Co to jest retinopatia nowotworowa?

Retinopatia związana z rakiem to postępująca, autoimmunologiczna forma retinopatii, choroby siatkówki, warstwy tkanki w tylnej części oka, która wykrywa światło i wysyła obrazy do mózgu. Może powodować utratę wzroku i często poprzedza diagnozę raka. Wydaje się, że dotyka kobiety bardziej niż mężczyzn i ogólnie dotyczy osób w wieku 40-85 lat.

Stan ten jest uważany za chorobę autoimmunologiczną, zaburzenie, w którym układ odpornościowy przez pomyłkę atakuje zdrowe komórki. W retinopatii związanej z rakiem przeciwciała, białka krwi, które chronią organizm przed patogenami, generowane w odpowiedzi autoimmunologicznej, wpływają na różne tkanki siatkówki, powodując utratę wzroku.

Objawy retinopatii nowotworowej

Najczęstszym objawem retinopatii związanej z nowotworem jest ostre pogorszenie widzenia na przestrzeni tygodni lub miesięcy. Utrata wzroku jest bezbolesna i towarzyszą jej błyski lub migotanie światła (fotopsja) oraz wrażliwość na światło, zwana także nadwrażliwością na światło.

W zależności od tego, które fotoreceptory są dotknięte, osoby z retinopatią związaną z rakiem mogą odczuwać różne objawy. W siatkówce są dwa rodzaje fotoreceptorów: pręciki i czopki. Jeśli pręciki, które są odpowiedzialne za widzenie przy słabym oświetleniu, zostaną uderzone, możesz mieć zwężone pole widzenia, mieć trudności z widzeniem w słabym świetle i widzieć martwe punkty w środkowych, obwodowych polach widzenia.

Jeśli czopki, które są odpowiedzialne za widzenie kolorów i widzenie przy wyższych poziomach światła, są dotknięte, objawy mogą obejmować nadwrażliwość na światło, centralne martwe punkty widzenia, zmniejszenie ostrości wzroku i zmniejszenie percepcji kolorów.

Powoduje

Najczęstszymi nowotworami współwystępującymi z retinopatią nowotworową są drobnokomórkowy rak płuca (szybko rozwijający się rak płuca), rak piersi i nowotwory ginekologiczne. Warunek ten został również powiązany z:

• Rak okrężnicy
• Inne rodzaje raka płuc
• Rak nerki
• Nowotwór skóry
• Rak trzustki
• Chłoniak
• Rak prostaty

Teoria, że ​​retinopatia związana z rakiem jest autoimmunologiczna, została opracowana w 1983 roku. Odpowiedź autoimmunologiczna występuje, gdy antygeny nowotworowe wyzwalają przeciwciała, które reagują z białkami siatkówki. Ta reakcja prowadzi do śmierci komórki, znanej również jako apoptoza i zwyrodnienia siatkówki.

Diagnoza

Diagnoza może być trudna, ponieważ nie ma ustalonych kryteriów diagnostycznych dla retinopatii nowotworowej. Lekarz okulista, taki jak optometrysta lub okulista, może wykorzystać różne testy i narzędzia do postawienia diagnozy:

• Pola widzenia: Ocena pól widzenia może zidentyfikować centralne lub podobne do pierścienia martwe punkty.

• Optyczna tomografia koherentna: Ten test może określić, czy dochodzi do utraty zewnętrznej warstwy siatkówki.

• Elektroretinogram: Mierzy aktywność elektryczną siatkówki w odpowiedzi na bodziec świetlny. Elektroretinogram pełnego pola jest zwykle nieprawidłowy w przypadku retinopatii nowotworowej.

• Autofluorescencja dna oka: Obrazowanie autofluorescencji dna oka służy do rejestrowania fluorescencji (emisji światła przez substancję, która pochłonęła światło lub inne promieniowanie elektromagnetyczne), która może naturalnie występować w strukturach oka lub w wyniku procesu chorobowego. Obrazowanie autofluorescencyjne dna oka może dostarczyć informacji o stanie i funkcji siatkówki.

Twój lekarz może również zlecić badanie przeciwciał przeciwko siatkówce w celu określenia obecności pewnych przeciwciał związanych z retinopatią nowotworową.

Leczenie

Retinopatia nowotworowa często poprzedza diagnozę nowotworu, dlatego kluczowe znaczenie ma uzyskanie pełnego opracowania medycznego pod kątem potencjalnego rozpoznania nowotworu. Leczenie podstawowego nowotworu zwykle nie wpływa na retinopatię związaną z nowotworem. Jednak leczenie raka jest istotnym wyznacznikiem długoterminowego przeżycia.

Retinopatia nowotworowa jest chorobą autoimmunologiczną. Jedną z metod leczenia jest tłumienie odpowiedzi immunologicznej, aby zapobiec dalszemu tworzeniu się przeciwciał przeciwko siatkówce. Niektóre z różnych metod leczenia retinopatii związanej z rakiem, które zmniejszają ryzyko nieodwracalnej utraty wzroku, obejmują:

• Miejscowe i wysokie dawki kortykosteroidów: Badania sugerują, że działanie tych leków może zająć nawet rok i zwykle skutkuje stabilizacją choroby.

• Dożylna gammaglobulina (IVIG): Uważa się, że IVIG neutralizuje przeciwciała i jest stosowana z pewnym powodzeniem.

• Plazmafereza: Ten zabieg, w którym krew jest usuwana przez jeden obszar i przepuszczany przez system filtracji, aby umożliwić powrót przeciwciał pacjentowi w innym miejscu, okazał się skuteczny w zapobieganiu utracie wzroku.

• Terapia przeciwciałem monoklonalnym: Rituxan (rytuksymab) to terapia przeciwciałem monoklonalnym, która atakuje przeciwciała powodujące retinopatię związaną z rakiem i wykazała sukces w stabilizacji widzenia.

Rokowanie

Rokowanie w retinopatii związanej z nowotworem zależy od rodzaju nowotworu, stopnia uszkodzenia pręcików i czopków siatkówki oraz odpowiedzi na powyższe terapie. Utraconego wzroku nie można odzyskać, a zachowanie pozostałego wzroku można czasami osiągnąć za pomocą powyższych metod leczenia raka.

Streszczenie

Retinopatia nowotworowa jest rzadką chorobą autoimmunologiczną związaną z niektórymi rodzajami raka. Powoduje postępującą utratę wzroku, na ogół powodującą trudności w widzeniu przy słabym oświetleniu, martwe pola w polu widzenia i pogorszenie ostrości wzroku. Retinopatia związana z nowotworem jest trudna do zdiagnozowania, dlatego wszelkie zmiany widzenia powinny być jak najszybciej oceniane przez okulisty, takiego jak optometrysta lub okulista.

Retinopatia nowotworowa jest postępującą chorobą autoimmunologiczną związaną z niektórymi rodzajami nowotworów. Ponieważ utrata wzroku często poprzedza rozpoznanie raka, retinopatia nowotworowa może być trudna do zdiagnozowania. Wczesna diagnoza nie tylko może pomóc w zachowaniu wzroku, ale może również pomóc w szybszym leczeniu związanego z nim raka.

Zapewnienie opieki i rutynowe badania oczu u okulisty, takiego jak optometrysta lub okulista, może pomóc w wykryciu tego stanu. Powinieneś również umówić się na ocenę z okulistą, gdy tylko zauważysz zmiany widzenia.

Często Zadawane Pytania