Czy chemioterapia jest bolesna?

Jedno z najważniejszych pytań zadawanych przez osoby stojące przed chemioterapią jest proste: jak bolesna jest chemioterapia? To słuszne pytanie, biorąc pod uwagę mnogość obrazów, którymi karmiono nas w telewizji i filmach o „wyniszczeniach” leczenia raka.

I chociaż tak, chemioterapia może powodować dyskomfort, a czasem nawet ból, ważne jest, aby pamiętać, że nasze oczekiwanie na to, co się wydarzy, może powodować niepokój i stres, które tylko zwiększają nasze postrzeganie bólu i dyskomfortu.

Aby złagodzić niektóre z tych oczekiwań, przyjrzyjmy się obiektywnie, czego można się spodziewać podczas przeciętnej sesji chemioterapii:

Wprowadzenie cewnika dożylnego

Zwykle chemioterapia powoduje niewielki ból poza początkowym dożylnym (IV) dostępem do żył.

Jeśli twoja chemia jest podawana dożylnie, może wystąpić niewielkie ukłucie i pewien dyskomfort, gdy igła jest wprowadzana do skóry, a cienka, elastyczna rurka (zwana cewnikiem) jest wprowadzana do żyły. Igła nie zostanie pozostawiona w ramieniu, ale będzie po prostu skierować cewnik na miejsce. Po usunięciu igły leki mogą być bezpośrednio podawane do krwiobiegu.

Jeśli jesteś bardzo zdenerwowany bólem, którego możesz doświadczyć, możesz poprosić swojego lekarza o przepisanie plastra znieczulającego, który można trzymać na miejscu przez około 20 do 30 minut. W większości ludzie poddawani chemioterapii IV zgłaszają niewielki dyskomfort.

Niektóre przypadki będą wymagały opcji długoterminowych, takich jak port-a-cath lub linia PICC. Są one wprowadzane do żyły i mogą być tam trzymane przez kilka tygodni, a nawet miesięcy. W ten sposób igła nie musi być wkładana i wyjmowana przy każdej wizycie.

Port-a-caths są bardziej trwałą z dwóch opcji i wymagają znieczulenia miejscowego; możesz odczuwać ból i obrzęk w okolicy, w której port został umieszczony, przez jeden do dwóch dni po 30-minutowej procedurze.

Dyskomfort podczas infuzji

Sam proces chemioterapii jest zwykle bezbolesny. Niektóre leki chemioterapeutyczne mogą powodować lekkie pieczenie po dostaniu się do żyły, ale zwykle jest to niewielkie i ma tendencję do zmniejszania się wraz z postępem wlewu. Jeśli kroplówka w twojej dłoni lub nadgarstku, możesz poczuć pieczenie przesuwające się w górę ramienia. Jest to całkowicie normalne i w końcu ustąpi.

Jeśli podczas sesji poczujesz prawdziwy ból lub dyskomfort, poinformuj o tym pielęgniarkę chemioterapeutyczną. Rzadko cewnik dożylny może zostać przemieszczony, a środek chemioterapeutyczny może rozlać się do otaczającej tkanki zamiast do krwioobiegu, co może prowadzić do podrażnienia. W niektórych przypadkach lokalizacja raka może utrudniać siedzenie lub leżenie w jednym miejscu przez bardzo długi czas. To samo dotyczy osób, które niedawno przeszły operację. W takim przypadku Twój lekarz może zasugerować leki, które pomogą złagodzić ból.

Po efektach chemioterapii

W ciągu kilku dni i tygodni po chemioterapii możesz doświadczyć nieprzyjemnych skutków ubocznych związanych z podanymi lekami. Niektóre z bardziej powszechnych obejmują:

• Zmęczenie
• Brak apetytu
• Nudności lub wymioty
• Biegunka
• Podrażnienie nerwów (zwane również „neuropatią”, które prowadzi do dyskomfortu w obszarze unerwionym przez dotknięty nerw)
• Głęboki ból w nogach i ramionach (często doświadczany w przypadku leków takich jak Taxol)
• Owrzodzenia jamy ustnej
• Krwawiące dziąsła

Wiele objawów można złagodzić za pomocą leków i mają one tendencję do ustępowania wraz z postępem terapii.

Tolerancja bólu nie jest terminem, którego powinniśmy używać, aby opisać, jak dana osoba doświadcza chemioterapii. Ból nie jest czymś, co „tolerujesz”, ale raczej bardzo realnym doświadczeniem, które zasługuje na pełną uwagę osób, które cię leczą. Nie ma wstydu powiedzieć swojemu zespołowi opiekuńczemu, że cierpisz. Masz wystarczająco dużo do czynienia, aby nie wykorzystać wszystkich rozsądnych środków, aby zmniejszyć odczuwany dyskomfort.

Z drugiej strony, jeśli nie jesteś w stanie sobie z tym poradzić i czujesz się całkowicie przytłoczony tym, przez co przechodzisz, musisz porozmawiać z kimś, kto może pomóc, czy to z lekarzem, terapeutą, czy grupą wsparcia onkologicznego.

Zwróć się o pomoc, jeśli jesteś w niebezpieczeństwie. Nie toleruj tego w milczeniu.