Indywidualność a Twoje małe dorosłe dzieci

Każdy etap rodzicielstwa niesie ze sobą własny zestaw wyzwań. Podczas nauki korzystania z nocnika rodzice mogą pomyśleć, że nic nie może być trudniejsze. Radzenie sobie z nastolatkiem w gimnazjum i wszystkie zmiany – zarówno emocjonalne, jak i fizyczne – jakie przyniosą te lata, mogą sprawić, że będzie to najbardziej trudny okres dla rodzicielstwa.

Związek między rodzicami a młodymi dorosłymi

Posyłanie dzieci na studia i posiadanie pustego miejsca przy rodzinnym stole obiadowym może być traumatycznym przeżyciem zarówno dla rodzica, jak i dziecka. Jednak dla niektórych rodziców znalezienie właściwej równowagi między troską i troską a poszanowaniem prywatności i indywidualności może sprawić, że przystosowanie się do bycia rodzicem młodej osoby dorosłej będzie najtrudniejszym doświadczeniem ze wszystkich. Młoda dorosłość to okres życia, który nie jest często omawiany w odniesieniu do relacji rodzic-dziecko.

Chociaż toczy się dyskusja na temat dzieci-bumerangów, które wracają do domu, aby dalej mieszkać z rodzicami, i konsekwencji, jakie mogą mieć na relacje między rodzicem a dzieckiem, kiedy młodzi dorośli idą ze studiów do pracy i odnajdują sukces i niezależność, może to przynieść mnóstwo innych kwestie, które mogą mieć zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na relacje rodzic-dziecko.

Chociaż o natrętnych rodzicach robi się wiele żartów — wścibska matka lub dający rady ojciec to tylko dwa stereotypy — może to być poważny problem, który może wbić klin między rodzica a młodą osobę dorosłą.

Istotne jest, aby rodzice, pomimo troski o dobre intencje, szczerych zmartwień i pytań, dawali młodym dorosłym czas na samodzielne rozwiązanie tego problemu. Aby doszło do indywiduacji, jest bardzo możliwe, że młodzi dorośli postawią pewien dystans między sobą a rodzicami, bez względu na to, jak blisko są.

Odległość niekoniecznie oznacza opuszczenie zasięgu jazdy (choć często jest to pierwszy krok), ale można to również zrobić, zmniejszając kontakt — na przykład mniej SMS-ów i połączeń — lub zachowując niektóre informacje w tajemnicy — z kim się spotykają, ile zarabiają.

Dla młodych dorosłych

„Czasami głos rodzica może dominować w twojej głowie jako krytyczny głos, który podważa twoje zaufanie do siebie. Nawet jeśli głos nie jest krytyczny, świadomość, że zaufany i kochający drugi nie zgadza się z tobą, może sprawić, że zwrócisz się do siebie. uciszając się z obawy przed utratą tej miłości lub popełnieniem błędu”. — dr Beverly Amsel

Pozwolenie młodemu dorosłemu na popełnianie błędów bez obawy przed krytyką lub dezaprobatą jest tak samo ważne dla ich rozwoju, jak wiele lat wcześniej, aby pozwolić im na wypadki podczas nauki korzystania z nocnika. Nikt nie nauczy się niczego wartego poznania bez odrobiny bólu i wzrostu.

Ustalenie własnych wartości i narzędzi do zarządzania dorosłym życiem jest kluczem do procesu indywiduacji i musi odbywać się bez ingerencji rodziców. Rodzicom było w porządku, gdyby zadeklarowali „brak tatuaży” podczas płacenia za studia, ale jeśli młody dorosły zdecyduje się na tatuowanie, krytykowanie lub gniewanie się z tego powodu nie jest najlepszym działaniem rodziców.

„Wschodzący dorośli potrzebują innego rodzaju bliskości niż wtedy, gdy byli młodzi. Potrzebują wsparcia emocjonalnego, które pomaga wzmocnić, a nie stłumić ich pewność siebie we własnych umiejętnościach radzenia sobie i potrzebują rodziców, aby byli świadkami ich rosnącej zdolności do podejmowania obowiązków, nawet jeśli po drodze pojawią się niepowodzenia lub wpadki”. — Elizabeth Fishel, dr Jeffrey Jensen Arnett, AARP.org

Tworzenie nowych załączników

Jednym z największych sposobów, w jaki młody dorosły może odróżnić się od rodziców, jest stworzenie znaczącego romantycznego związku z kimś innym. Przeniesienie lojalności i nadanie priorytetu potrzebom innych osób nad potrzebami rodziców może być trudne do zaakceptowania przez niektórych rodziców, zwłaszcza jeśli ich uczucia do drugiej osoby są mniej niż entuzjastyczne.

To jedna z najważniejszych rzeczy, o których rodzice muszą milczeć. O ile rodzic nie wyczuwa, że ​​jego młodemu dorosłemu wyrządzana jest jakaś krzywda — czy to fizyczna, czy psychiczna — nie ma absolutnie żadnego powodu, by wydać opinię — chyba że zostanie o to poproszony.

Nawet wtedy postępujcie lekko z tym, co zostało powiedziane. Jeśli związek przeradza się w coś poważnego, mądrze jest nie mówić niczego, co mogłoby wskazywać, że osoba znacząca nie jest tym, co wybrałby rodzic. Są szanse, że gdy nadejdzie dzień, w którym rodzic pozna partnera życiowego młodego dorosłego, będzie coś, co nie jest dokładnie tym, czego się oczekuje – ale to jest w porządku. To jest decyzja młodych dorosłych, a nie rodziców.

Wolność finansowa

Kolejnym ważnym obszarem procesu indywidualizacji jest odpowiedzialność finansowa. Rodzice z pewnością zobaczą, jak młodzi dorośli podejmują wątpliwe decyzje, jeśli chodzi o wydawanie pensji. Weekendowe wyjazdy z przyjaciółmi, 60-calowy telewizor HD, drogie ubrania czy jedzenie na wynos to tylko niektóre z rzeczy, na które młodzi dorośli mogą wydać pieniądze, które sprawią, że rodzic będzie szalony z obawy o swoje finansowe przetrwanie.

Rodzice mogą jednak jasno powiedzieć, że jeśli młody dorosły wpadnie w kłopoty finansowe z powodu pobłażliwych wydatków, rodzice nie będą w stanie rozwiązać swojego problemu. Indywidualizacja i stawianie granic wiążą się z pewnymi ustępstwami ze strony młodego dorosłego, a rodzice muszą pozostać wierni temu, w co wierzą w tej sytuacji.

Od współlokatorów, przez nawyki żywieniowe, po wybory zawodowe, młodzi dorośli zasługują na szansę, aby to rozgryźć samodzielnie — podczas gdy rodzice również muszą mieć własne ograniczenia i granice.