Jak COVID-19 może wpływać na Twoje serce

Większość poważnych chorób wywoływanych przez nowego koronawirusa (COVID-19) wynika z zapalenia płuc, które w niektórych przypadkach może szybko przekształcić się w zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Ale teraz lekarze zdają sobie sprawę, że u wielu pacjentów COVID-19 staje się chorobą ogólnoustrojową i nie ogranicza się do powodowania problemów płucnych. Inne układy narządów, na które może wpływać COVID-19, obejmują drzewo naczyniowe, nerki, ośrodkowy układ nerwowy, skórę i serce.

Problemy z sercem zwykle nie należą do najważniejszych cech COVID-19. Ale są one na tyle powszechne i potencjalnie na tyle poważne, że większość osób przyjętych do szpitala z COVID-19 jest obecnie poddawana badaniom przesiewowym pod kątem uszkodzenia mięśnia sercowego, a kardiolodzy często stają się częścią ich zespołu opiekuńczego.

U wielu pacjentów zajęcie serca przez COVID-19 jest stosunkowo subtelnym stanem, podczas gdy u innych powoduje poważne i prawdopodobnie śmiertelne powikłania. Chociaż istnieje kilka potencjalnych przyczyn uszkodzenia mięśnia sercowego związanego z COVID-19, konkretna przyczyna u konkretnej osoby jest często trudna do zidentyfikowania. Leczenie jest wspomagające i ogólne, a nie specyficzne dla COVID-19.

Częstość występowania urazów mięśnia sercowego z powodu COVID-19

Wczesne badania wykazały, że wśród osób wystarczająco chorych, aby być hospitalizowanymi z powodu COVID-19, dowody na uszkodzenie mięśnia sercowego można znaleźć u 8% do 12%. U osób z łagodniejszymi postaciami COVID-19 nie ma dowodów na uszkodzenie mięśnia sercowego.

Objawy

U hospitalizowanych pacjentów z COVID-19 wszelkie objawy wynikające z uszkodzenia serca można łatwo pomylić z objawami płucnymi wywołanymi przez wirusa. Objawy te mogą obejmować:

• Znaczna duszność (duszność)
• Kaszel
• Zmęczenie
• Słabość
• Kołatanie serca
• Zawroty głowy
• Ucisk w klatce piersiowej lub ból i

• Omdlenie (utrata przytomności).

Ponieważ nie jest łatwo odróżnić objawy sercowe od objawów spowodowanych ciężką chorobą płuc u osób z COVID-19, lekarze zwykle nie mogą polegać na samych objawach, aby ostrzec ich o możliwości, że wirus może również powodować problemy z sercem.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Większość osób, u których doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego spowodowanego przez COVID-19, ma poważne schorzenia, które predysponują je do chorób serca, w tym choroby wieńcowej, cukrzycy, otyłości lub nadciśnienia.

Nie zidentyfikowano jednej przyczyny. Istnieje kilka potencjalnych mechanizmów, które mogą powodować to uszkodzenie serca i prawdopodobnie wszystkie z nich mogą odgrywać pewną rolę w takim czy innym stopniu. Obejmują one:

• Zapalenie mięśnia sercowego: zapalenie mięśnia sercowego

• Kardiomiopatia wysiłkowa: znana również jako „zespół złamanego serca”, występuje w odpowiedzi na silny stres fizyczny. Duża część mięśnia sercowego nagle przestaje działać, co prowadzi do ostrej niewydolności serca.

• Ciężkie, uogólnione niedotlenienie: brak tlenu spowodowany przez ciężką chorobę płuc może uszkodzić serce, szczególnie w obszarach, w których zaopatrzenie mięśnia w naczynia jest już zaburzone.

• Pęknięcie wcześniej istniejącej blaszki miażdżycowej tętnicy wieńcowej: Wywołane przez stan zapalny wywołany przez COVID-19 pęknięcie może prowadzić do zawału serca lub innych postaci ostrego zespołu wieńcowego.

• Zapalne uszkodzenie małych tętnic wieńcowych

• Burza cytokinowa: ta przesadna odpowiedź immunologiczna związana z COVID-19 może powodować poważne problemy zdrowotne, w tym bezpośrednie uszkodzenie serca. Niskie ciśnienie krwi spowodowane burzą cytokinową może również wpływać na zdolność serca do pompowania.

Diagnozowanie urazu mięśnia sercowego spowodowanego COVID-19

Zwłaszcza dlatego, że wszelkie objawy kardiologiczne, które mogą być obecne, mogą być maskowane przez objawy płucne u osób z COVID-19, lekarze obecnie rutynowo przesiewają choroby serca u pacjentów hospitalizowanych z tą infekcją.

Oprócz poziomu troponiny we krwi, elektrokardiogram (EKG) i prześwietlenie klatki piersiowej mogą również pomóc w wykrywaniu chorób serca. Jeśli testy przesiewowe sugerują problem z sercem, echokardiogram może być pomocny w określeniu obecności i charakteru jakiegokolwiek zajęcia serca związanego z COVID-19. U pacjentów z COVID-19, którzy są poważnie chorzy, w miarę możliwości unika się inwazyjnych zabiegów kardiologicznych, takich jak cewnikowanie serca.

Problemy spowodowane przez COVID-19 uraz mięśnia sercowego

Często nieprawidłowy test troponinowy jest jedynym objawem uszkodzenia mięśnia sercowego u osób chorych na COVID-19. Ale niezależnie od tego, czy występują inne objawy problemów kardiologicznych, podwyższony poziom troponiny u pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu.

U niektórych pacjentów z podwyższonym poziomem troponiny uszkodzenie mięśnia sercowego jest wystarczająco rozległe, aby wywołać bardziej wyraźną chorobę serca, która może skomplikować powrót do zdrowia po COVID-19.

Niewydolność serca

Jeśli mięsień sercowy jest wystarczająco poważnie uszkodzony, może wystąpić niewydolność serca. Niewydolność serca jest poważnym problemem u każdego; u osoby chorej na COVID-19 jest to szczególnie niebezpieczne.

W badaniach z Wuhan w Chinach niewydolność serca była istotną cechą u wielu pacjentów, którzy poważnie zachorowali na COVID-19. W rzeczywistości niewydolność serca została zdiagnozowana u około połowy pacjentów z COVID-19, którzy zmarli podczas hospitalizacji. Zdecydowana większość pacjentów, u których zdiagnozowano niewydolność serca podczas choroby, nie miała wcześniejszej historii niewydolności serca, co wskazuje, że ich problemy z sercem najwyraźniej powstały w wyniku COVID-19.

Zawał serca

Ataki serca (zawały mięśnia sercowego) są również dość powszechne u osób hospitalizowanych z powodu COVID-19. Nie jest to nieoczekiwane, ponieważ od dawna wiadomo, że grypa i inne choroby powodujące zapalenie płuc wiążą się z wyższym ryzykiem zawału serca.

Istnieją co najmniej dwa sposoby, w jakie COVID-19 może wywołać zawał serca:

1. Zwiększone obciążenie serca, w połączeniu z niedotlenieniem (niskim poziomem tlenu we krwi) spowodowanym ciężką chorobą płuc, może prowadzić do uszkodzenia mięśnia sercowego w obszarach serca, których ukrwienie jest upośledzone przez chore tętnice wieńcowe.
2. COVID-19 może powodować rozległe zapalenie naczyń, które może wywołać pęknięcie blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, zatykając tętnicę i powodując śmierć mięśnia sercowego.

Niemiarowość

U osób hospitalizowanych z powodu COVID-19 może wystąpić kilka rodzajów arytmii, ale najbardziej widoczne to migotanie przedsionków i częstoskurcz komorowy. W szczególności u tych pacjentów może rozwinąć się niebezpieczna postać częstoskurczu komorowego zwana „torsades de pointes” lub TdP.

TdP jest widoczne, gdy odstęp QT jest wydłużony. (Odstęp QT jest mierzony na EKG i reprezentuje czas potrzebny na przejście elektrolitów w tę i z powrotem przez błonę komórkową serca, gdy komórka serca jest stymulowana do bicia). Ze względu na ciężkość i złożoność choroby, odstęp QT jest często wydłużony u osób poważnie chorych na COVID-19.

Niektóre leki, które mogą być stosowane w leczeniu COVID-19 w warunkach szpitalnych, takie jak hydroksychlorochina i azytromycyna, mogą również wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko TdP.

Leczenie

Nie ma swoistego leczenia uszkodzenia mięśnia sercowego spowodowanego przez COVID-19. Jednak agresywne leczenie jest dostępne dla większości konsekwencji tego uszkodzenia serca, takich jak niewydolność serca, ostre zawały serca i arytmie serca. Te metody leczenia są takie same jak w przypadku pacjentów, którzy nie mają COVID-19.

Leczenie niewydolności serca

Kiedy jest ostra, leczenie niewydolności serca wymaga doskonałego zarządzania płynami (aby utrzymać nadmiar płynu z płuc), przywrócenia prawidłowego poziomu tlenu we krwi i identyfikacji podstawowych stanów podatnych na leczenie (takich jak niedokrwienie serca).

Leczenie zawału serca

Ostre zawały serca są na ogół traktowane tak samo u osób z COVID-19, jak u wszystkich innych, z wyjątkiem tego, że kardiolodzy częściej stosują terapię fibrynolityczną („rozbijanie skrzepów”) jako podstawową terapię zamiast stentów. Operacja, taka jak angioplastyka, zostanie wykonana, jeśli tętnica zostanie całkowicie zablokowana. Można podawać różne rodzaje leków, w tym leki rozbijające skrzep (leczenie trombolityczne), leki przeciwpłytkowe, leki rozrzedzające krew, beta-blokery, inhibitory ACE i statyny.

Leczenie arytmii serca

Arytmie serca są również leczone tak samo, jak u osób bez COVID-19 – od leków na receptę po rozruszniki serca i procedury ablacji. Każdy, kto jest krytycznie chory, jest podatny na arytmie, dlatego należy położyć duży nacisk na profilaktykę. Oznacza to zwrócenie szczególnej uwagi na gospodarkę płynami, natlenienie krwi, równowagę elektrolitową i unikanie (jeśli to możliwe) leków, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT w elektrokardiogramie.

U niektórych osób zaangażowanie serca w COVID-19 nie odgrywa większej roli w przebiegu choroby. W innych jednak uszkodzeniu serca może towarzyszyć niewydolność serca, zawał serca lub poważne zaburzenia rytmu serca.

Badania przesiewowe w kierunku uszkodzenia serca powinny być wykonywane u każdego przyjętego do szpitala z COVID-19. Jeśli takie dowody zostaną znalezione, należy rozpocząć staranne monitorowanie pracy serca.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień, co oznacza, że ​​po przeczytaniu mogą być dostępne nowsze informacje. Aby uzyskać najnowsze informacje o COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami o koronawirusie.