Jak diagnozuje się ADHD

Jeśli podejrzewasz, że Ty, Twoje dziecko lub ukochana osoba może cierpieć na nieleczone zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), pomocnym pierwszym krokiem jest nauczenie się postawienia diagnozy. Chociaż nie ma jednego medycznego lub genetycznego testu na ADHD, wykwalifikowany pracownik służby zdrowia może potwierdzić diagnozę ADHD za pomocą kompleksowej oceny i badania fizykalnego.

ADHD jest jednym z najczęstszych zaburzeń neurorozwojowych u dzieci. Często jest to po raz pierwszy identyfikowane z powodu zakłóceń w klasie z charakterystycznych objawów stanu, takich jak nieuwaga (trudność do skupienia się), nadpobudliwość (poruszanie się w sposób, który jest uważany za nadmierny lub nieodpowiedni dla okoliczności) i impulsywność (podejmowanie działań bez zastanawiania się nad potencjalnymi konsekwencjami). .

U dorosłych objawy ADHD, które często skłaniają kogoś do szukania pomocy, obejmują poważne problemy z wydajnością pracy, trudności w radzeniu sobie z codziennymi obowiązkami, takimi jak obowiązki domowe i płacenie rachunków, oraz stres i niepokój z powodu niemożności dogonienia rówieśników.

Chociaż narzędzia do samooceny online mogą dać ci wyobrażenie, czy masz do czynienia z objawami podobnymi do ADHD, musisz umówić się na osobistą wizytę w celu właściwej diagnozy i leczenia.

W międzyczasie dowiedz się więcej o tym, czego możesz się spodziewać podczas badań przesiewowych i jak możesz zacząć robić postępy, jeśli otrzymasz diagnozę ADHD.

Profesjonalne pokazy

Pracownik służby zdrowia może potwierdzić diagnozę ADHD za pomocą szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego. Jednak kryteria diagnostyczne różnią się nieznacznie w zależności od tego, czy pacjent jest osobą dorosłą, czy dzieckiem.

Jeśli jesteś osobą dorosłą poszukującą badania przesiewowego ADHD, musisz znaleźć licencjonowanego specjalistę zdrowia psychicznego lub lekarza, takiego jak psycholog kliniczny, psychiatra, neurolog, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub pracownik socjalny.

Aby ustalić, czy masz ADHD, przeprowadzą kompleksową ocenę przy użyciu kryteriów diagnostycznych określonych w Podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych APA (DSM-5), krajowym standardzie dotyczącym właściwej diagnozy i leczenia chorób psychicznych w Stany Zjednoczone.

W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 4 do 18 lat świadczeniodawcy, tacy jak pediatrzy, psychiatrzy i psychologowie dziecięcy, mogą badać i diagnozować ADHD, zgodnie z wytycznymi DSM-5 i American Academy of Pediatrics (AAP).

Kryteria DSM-5 dla diagnozy ADHD

Według DSM-5, osoby z ADHD mają oznaki i objawy nieuwagi i/lub nadpobudliwości-impulsywności, które utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Dzieci do 16 roku życia muszą często doświadczać co najmniej sześciu objawów nieuwagi i/lub nadpobudliwości i impulsywności, podczas gdy młodzież w wieku 17 lat i starsza oraz dorośli muszą mieć co najmniej pięć objawów nieuwagi i/lub nadpobudliwości i impulsywności.

Muszą one trwać co najmniej sześć miesięcy w sposób zakłócający życie i nieodpowiedni dla ich poziomu rozwoju.

Objawy nieuwagi obejmują:

• Popełnia nieostrożne błędy lub nie zwraca szczególnej uwagi na szczegóły w nauce, w pracy lub gdzie indziej
• Ma problemy ze skupieniem uwagi na zadaniach lub czynnościach
• Wydaje się, że nie słucha, gdy zwraca się do niego bezpośrednio
• Nie stosuje się całkowicie do instrukcji i nie kończy zajęć szkolnych, obowiązków domowych lub zadań w pracy, tracąc koncentrację lub rozpraszając się
• Zmaga się z organizowaniem zadań i działań
• Nie lubi, unika lub jest niechętny do rozpoczynania zadań wymagających wysiłku umysłowego przez długi czas, takich jak projekt szkolny lub praca domowa
• Traci ważne rzeczy, takie jak przybory szkolne, portfel, klucze lub dokumenty;
• Łatwo się rozprasza
• Często zapomina w codziennych czynnościach

Objawy nadpobudliwości i impulsywności obejmują:

• Fidgets lub skręca się w siedzeniu
• Opuszcza miejsce w sytuacjach, w których oczekuje się, że pozostaną na miejscu
• Czuje się niespokojny (lub, w przypadku dzieci, biega lub wspina się), gdy nie jest to właściwe
• Nie jest w stanie grać cicho
• jest często niespokojny i „w biegu”
• Mówi nadmiernie
• Wyrzuca odpowiedź, zanim ktoś skończy zadawać pytanie
• Ma problemy z czekaniem na swoją kolej
• Przerywa lub wtrąca się w rozmowy lub gry

Dodatkowo, pracownik służby zdrowia będzie musiał również potwierdzić następujące objawy dla tych objawów w celu oficjalnej diagnozy ADHD:

• Kilka z tych objawów było obecnych przed 12 rokiem życia.
• Są obecni w dwóch lub więcej miejscach (takich jak szkoła, praca lub życie towarzyskie).
• Zakłócają lub zmniejszają zdolność do funkcjonowania w życiu.
• Nie można ich lepiej wyjaśnić innym stanem zdrowia.

Diagnoza ADHD u dzieci

Aby zdiagnozować dziecko z ADHD, pracownik służby zdrowia wykona następujące kroki:

• Porozmawiaj z rodzicami lub opiekunami, personelem szkoły i lekarzami zajmującymi się zdrowiem psychicznym związanymi z dzieckiem na temat jego problemów akademickich lub behawioralnych (takich jak problemy z ocenami lub utrzymywanie przyjaźni)
• Oceń objawy dziecka za pomocą narzędzi, takich jak skale oceny zachowania lub listy kontrolne, aby upewnić się, że spełnione są kryteria DSM-5 dla diagnozy ADHD
• Wykonaj badanie fizykalne i zamów laboratorium lub inne badania, aby wykluczyć inne stany z podobnymi objawami, takie jak napady padaczkowe, zaburzenia tarczycy, zaburzenia snu lub zatrucie ołowiem
• Przeprowadź dodatkowe testy przesiewowe pod kątem współwystępujących lub innych schorzeń psychicznych, w tym depresji, lęku, zaburzeń uczenia się i języka, zaburzeń ze spektrum autyzmu, zaburzeń opozycyjno-buntowniczych, zaburzeń zachowania i zaburzeń tikowych

W zależności od objawów dziecka, możesz również potrzebować skierowania na spotkanie ze specjalistą pediatrycznym w celu przeprowadzenia dodatkowych badań przesiewowych pod kątem zaburzeń rozwojowych lub trudności w uczeniu się.

Diagnoza ADHD u dorosłych

W przypadku dorosłych proces otrzymywania diagnozy ADHD jest podobny. Podczas wizyty pracownik służby zdrowia wykona następujące kroki:

• Przeprowadź wywiad na temat Twoich objawów w teraźniejszości i dzieciństwie
• Oceń swoje objawy według kryteriów DSM-5 za pomocą narzędzi diagnostycznych, takich jak behawioralne skale oceny i listy kontrolne objawów
• W niektórych przypadkach poproś o dodatkowe rozmowy ze swoim partnerem, rodzicem, bliskim przyjacielem lub innymi osobami
• Wykonaj badanie fizykalne, aby wykluczyć inne potencjalne przyczyny objawów
• Ekran pod kątem współwystępujących lub innych zaburzeń zdrowia psychicznego, takich jak zaburzenie nastroju, zaburzenie lękowe, zaburzenie dysocjacyjne lub zaburzenie osobowości

Pod koniec wizyty Twój lekarz poinformuje Cię, czy masz ADHD, a także inne schorzenia. Następnie omówią z Tobą opcje leczenia i, jeśli to konieczne, skierują Cię do specjalistów w celu przeprowadzenia dalszych badań przesiewowych i opieki.

Laboratoria i testy

Złota standardowa procedura diagnostyczna ADHD to wywiad i badanie fizykalne w celu identyfikacji objawów ADHD i innych potencjalnych stanów zdrowia psychicznego i fizycznego.

Chociaż mogłeś słyszeć o różnych testach na ADHD, schorzenia nie można obecnie zdiagnozować wyłącznie za pomocą badań obrazowania mózgu, takich jak rezonans magnetyczny, PET lub tomografia komputerowa. Jednak lekarz może zalecić badania krwi, badania obrazowe mózgu lub elektroencefalogram (EEG), aby wykluczyć inne schorzenia.

Testowanie samodzielne/w domu

Chociaż istnieje wiele samooceny i kwestionariuszy dotyczących objawów ADHD dostępnych online, większość z nich nie jest naukowo potwierdzona ani ustandaryzowana. W związku z tym nie powinieneś ich używać do samodzielnego diagnozowania lub diagnozowania innych. Ponownie, aby uzyskać prawidłową diagnozę, musisz odwiedzić wykwalifikowanego i licencjonowanego dostawcę opieki zdrowotnej.

To powiedziawszy, jeśli nie masz pewności, czy Twoje objawy są rzeczywiście objawami ADHD, możesz użyć Skali Samooceny Dorosłych (ASRS) przesiewowej Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), aby rozpoznać oznaki i objawy ADHD u dorosłych .

Chociaż nie może to zapewnić ostatecznej diagnozy, może dać wyobrażenie, czy nadszedł czas, aby szukać pomocy w profesjonalnym badaniu przesiewowym. Uważaj to za pomocny punkt wyjścia, a nie ostateczny test diagnostyczny, sugeruje Stowarzyszenie Zaburzeń Deficytu Uwagi (ADDA).

Zarówno dla dzieci, jak i dorosłych życie z nieleczonym ADHD może stać się źródłem ciągłego stresu i niepokoju. Chociaż otrzymanie diagnozy ADHD może być przerażające lub niepokojące, dla wielu zapewnia również nowy wgląd w przeszłe zmagania, zwiększone współczucie dla siebie i nadzieję na przyszłość.

W zależności od konkretnej sytuacji opcje leczenia, takie jak leki, zmiany stylu życia i umiejętności radzenia sobie, mogą pomóc odzyskać poczucie kontroli i skupić uwagę. Ważne jest również, aby pamiętać, że wiele osób z ADHD świętuje korzyści, które wiążą się z tym schorzeniem i że możliwe jest prowadzenie szczęśliwego i satysfakcjonującego życia po zdiagnozowaniu ADHD.