Jak diagnozuje się chłoniaka

Większość osób z chłoniakiem najpierw zauważa powiększone węzły chłonne na szyi, pod pachami lub w pachwinie. Mogą również mieć gorączkę, utratę wagi i inne niejasne objawy, które mogą naśladować inne choroby. Twój lekarz może podejrzewać chłoniaka na podstawie objawów lub skanów dotkniętych części ciała.

Biopsja to pierwszy krok

Aby zbadać chłoniaka, pracownik służby zdrowia wykona biopsję rdzeniową lub biopsję wycinającą, pobierając niewielką próbkę tkanki z dotkniętych węzłów lub narządów. Próbka biopsyjna zostanie obejrzana pod mikroskopem przez patologa. Większość pacjentów otrzyma biopsję węzłów chłonnych, ale jeśli chłoniak atakuje narządy takie jak skóra, mózg lub żołądek, zamiast tego może być wymagana biopsja tych narządów. Jeśli lekarz początkowo zleci wykonanie aspiracyjnej cytologii igłowej (tzw. FNAC) i okaże się, że to chłoniak, warto wykonać biopsję, aby uzyskać więcej tkanki do bardziej szczegółowej diagnozy.

Określanie typu

Rozpoznanie chłoniaka nie jest wystarczającą informacją, aby świadczeniodawca mógł zastosować odpowiednie leczenie. Musi również ustalić, który z dwóch głównych typów chłoniaka — chłoniaka Hodgkina czy nieziarniczego (NHL) — ma pacjent. Rodzaj chłoniaka można zidentyfikować na podstawie fizycznego wyglądu komórek rakowych pod mikroskopem lub za pomocą markerów, które identyfikują specjalne cząsteczki na komórkach chłoniaka. Ważne jest, aby patolog specjalizujący się w chłoniakach podjął decyzję.

Testy po diagnozie

Gdy diagnoza chłoniaka jest jasna, konieczne staje się wykonanie szeregu testów, aby zobaczyć, jak daleko choroba się rozprzestrzeniła i które narządy są zajęte. Skany różnych części ciała, a także badanie szpiku kostnego można wykonać, jeśli lekarz uzna, że ​​jest to konieczne. Ponadto niektóre badania krwi mogą wykazać stopień zaawansowania choroby oraz zdolność pacjenta do leczenia chemioterapią. Po wykonaniu tych testów onkolog może omówić z pacjentem opcje leczenia.