Jak diagnozuje się depresję

Zmaganie się z depresją, zwaną także poważną depresją, może mieć poważne konsekwencje dla każdego aspektu twojego życia. Jeśli podejrzewasz, że twoje zmiany nastroju lub zachowania są związane z depresją, ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy masz to zaburzenie psychiczne.

Chociaż nie ma ostatecznego testu na depresję, lekarz zastosuje kryteria diagnostyczne z Podręcznika diagnostyczno-statystycznego zaburzeń psychicznych, 5^ten Wydanie (DSM-5) do oceny objawów. Wyeliminują również inne stany psychiczne i fizyczne, które mogą powodować objawy.

Profesjonalne badania przesiewowe

Aby rozpocząć proces diagnostyczny, lekarz zapyta Cię o objawy, a także historię chorób i chorób psychicznych w przeszłości i w rodzinie.

Jeśli Twój świadczeniodawca podejrzewa, że ​​cierpisz na depresję, możesz zostać skierowany do specjalisty zdrowia psychicznego, takiego jak psychiatra, który określi, czy spełniasz kryteria diagnostyczne DSM-5 dla poważnego zaburzenia depresyjnego lub innego stanu psychicznego.

Objawy depresji obejmują uczucie smutku, obniżony nastrój i utratę zainteresowania zwykłymi czynnościami i muszą oznaczać zmianę w stosunku do poprzedniego poziomu funkcjonowania osoby i utrzymywać się przez co najmniej dwa tygodnie.

Musi im również towarzyszyć pięć lub więcej innych typowych objawów wymienionych poniżej, a objawy muszą powodować znaczne cierpienie lub upośledzenie funkcji społecznych, zawodowych lub innych ważnych obszarów funkcjonowania.

• Znacząca utrata lub przyrost masy ciała (ponad 5% miesięcznie) lub zmiany apetytu
• Zaburzenia snu (śpienie więcej lub mniej niż zwykle)
• Poruszone lub powolne ruchy na tyle poważne, by mogły zostać zauważone przez innych
• Zmęczenie, zmęczenie lub niski poziom energii lub zmniejszona wydajność, z jaką rutynowe zadania są wykonywane
• Poczucie bezwartościowości lub nadmiernej, niewłaściwej lub urojonej winy
• Upośledzona zdolność myślenia, koncentracji lub podejmowania decyzji
• Nawracające myśli o śmierci, myśli samobójcze lub próby samobójcze

Co ważne, objawy te nie mogą być wynikiem używania substancji (np. efekt uboczny leków lub nadużywania narkotyków), choroby fizycznej lub innego zaburzenia psychicznego. Nigdy nie powinno być epizodu maniakalnego lub hipomaniakalnego.

Laboratoria i testy

Twój lekarz będzie również chciał wykluczyć inne potencjalne przyczyny objawów podobnych do depresji, więc przeprowadzi serię badań krwi i moczu, aby sprawdzić, czy nie występują choroby fizyczne, które mogą przyczyniać się do tych objawów. Testy te mogą obejmować:

• Pełna morfologia krwi: może pomóc w ustaleniu przyczyn zmęczenia, w tym anemii (niski poziom żelaza we krwi) i infekcji (zwiększona liczba białych krwinek).

• Panel funkcji tarczycy: Wiadomo, że dysfunkcja tarczycy odgrywa ważną rolę zarówno w objawach nastroju, jak i poznawczych.

• Kreatynina i azot mocznikowy we krwi: te testy oceniają, jak dobrze funkcjonują twoje nerki. Choroba nerek może powodować objawy podobne do depresji.

• Testy na niedobór witamin: Niektóre niedobory, takie jak niedobór witaminy B12 lub B9 (folian), mogą powodować objawy psychiczne.

• MRI: Rzadko guzy mózgu mogą również powodować objawy depresyjne.

Testowanie samodzielne/w domu

Testy online na depresję mogą być przydatne w rozpoznaniu, czy masz objawy wymagające uwagi klinicznej, ale może Cię zdiagnozować tylko lekarz lub klinicysta zdrowia psychicznego. Te ekrany online nie mogą potwierdzić diagnozy i nie wszystkie pochodzą z wiarygodnych źródeł. Upewnij się, że przystępujesz do testu z renomowanego źródła, takiego jak szpital kliniczny lub instytucja akademicka, i zawsze przedstaw odpowiedzi swojemu lekarzowi.

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne opracowało listę opartych na dowodach internetowych narzędzi do badania depresji. Niektóre z nich, takie jak Skala Depresji Centrum Badań Epidemiologicznych i Skala Oceny Depresji Hamiltona, są dostępne w domenie publicznej i można z nich korzystać bezpłatnie. Testy te często pytają o następujące objawy, których doświadczyłeś w ciągu ostatnich dwóch tygodni:

• Uczucie przygnębienia, depresji lub beznadziejności
• Uczucie zmęczenia lub brak energii
• Problemy z zasypianiem lub snem lub zbyt dużo snu
• Złe samopoczucie z powodu siebie — lub że jesteś porażką lub zawiodłeś siebie lub swoją rodzinę

Prawdopodobnie odpowiesz na nie w systemie opartym na skali, który pomoże ci lepiej zrozumieć, w jakim stopniu te problemy zakłócają twoje życie.

Zmiany diagnostyczne z DSM-4 do DSM-5

Nastąpiło kilka zmian w sekcji zaburzeń depresyjnych z DSM-4 do DSM-5, w tym dodanie specyfikatora dla depresji z lękiem (współwystępującymi objawami lęku, napięcia lub niepokoju). Zmieniono również klasyfikację przewlekłej depresji (choroba dystymiczna lub dystymia) oraz usunięto wykluczenie żałoby dla epizodów dużej depresji.

Dodano nowe zaburzenia nastroju

Zaburzenie dysregulacji nastroju (DMDD) zostało dodane w odpowiedzi na obawy, że choroba afektywna dwubiegunowa jest nadmiernie diagnozowana u dzieci. Ta diagnoza jest zarezerwowana dla dzieci w wieku od 6 do 18 lat, u których występuje przewlekła drażliwość i częste epizody wybuchów temperamentu, nieproporcjonalne do sytuacji. Jest to włączenie kontrowersyjne ze względu na ograniczone dostępne dane.

Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD) zostało dodane w części dotyczącej zaburzeń depresyjnych i uznane za cięższą postać zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Charakteryzuje się depresją, lękiem i skrajną drażliwością związaną z wahaniami hormonalnymi związanymi z cyklem menstruacyjnym.

Zmiana statusu zaburzenia dystymicznego (dystymia)

Dystymia jest raczej przewlekłą niż epizodyczną formą depresji. Nie jest to już samodzielna diagnoza w DSM-5, ale stan pod parasolem uporczywego zaburzenia depresyjnego (PDD), charakteryzujący się jako mniej ostry niż poważna depresja, ale trwający dłużej.

Usunięto wykluczenie żałoby

Wcześniej objawy depresji trwające krócej niż dwa miesiące po śmierci bliskiej osoby nie były uważane za spełniające kryteria dużego epizodu depresyjnego. DSM-5 przyznaje teraz, że żałoba może trwać dłużej niż dwa miesiące i kwalifikuje się jako formalny epizod depresji.

Zarówno smutek, jak i depresja mogą wiązać się z intensywnym smutkiem i wycofaniem się z codziennych czynności, ale różnią się również w istotny sposób:

• W żałobie pojawiają się fale bolesne uczucia, często mieszane z pozytywnymi wspomnieniami o zmarłym. W ciężkiej depresji nastrój i/lub zainteresowanie (przyjemność) są obniżone przez większość dwóch tygodni.
• W smutku samoocena jest zwykle utrzymywana. W ciężkiej depresji powszechne są poczucie bezwartościowości i wstręt do samego siebie.
• W żalu myśli o śmierci mogą pojawić się, gdy myślisz lub fantazjujesz o dołączeniu do zmarłej ukochanej osoby. W ciężkiej depresji myśli koncentrują się na zakończeniu życia z powodu poczucia bezwartościowości lub niezasługiwania na życie lub niemożności radzenia sobie z bólem depresji.

Diagnozy różnicowe

Szereg innych zaburzeń psychicznych oprócz ciężkiej depresji może objawiać objawy depresji, w tym:

• Choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie, w którym epizody dużej depresji są częste, ale obejmuje epizody manii lub hipomanii.

• Zaburzenia lękowe często współwystępują z poważną depresją, a zaburzenia depresyjne mogą objawiać się objawami lękowymi.

• Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych często współwystępują z depresją i mogą być również przyczyną objawów depresyjnych.

• Zaburzenie osobowości typu borderline obejmuje objawy niestabilności emocjonalnej, wyraźną reaktywność nastroju, zachowania samookaleczające i myśli samobójcze i może być mylone z poważną depresją.

Depresja nie pojawia się z dnia na dzień, podobnie jak diagnoza tego zaburzenia psychicznego. Im szybciej porozmawiasz z lekarzem o swoich objawach, tym szybciej zaczniesz czuć się lepiej. Jeśli podejrzewasz, że masz depresję, możesz spróbować skorzystać z jednego z internetowych narzędzi przesiewowych, aby dowiedzieć się, czy tak jest.

Pamiętaj, że diagnoza depresji lub nawrót objawów nie oznacza, że ​​poniosłeś porażkę. Oznacza to po prostu, że masz schorzenie wymagające leczenia.