Jak dzieci uczą się więcej dzięki grom lustrzanym

Nawet jako noworodek Twoje dziecko pokocha wpatrywanie się w twarze. Kiedy Twoje dziecko ma od 9 do 12 miesięcy, możesz wykorzystać tę fascynację, aby rozwinąć kilka umiejętności: koordynację wzrokowo-ruchową, umiejętności językowe i słuchowe oraz imitację.

Kiedy wzrok dziecka zaczyna się rozwijać, uwielbia patrzeć na twarze, nawet na własne. Prawdopodobnie zapoznałeś już swoje dziecko z lusterkami, ale zabawka z lusterkiem to coś, co może samodzielnie odkrywać.

Gry lustrzane mogą pomóc Twojemu dziecku rozwinąć umiejętności poznawcze i fizyczne, a także nauczyć się samoświadomości.

Oto prosta zabawa, którą Twoje dziecko pokocha.

Dziecko bawi się lustrami

Skorzystaj z tych wskazówek, aby pomóc dziecku bezpiecznie bawić się lustrami:

Zacznij od zlokalizowania nietłukącego lustra lub lustra, które jest bezpiecznie i bezpiecznie zakotwiczone.
Ustaw dziecko przed lustrem tak, aby widziało zarówno swoje odbicie, jak i Twoje odbicie.
Poproś dziecko, aby wskazało swój nos, włosy, oczy itp. Jeśli potrzebuje pomocy, możesz wskazać swój własny nos lub wskazać jego nos, aż zrozumie koncepcję. To ćwiczenie pomaga dziecku nauczyć się nazw części ciała, których inaczej mogłoby nie widzieć.
Pracuj nad umiejętnościami naśladownictwa, robiąc śmieszne miny w lustrze i prosząc go o to samo (zmarszcz nos, wystaw język, rozszerz oczy itp.). Niewiele jest rzeczy słodszych niż dziecko, które próbuje cię naśladować, a podczas tej czynności na pewno będzie wiele chichotów.
Użyj ulubionych zabawek, aby wykonać przed lustrem coś w rodzaju „przedstawienia kukiełkowego”. Zaproś go, aby dołączył do ciebie w sztuce, aby zobaczyć, czy rozumie związek między nim a lustrem.

Rozwój samoświadomości

Wierz lub nie, ale Twoje dziecko nie zorientuje się, że patrzy na własne odbicie, aż do około 9 miesiąca życia. Aby „przetestować”, aby sprawdzić, czy ma koncepcję, bez wiedzy nałóż na jego twarz małą naklejkę lub plamkę szminki.

Kiedy siada przed lustrem, jeśli próbuje zetrzeć je z własnej twarzy, a nie z twarzy dziecka w lustrze, to wszystko już rozmyśla. Jest to dość znaczący kamień milowy dla dzieci i będzie fascynujące obserwowanie, jak uświadomi sobie świt, kiedy w końcu nawiąże połączenie.

Inny sposób sprawdzenia, czy dziecko zna swoje odbicie: patrząc w lustro, połóż za nim zabawkę lub pluszaka. Jeśli próbuje sięgnąć po odbicie, zamiast sięgać za siebie, by złapać zabawkę, nadal nie zdaje sobie sprawy, że on i jego odbicie są jednym i tym samym.