Jak leczy się infekcję dróg moczowych

Infekcje dróg moczowych (ZUM) są często łagodne i czasami mogą ustąpić, jeśli wypijesz wystarczającą ilość płynów. Czasami przyjmowanie łagodnego środka przeciwbólowego dostępnego bez recepty (OTC) może pomóc złagodzić dyskomfort podczas ustępowania infekcji. Czasami ZUM trwające dłużej niż dwa dni wymagają leczenia antybiotykami. Możesz rozwinąć poważne komplikacje, jeśli infekcja przeniosła się z pęcherza do nerek. W takich przypadkach domowe środki i środki przeciwbólowe raczej nie przyniosą ulgi i mogą zwiększyć ryzyko powikłań.

Domowe środki zaradcze

Chociaż antybiotyki są powszechnie przepisywane w celu leczenia infekcji dróg moczowych, nastawienie zmieniło się w ostatnich latach z powodu rosnącej liczby opornych na antybiotyki E. coli i innych bakterii. Obecnie niektórzy świadczeniodawcy opieki zdrowotnej przyjmą podejście obserwacyjne, jeśli ZUM jest nieskomplikowane i ma niewielkie objawy.

Na przykład w Europie świadczeniodawcy często wystawiają receptę z 48-godzinnym opóźnieniem do wykorzystania według uznania pacjenta. Podobne praktyki są stosowane przez niektórych świadczeniodawców w Stanach Zjednoczonych.

Aby zminimalizować potrzebę stosowania antybiotyków w przypadku drobnego ZUM, istnieje szereg wypróbowanych i skutecznych środków zaradczych:

• Pij dużo wody: płyny mogą pomóc organizmowi usunąć więcej bakterii krążących w pęcherzu. Staraj się pić co najmniej osiem szklanek wody dziennie (lub około pół galona). Być może będziesz musiał częściej oddawać mocz – upewnij się, że nie trzymasz go przez wiele godzin i pamiętaj, aby chodzić tak często, jak potrzebujesz.

• Pij sok żurawinowy: Od dawna chwalony za zdolność leczenia ZUM, sok żurawinowy zawiera związki, które uważa się, że zapobiegają przywieraniu bakterii do ścian dróg moczowych. Podczas gdy niektórzy naukowcy publicznie wątpili te twierdzenia, badania przeprowadzone przez Boston University School of Medicine wykazały, że codzienna, ośmiouncjowa szklanka soku żurawinowego, przyjmowana przez 24 tygodnie, zmniejszyła liczbę nawrotów ZUM o prawie 45%. Ekstrakt z pigułek żurawinowych może być korzystny w zapobieganiu ZUM.

• Zwiększ spożycie witaminy C. Witamina C może pomóc w leczeniu łagodnych infekcji dróg moczowych, zwiększając kwasowość moczu i czyniąc go mniej przystosowanym do bakterii. W razie potrzeby możesz zwiększyć spożycie poprzez jedzenie lub codzienne suplementy.

Należy unikać wszelkich pokarmów i napojów, które mogą podrażniać drogi moczowe i/lub powodować stany zapalne. Obejmuje to pikantne potrawy, alkohol i kofeinę.

Umieszczenie poduszki grzewczej, termoforu lub ciepłego kompresu na brzuchu lub plecach może złagodzić dyskomfort związany z infekcją pęcherza.

Terapie bez recepty

Leki dostępne bez recepty są stosowane głównie w celu złagodzenia dyskomfortu i bólu związanego z ZUM. Najważniejszym z nich są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Advil (ibuprofen) lub przeciwbólowe leki przeciwbólowe, takie jak Tylenol (acetaminofen). Ale takie leki nie powinny zastępować antybiotyków.

Inny lek, znany jako fenazopirydyna, jest przeznaczony specjalnie do leczenia bólu dróg moczowych. Jest dostępny w małych dawkach bez recepty i sprzedawany pod takimi markami jak Azo czy Uristat. Podczas stosowania tego leku mocz staje się pomarańczowy.

Preparaty o większej sile są dostępne na receptę i są powszechnie przyjmowane w celu zmniejszenia bólu, dopóki infekcja nie zacznie ustępować. Podczas przyjmowania fenazopirydyny należy unikać alkoholu, ponieważ połączenie może powodować toksyczne działanie na wątrobę. Częste działania niepożądane to senność, zwiększone pragnienie, ból brzucha, zmęczenie, nudności i wymioty.

Recepty

Chociaż niektórzy ludzie mogą być chętni do przyjmowania antybiotyków, leki te powinny być przepisywane przez świadczeniodawców tylko w razie potrzeby i właściwie stosowane, aby zmniejszyć ryzyko oporności na leki.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego

Antybiotyki pierwszego rzutu stosowane w leczeniu niepowikłanego zapalenia pęcherza obejmują:

• Trimetoprim-sulfametoksazol (TMP-SMX)
• Monohydrat nitrofurantoiny
• Fosfomycyna

Objawy zapalenia pęcherza moczowego, takie jak ból w dole brzucha i mętny lub krwawy mocz, zwykle ustępują w ciągu sześciu dni od rozpoczęcia leczenia. Leczenie może potrwać dłużej, jeśli masz nawracające ZUM lub masz poważne objawy ze strony układu moczowego. Częste działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, rozstrój żołądka, zmęczenie, nudności, wymioty, swędzenie i wysypka.

Nitrofurantoina i fosfomycyna należy unikać, jeśli występują jakiekolwiek oznaki infekcji nerek, w tym ból w boku, gorączka, nudności, wymioty i dreszcze.

Leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek

Około 90% ostrych infekcji nerek można leczyć doustnymi antybiotykami. Do najczęściej przepisywanych należą:

• Fluorochinolony (takie jak cyprofloksacyna i lewofloksacyna)
• Cefalosporyny
• Penicylina
• Amoksycylina
• Augmentin (amoksycylina-klawulanian potasu)

Osoby z łagodniejszymi infekcjami mogą wymagać leczenia tylko przez pięć do siedmiu dni. Z kolei kobiety w ciąży mogą wymagać leczenia trwającego od siedmiu do 14 dni, podczas gdy osoby z obniżoną odpornością mogą wymagać nawet 21 dni leczenia. Ciężkie przypadki mogą wymagać połączenia antybiotyków dożylnych (IV) i doustnych.

Skutki uboczne zalecanych antybiotyków są zasadniczo takie same, jak te stosowane w zapaleniu pęcherza moczowego. Jednak niektóre leki (takie jak penicylina) mogą powodować potencjalnie zagrażającą życiu alergię całego ciała, znaną jako anafilaksja. Nieleczona na czas anafilaksja może prowadzić do wstrząsu, śpiączki, niewydolności serca lub układu oddechowego oraz śmierci.

Medycyna komplementarna (CAM)

Chociaż zaproponowano wiele alternatywnych metod leczenia lub zapobiegania zakażeniom dróg moczowych, istnieje niewiele dowodów na ich skutki.

Niektóre, takie jak probiotyki, nie wykazały korzyści w leczeniu infekcji dróg moczowych. Wykazano, że inne, takie jak suplementy cynku stosowane w leczeniu ZUM, zwiększają ryzyko powikłań ze strony układu moczowego.

Inne środki ludowe, takie jak czosnek, chrzan, nasturcja, uva ursi i Salvia plebeia – stosowane w tradycyjnej medycynie chińskiej (TCM) – wykazały niewielkie lub żadne korzyści w leczeniu lub zapobieganiu ZUM w kilku dostępnych badaniach dotyczących ich stosowania.

D-mannoza

Jednym z suplementów diety, który przyciągnął uwagę w ostatnich latach, jest cukier prosty pochodzący z żurawiny i innych roślin, znany jako D-mannoza. W przeciwieństwie do większości cukrów, D-mannoza nie dostaje się łatwo do krwiobiegu i jest szybko wydalana z organizmu w niezmienionej postaci w ciągu 30 do 60 minut.

Ponieważ D-mannoza pozostaje niezmetabolizowana, nie podnosi poziomu glukozy we krwi w taki sam sposób jak inne cukry. Zamiast tego wiąże się z wyściółką przewodu pokarmowego i zapobiega przyczepianiu się bakterii do komórek nabłonka i ich zakażaniu.

Co więcej, codzienne stosowanie D-mannozy okazało się równie skuteczne w zapobieganiu nawrotom ZUM, jak codzienne stosowanie antybiotyku nitrofurantoiny.

Mając to na uwadze, suplementy D-mannozy mogą powodować wzdęcia, luźne stolce i biegunkę. W przypadku przyjmowania w nadmiernych dawkach istnieją również obawy, że D-mannoza może prowadzić do uszkodzenia nerek.

W związku z tym należy porozmawiać z lekarzem przed przyjęciem tego lub innego leku OTC, suplementu lub leku ziołowego. Dobrą praktyką jest przyniesienie zaktualizowanej listy leków do gabinetu lekarskiego, aby lekarz był świadomy wszystkich przyjmowanych leków i suplementów.