Jak leczy się zaburzenie schizoafektywne

Zaburzenie schizoafektywne to choroba trwająca całe życie, którą można leczyć za pomocą leków i terapii. Leki obejmują leki przeciwpsychotyczne, stabilizatory nastroju i/lub leki przeciwdepresyjne.

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich żyje z zaburzeniem schizoafektywnym, ważne jest, aby przyjmować leki zgodnie z zaleceniami i utrzymywać stałą opiekę psychiatryczną. Pomoże to w jak najlepszym kontrolowaniu objawów. W niektórych przypadkach hospitalizacja może być konieczna w przypadku epizodów nasilających się objawów.Kąt

Leki na receptę

W leczeniu zaburzeń schizoafektywnych stosuje się wiele leków na receptę. Może być konieczne zażycie jednego lub więcej leków, w zależności od konkretnych skutków twojego stanu.Kąt

Leki przeciwpsychotyczne

Invega (paliperydon), nietypowy lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, jest jedynym lekiem z zatwierdzonym przez FDA wskazaniem do leczenia zaburzeń schizoafektywnych. Ten lek jest dostępny w postaci tabletki doustnej przyjmowanej codziennie oraz w postaci comiesięcznego zastrzyku.

Doustna tabletka Invega

W leczeniu zaburzeń schizoafektywnych zalecaną dawką jest tabletka o przedłużonym uwalnianiu 6 miligramów (mg), przyjmowana rano, z posiłkiem lub bez posiłku. Przepis na skuteczną dawkę dobową może wynosić od 3 do 12 mg raz na dobę, przy maksymalnej zalecanej dawce wynoszącej 12 mg/dobę.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić, gdy doustny preparat Invega jest stosowany w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych, obejmują objawy pozapiramidowe (rodzaj zaburzenia ruchu mimowolnego), skrajne zmęczenie, niestrawność, zaparcia, przyrost masy ciała i objawy grypopodobne.

Wstrzyknięcie domięśniowe Invega

Invega jest dostępny jako lek do wstrzykiwań w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych. Twój lekarz będzie podawał Ci zastrzyk raz w miesiącu. Przed rozpoczęciem leczenia zastrzykiem zazwyczaj poddadzą się próbie doustnego preparatu Invega, aby sprawdzić, jak go tolerujesz.

Lek ten zaczyna się od dawki 234 mg, a tydzień później 156 mg. Zastrzyki są umieszczane w mięśniu naramiennym, dużym mięśniu barku.

Po tych pierwszych dwóch dawkach będziesz otrzymywać comiesięczne zastrzyki w mięsień naramienny lub mięsień pośladkowy (duży mięsień biodra i pośladków). Skutki uboczne wstrzykiwanej postaci tego leku obejmują skrajne zmęczenie, zawroty głowy, akatyzję (pragnienie do ruchu), objawy pozapiramidowe i przyrost masy ciała.

Inne leki przeciwpsychotyczne

Inne leki przeciwpsychotyczne, które są wskazane w leczeniu schizofrenii (podobnego stanu), są stosowane poza wskazaniami do leczenia zaburzeń schizoafektywnych, w tym Risperdal (risperidon) i Abilify (arypiprazol), które są atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi.

Stabilizatory nastroju

Stabilizatory nastroju są używane do radzenia sobie i zapobiegania objawom manii i depresji. Leki te można stosować w leczeniu ostrego epizodu manii, na przykład podczas epizodu wymagającego interwencji lub hospitalizacji, lub według regularnego harmonogramu w celu zapobiegania epizodom nastroju.

Lit i walproinian są powszechnie przepisywanymi stabilizatorami nastroju, stosowanymi w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych.

Antydepresanty

Leki przeciwdepresyjne mogą również odgrywać rolę w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych, gdy objawy depresyjne są częścią stanu. Powszechnie przepisywane leki przeciwdepresyjne w zaburzeniu schizoafektywnym to Zoloft (sertralina), Prozac (fluoksetyna) i Wellbutrin (bupropion).

Terapie

Stwierdzono, że spotkanie z terapeutą jest korzystne w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych. Powinieneś znaleźć terapeutę, któremu możesz zaufać i z którym możesz swobodnie rozmawiać.

Różne rodzaje terapii, które są częścią leczenia zaburzeń schizoafektywnych obejmują:

• Poradnictwo: Twój psychiatra lub profesjonalny terapeuta spotka się z Tobą, aby porozmawiać o Twoich objawach i uczuciach. Otrzymasz również wskazówki dotyczące radzenia sobie z emocjami i innymi objawami, które mogą być niepokojące.

• Trening umiejętności społecznych: Ten rodzaj terapii opiera się na systematycznym sposobie modelowania i praktykowania skutecznych sposobów komunikowania się i interakcji z innymi w celu optymalizacji zdolności do wykonywania codziennych zadań i potencjalnego utrzymania zatrudnienia.

• Terapia rodzinna: Jeśli to możliwe, przyprowadź zaufanego członka rodziny lub przyjaciela na sesje doradztwa rodzinnego. Możesz uzyskać pomoc w sporządzeniu planu leczenia, zaplanowaniu dawek leków i omówieniu objawów. Te sesje mogą pomóc Ci zarówno zrozumieć, czego możesz oczekiwać od swojego stanu, jak i nauczyć się, jak zarządzać wzajemną komunikacją.

Jednym z trudnych aspektów życia z zaburzeniem schizoafektywnym jest brak wglądu. Osoby cierpiące na ten stan doświadczają objawów psychotycznych, które mogą obejmować urojenia (fałszywe przekonania) i halucynacje (fałszywe odczucia). Rozpoznanie, że te objawy psychotyczne nie są prawdziwe lub że reprezentują chorobę, może być trudne.

Kiedy twój lek przeciwpsychotyczny działa, możesz uzyskać wgląd i zrozumienie swojego stanu. W takich sytuacjach powinieneś porozmawiać ze swoim psychiatrą i terapeutą o tym, jak rozpoznać oznaki, że twój stan może się pogarszać – oraz kiedy i jak uzyskać pomoc medyczną.

Dodatkowe interwencje

Można zastosować inne interwencje.

Terapia elektrowstrząsami

Terapia elektrowstrząsowa (ECT) to zabieg wykonywany w znieczuleniu. Obejmuje ostrożne podawanie prądu elektrycznego na skórę głowy w celu wywołania napadu padaczkowego i określonych zmian w aktywności mózgu. ECT jest zwykle powtarzane w zaplanowanych odstępach czasu przez kilka tygodni do miesięcy.

Ten rodzaj leczenia jest stosowany w leczeniu ciężkiej lub opornej na leczenie depresji lub manii, zwłaszcza gdy depresja jest oporna na leki.

Poradnictwo genetyczne

Poradnictwo genetyczne może być korzystne dla osób z zaburzeniami schizoafektywnymi. Dowiedziono, że poznanie genetycznych przyczyn i zagrożeń związanych z twoją chorobą zapewnia poczucie kontroli i wzmocnienia dla niektórych osób żyjących z tym zaburzeniem.

Hospitalizacja

Ostre pogorszenie objawów zaburzeń schizoafektywnych może objawiać się ciężką depresją, samookaleczeniem, skłonnościami samobójczymi, oderwaniem się od rzeczywistości i/lub ryzykownym zachowaniem z powodu manii.Kąt

Epizod nasilających się objawów może wymagać hospitalizacji psychiatrycznej. W tym czasie będziesz w bezpiecznym otoczeniu i możesz mieć dostosowanie leków, a także terapię i prawdopodobnie inne interwencje, takie jak ECT.

Styl życia

Ogólnie rzecz biorąc, utrzymywanie stałego harmonogramu, zdrowa dieta i odpowiednia ilość snu mogą pomóc w zapobieganiu chorobom, zmęczeniu i stresowi. Problemy te mogą wywołać nasilające się objawy zaburzenia schizoafektywnego.

Pomaga również mieć kilka osób, którym ufasz iz którymi możesz porozmawiać. Upewnij się, że masz plan, dzięki któremu możesz szybko uzyskać pomoc medyczną, jeśli objawy zaczną się pogarszać.

Życie z zaburzeniem schizoafektywnym jest wyzwaniem, chociaż istnieje skuteczne leczenie kontrolujące objawy.

Skuteczne leczenie wymaga konsekwentnego przyjmowania leków, regularnych wizyt u psychiatry i doradcy, śledzenia objawów w czasie, aby móc uzyskać pomoc, gdy jej potrzebujesz, oraz posiadania struktury wsparcia społecznego i rodzinnego.

Jeśli musisz być hospitalizowany z powodu pogorszenia się twojego stanu, możesz być pewien, że na końcu tunelu jest światełko i że twoje objawy mogą być kontrolowane, abyś mógł wrócić do najlepszego życia po ostrej fazie leczenia kompletny.