Jak wybrać odpowiedniego specjalistę ds. HIV?

Znalezienie świadczeniodawcy jest pierwszym i najważniejszym krokiem, jaki podejmiesz po zdiagnozowaniu HIV. Pomimo coraz prostszych schematów leczenia, HIV pozostaje dynamiczną chorobą, która wymaga specjalnie przeszkolonych lekarzy, którzy są w stanie zapewnić wysoki poziom opieki dostosowanej do Twoich potrzeb zdrowotnych.

Więc jakie są cechy dobrego specjalisty od HIV? Czy istnieją sposoby, aby to ustalić lub narzędzia, których można użyć do zawężenia wyszukiwania?

Rozmowa lekarza i pacjenta — sturti / Getty Images

Pytania do zadania

Spotykając się na pewien czas z lekarzem, powinieneś skorzystać z okazji, aby zadać wszystkie pytania, które należy zadać. Pomiędzy nimi:

Jak duża jest twoja praktyka HIV?
Czy HIV jest głównym przedmiotem Twojej pracy?
Jakie usługi oferuje Twoja klinika?
Jak lubisz pracować z pacjentami? Czy z zadowoleniem przyjmujesz wkład i dyskusję?
Z jakim wyprzedzeniem muszę umówić się na wizytę?
Czy zobaczę cię przy każdej wizycie, nawet rutynowych wizytach kontrolnych? Czy tylko asystent?
Jak uzyskać rutynowe wyniki badań krwi? Dzwonię czy dzwonisz do mnie?
Jeśli muszę do Ciebie zadzwonić w nagłym wypadku medycznym, jakie są procedury?
Czy akceptujesz Medicaid lub Medicare?

Możesz – i powinieneś – kontynuować, sprawdzając referencje i historię medyczną lekarza. Pomocne może być szereg usług internetowych, w tym Docinfo (strona internetowa zarządzana przez Federację Państwowych Izb Lekarskich).

Twoje prawa jako pacjenta z HIV

Wybór najlepszego świadczeniodawcy wymaga zrozumienia, jakie prawa przysługują Ci jako pacjentowi. Rozpoczyna się od zapoznania się z Kartą Praw Pacjenta z HIV, która w 17 krokach określa rodzaj opieki i leczenia, które powinieneś otrzymać jako osoba żyjąca z HIV.

Karta Praw Pacjenta z HIV

Osoba zarażona wirusem HIV ma prawo do troskliwej i pełnej szacunku opieki bez względu na rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wiek, orientację seksualną, płeć lub źródło płatności.

Osoba zarażona wirusem HIV ma prawo i jest zachęcana do otrzymywania aktualnych i zrozumiałych informacji dotyczących diagnozy, leczenia i rokowań.
Osoba zarażona wirusem HIV ma prawo znać tożsamość świadczeniodawców zajmujących się jej opieką, w tym studentów, rezydentów lub innych stażystów.
Osoba zarażona wirusem HIV ma prawo do współpracy ze świadczeniodawcami przy ustalaniu planu opieki, w tym odmowy zaleconego leczenia, bez obawy przed odwetem lub dyskryminacją.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo do prywatności.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać, że wszystkie zapisy i komunikacja będą traktowane jako poufne, z wyjątkiem przypadków nadużyć.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo do przeglądania własnej dokumentacji medycznej i żądania jej kopii.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać, że zalecenie z góry (takie jak testament życia lub pełnomocnictwo zdrowotne) będzie honorowane przez personel medyczny.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo do terminowego otrzymywania zawiadomień i wyjaśnień o zmianach w opłatach lub praktykach rozliczeniowych.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać podczas wizyty lekarskiej odpowiedniej ilości czasu na omówienie swoich obaw i pytań.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać, że jej opiekunowie będą przestrzegać uniwersalnych środków ostrożności.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo do wyrażania swoich obaw, skarg i pytań dotyczących opieki oraz oczekiwania na szybką odpowiedź.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać, że opiekunowie medyczni zapewnią niezbędne usługi zdrowotne najlepiej jak potrafią. Jeśli zalecane jest przeniesienie opieki, należy go poinformować o korzyściach i alternatywach.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo wiedzieć, jakie relacje jej opiekunowie medyczni mają ze stronami zewnętrznymi (takimi jak świadczeniodawcy lub ubezpieczyciele), które mogą mieć wpływ na leczenie i opiekę.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo do uzyskania informacji o realistycznych alternatywach opieki, gdy obecne leczenie już nie działa.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo oczekiwać rozsądnej pomocy w przezwyciężaniu barier językowych (w tym ograniczonej znajomości języka angielskiego), kulturowych, fizycznych lub komunikacyjnych.
Osoba żyjąca z HIV ma prawo uniknąć długich opóźnień w wizytach u lekarzy; w przypadku wystąpienia opóźnień powinien oczekiwać wyjaśnienia, dlaczego się pojawiły i, w stosownych przypadkach, przeprosin.

Eksperci są zgodni, że aby uzyskać najlepszą opiekę nad HIV, osoby zakażone wirusem powinny uzyskać opiekę medyczną u specjalisty ds. HIV.

Co czyni specjalistę od HIV?

Istnieją wytyczne i wymagania, które należy spełnić, aby zostać uznanym za specjalistę ds. HIV. Amerykańska Akademia Medycyny HIV (AAHIVM) definiuje specjalistę ds. HIV jako spełniającego następujące standardowe kryteria pomiaru wiedzy o HIV:

Doświadczenie — specjalista musi posiadać państwową licencję i zapewniać bezpośrednią, ciągłą i ciągłą opiekę co najmniej 20 pacjentom zakażonym wirusem HIV w ciągu ostatnich dwóch lat.
Edukacja—specjalista musi co dwa lata ukończyć co najmniej 45 punktów ustawicznego kształcenia medycznego związanego z HIV (CME) lub musi mieć ukończone związane z HIV lub stypendium w ciągu ostatnich dwóch lat.
Walidacja zewnętrzna — specjalista musi być uznany przez zewnętrzną jednostkę uwierzytelniającą, taką jak AAHIVM. Odbywa się to poprzez zdanie egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zakresie medycyny HIV.
Licencja — specjalista musi posiadać aktualną licencję lekarską MD lub DO.

Szukając specjalisty od HIV, upewnij się, że spełnia te kryteria. Jeśli tak, Twój lekarz może zostać uznany za specjalistę ds. HIV.

Korzyści specjalisty ds. HIV

Opieka specjalisty ds. HIV niesie ze sobą różne korzyści. Obejmują one:

Wiedza i doświadczenie — to wszystko idzie w parze. Specjaliści ds. HIV, którzy leczą dziesiątki lub setki osób zakażonych wirusem HIV, mają znacznie większe doświadczenie w rozpoznawaniu objawów, rozwiązywaniu powikłań i opracowywaniu schematów leczenia niż lekarz ogólny opiekujący się kilkoma pacjentami z HIV rocznie.
Komunikacja i zrozumienie — Ponieważ HIV wpływa na całą osobę, zarówno fizyczną, jak i emocjonalną, osoby opiekujące się osobami zakażonymi wirusem HIV muszą być w stanie komunikować się ze swoimi pacjentami i rozumieć szczególne potrzeby, jakie stwarza HIV. Specjaliści ds. HIV są biegli zarówno ze względu na liczbę leczonych pacjentów z HIV, jak i doświadczenie, jakie zdobyli podczas opieki nad nimi.
Najnowocześniejsza medycyna HIV — aby zostać specjalistą od HIV, pracownik służby zdrowia musi być na bieżąco z szybkimi zmianami w nauce o HIV. Poprzez edukację ustawiczną, czasopisma i konferencje specjaliści ds. HIV nieustannie uczą się, jak najlepiej leczyć HIV. Na przykład sposoby leczenia uważane za pomocne mogą w przyszłości nie być już zalecane. Specjaliści od HIV dowiedzieliby się o tym od razu, podczas gdy lekarz ogólny może dopiero później usłyszeć o takich zmianach w leczeniu.

Znalezienie specjalisty ds. HIV

Specjalistów od HIV można znaleźć w większości dużych miast. A specjaliści od HIV często służą również społecznościom wiejskim. Oto kilka sposobów, które pomogą Ci je znaleźć:

Skontaktuj się z dużymi szpitalami w Twojej okolicy, zwłaszcza tymi, które są powiązane z uniwersytetem. Specjalistów ds. HIV można zazwyczaj znaleźć na oddziałach chorób zakaźnych tych szpitali. Należy pamiętać, że nie wszyscy specjaliści chorób zakaźnych są koniecznie specjalistami od HIV. Dzwoniąc poproś o pomoc specjalistę ds. HIV.
Porozmawiaj z lokalnymi agencjami pomocy HIV/AIDS w Twojej okolicy. Będą oni mieli listę lokalnych specjalistów od HIV iw większości przypadków pomogą ci nawiązać kontakt z jednym z nich.
Poczta pantoflowa jest dobrym źródłem informacji, gdy szukasz specjalisty ds. HIV. Posłuchaj innych żyjących z HIV. Mogą polecić specjalistę.