Korzyści zdrowotne Lepiężnika

Lepiężnik (Petasites hybridus) to starożytny wieloletni krzew, który rośnie w Europie oraz części Azji i Ameryki Północnej, zazwyczaj na wilgotnym, bagnistym podłożu. Jest członkiem rodziny Asteraceae. Nazwa Lepiężnik została nadana w czasach kolonialnych, ponieważ szerokie liście tej rośliny — mogące dochodzić do trzech stóp średnicy — były wtedy używane do owijania masła w ciepłe dni, aby zapobiec jego stopieniu. Inne popularne nazwy to karczownik, rabarbar bagienny, bogshorns, dok masłowy i pestwurz.

Lepiężnik był używany do różnych celów terapeutycznych od ponad 2000 lat. Jego lecznicze zastosowanie zostało opisane już w 65 roku naszej ery przez Dioscoridesa, greckiego lekarza, farmakologa i botanika. W średniowieczu lepiężnik był używany na gorączkę i dżumę, aw XVII wieku był stosowany w leczeniu kaszlu, astmy i ran skóry. Najczęstsze obecne zastosowania – i te, dla których istnieją dobre dowody naukowe – to migreny, ciężki rodzaj bólu głowy, który zwykle występuje po jednej stronie głowy i alergiczny nieżyt nosa (inaczej katar sienny).KątKąt

Należy pamiętać, że surowa, nieprzetworzona roślina Lepiężnik zawiera substancje chemiczne zwane alkaloidami pirolizydynowymi (PA), które mogą powodować uszkodzenie wątroby, a w badaniach na zwierzętach wykazano, że są rakotwórcze. Chociaż te substancje są usuwane z dostępnych na rynku preparatów, należy używać wyłącznie produktów lepiężnika, które są certyfikowane i oznaczone jako „wolne od PA”.KątKąt

Korzyści zdrowotne

Migreny

W 2012 roku, w oparciu o dwa wysokiej jakości badania, Amerykańskie Towarzystwo Bólu Głowy (AHS) i Amerykańska Akademia Neurologii (AAN) poparły stosowanie ekstraktu lepiężnika wytwarzanego z podziemnych części rośliny, takich jak korzeń lub kłącze, w celu zmniejszenia częstotliwość migreny.KątKąt

Dokładny sposób działania Lepiężnika nie jest znany, chociaż uważa się, że jest on powiązany z przeciwzapalnymi i innymi efektami aktywnego składnika zwanego petazyną – na przykład prawdopodobnie rozluźnia naczynia krwionośne w mózgu, które są nadmiernie pobudzone podczas migreny. Niezależnie od mechanizmu, badanie opublikowane w 2004 r. wykazało, że przy dawce 75 miligramów dwa razy dziennie, przyjmowanej przez okres do trzech do czterech miesięcy, lepiężnik zmniejszył częstotliwość migrenowych bólów głowy w porównaniu z placebo bez znaczących skutków ubocznych.KątKąt

alergiczny nieżyt nosa (katar sienny)

Lepiężnik był tradycyjnie stosowany w leczeniu astmy i zapalenia oskrzeli oraz w celu zmniejszenia wydzielania śluzu, a ocena z 2007 roku sześciu badań tego zioła na alergiczny nieżyt nosa, z udziałem łącznie 720 uczestników, wykazała, że ​​lepiężnik może być pomocny. Chociaż działanie Lepiężnika nadal nie jest znane, uważa się, że działa on podobnie jak leki przeciwalergiczne, blokując działanie histaminy i leukotrienów, zapalnych substancji chemicznych zaangażowanych w reakcje alergiczne.KątKąt

We wcześniejszym badaniu z udziałem 330 osób, opublikowanym w 2004 roku, Lepiężnik porównano z lekiem przeciwhistaminowym Allegra (feksofenadyna) i placebo. Lepiężnik był tak samo skuteczny jak Allegra w łagodzeniu kichania, zatkanego nosa, swędzenia oczu i innych objawów kataru siennego, a oba rodzaje leczenia były skuteczniejsze niż placebo.KątBadanie z 2002 roku na 125 osobach z katarem siennym wykazało, że ekstrakt lepiężnika jest tak samo skuteczny jak Zyrtec (cetyryzyna).KątWarto zauważyć, że niektóre z większych badań były sponsorowane przez producentów ekstraktu z Lepiężnika, a co najmniej jedno badanie z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo z negatywnymi wynikami zostało opublikowane w 2004 roku.KątKąt

Wybór, przygotowanie i przechowywanie

Lepiężnik jest sprzedawany w różnych preparatach, w tym kapsułkach, proszkach, nalewkach i herbatach. Istnieje wiele opatentowanych form ekstraktu lepiężnika, w tym Petadolex, który zawiera nie mniej niż 15% petasin i jest preparatem używanym w wielu próbach leczenia migreny.KątKąt

Ponownie, tylko te produkty oznakowane lub certyfikowane jako wolne od PA powinny być używane, aby uniknąć potencjalnie szkodliwych chemikaliów występujących naturalnie w roślinie Lepiężnika, ale usuniętych podczas przetwarzania.

Możliwe efekty uboczne

Kilka badań, w tym kilka badań dzieci i młodzieży, wykazało, że produkty Lepiężnik bez PA są bezpieczne i dobrze tolerowane, gdy są przyjmowane doustnie w zalecanych dawkach przez okres do 16 tygodni. Nie ustalono bezpieczeństwa długotrwałego użytkowania.

Lepiężnik jest zwykle dobrze tolerowany, ale może powodować skutki uboczne, takie jak odbijanie, ból głowy, swędzenie oczu, biegunka, trudności w oddychaniu, zmęczenie i senność. Ponadto lepiężnik należy do rodziny ambrozji, więc osoby uczulone na ambrozja, nagietek, stokrotkę lub chryzantemę powinny unikać lepiężnika. Kobiety w ciąży, planujące zajście w ciążę lub karmiące piersią również nie powinny brać lepiężnika.

Podobnie jak w przypadku każdego naturalnego środka, recepty lub leczenia bez recepty, przed zażyciem lepiężnika należy najpierw skonsultować się z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy może on wchodzić w interakcje z innymi przyjmowanymi lekami lub czy może mieć niebezpieczny wpływ na jakiekolwiek inne leki. stan masz.