Mięśniaki były przyczyną mojego nadmiernego krwawienia z pochwy

Kiedy przygotowujesz się do wyjścia na scenę korowodu, ostatnią rzeczą, o której chcesz pomyśleć, jest to, czy masz krew na spódnicy. Pamiętasz swoją misję? Absolutnie. Upewniasz się, że Twój uśmiech jest tak jasny, jak to możliwe? Zdecydowanie. Wycieki menstruacyjne? Zwykle nie znajduje się na szczycie listy.

Ale w 2013 roku, zaledwie kilka miesięcy przed startem w wyborach Miss Plus America, moje cykle miesiączkowe stały się tak ciężkie i nieprzewidywalne, że znalazłam się w punkcie krytycznym. Po rozmowie z moim lekarzem dowiedziałam się, że mam niezwykle powszechną diagnozę (zwłaszcza dla czarnoskórych kobiet): mięśniaki macicy.

Ciężkie, bolesne okresy

Zawsze miałam trochę zakrzepów podczas okresu, ale nigdy na tyle, by się niepokoić. Potem, w miesiącach poprzedzających konkurs, moje cykle stały się nie do opanowania i niesamowicie bolesne. Budziłem się o 3:00 nad ranem, zgięty wpół z bólu. Krew przesiąkła przez tampon i podpaskę i pokryła czarną pościel mojego łóżka.

Wiedziałem, że muszę się z kimś zobaczyć w sprawie krwawienia i bólu. Na początku myślałem, że wystarczy przejść na kontrolę urodzeń, aby poradzić sobie z moimi objawami.

Kiedy opisywałam moje objawy mojemu lekarzowi podczas corocznego badania fizycznego — wyjątkowo obfity przepływ, skrzepy krwi wielkości jednej czwartej lub większe oraz silny ból brzucha, którego nawet Motrin 800 nie mógł dotknąć — zamiast odpędzania bólu i krwawienia jako część kobiecości , wysłała mnie na USG przezpochwowe.

Skan pokazał to, czego spodziewał się mój lekarz: mięśniak macicy. W szczególności mięśniak podśluzówkowy, który wrastał w jamę macicy i napierał na mój prawy jajowód.

Mój mięśniak był wielkości winogrona. Choć może nie był duży w porównaniu z niektórymi, zdecydowanie dawał się poznać, niszcząc jakość mojego życia.

Razem z moim lekarzem zdecydowaliśmy, że usunięcie mięśniaka chirurgicznie (procedura zwana miomektomią) jest dla mnie najlepszym wyborem.

Historia rodzinna

Tak powszechne jak mięśniaki — prawie 80% czarnych kobiet ma mięśniaki w pewnym momencie swojego życia, a 70% białych kobiet ma— to coś, o czym nikt nie mówi.

Po zdiagnozowaniu dowiedziałam się, że moja ciocia, z którą zawsze byłam blisko, przeszła histerektomię z powodu mięśniaków.

Nigdy nie wspomniała, dlaczego przeszła operację, tylko, że zawsze miała bardzo złe miesiączki i skurcze. W swojej naiwności zaakceptowałem to i poszedłem dalej. Teraz wiem, że mięśniaki są w moich genach.

Dodawanie adenomiozy

Usunięcie mięśniaka było ogromną ulgą. Moja operacja była laparoskopowa, więc miałam tylko tydzień na rekonwalescencję — wkrótce potem uczestniczyłam w konkursie. Po operacji objawy natychmiast się poprawiły, ale z czasem zaczęły nawracać.

Wróciłem do lekarza, bojąc się, że rozwinął się u mnie kolejny mięśniak. Wtedy dowiedziałem się, że mam inny stan – adenomiozę. Stan jest wtedy, gdy komórki, które normalnie wyściełają macicę, zaczynają wrastać w ścianę macicy.

Mimo że adenomioza nie jest związana z moimi mięśniakami macicy, ma taki sam wpływ na moje życie. Teraz mój lekarz i ja pracujemy razem nad tym, jak sobie z tym poradzić.

Życie z mięśniakami

Radzenie sobie z mięśniakami to straszne doświadczenie i to nie tylko z powodu bólu. Warunek wiąże się również z dużą niepewnością. Czy wpłynie to na moją zdolność do posiadania dzieci? Czy przeciekam przez ubranie, kiedy wstaję z krzesła?

Jest to również krępujące i pozbawia Cię możliwości skupienia się na pracy. To sprawia, że ​​nie możesz czuć się na tyle swobodnie, aby być sobą na spotkaniach.

Kiedy ciągle boisz się krwawienia przez ubranie, wycofujesz się, próbując uchronić się przed potencjalnym upokorzeniem związanym z fizyczną stroną mięśniaków.

Mówienie w górę i na zewnątrz

Jako ktoś, kto od dawna pracuje w polityce, milczenie nie leży w mojej naturze. Zacząłem szukać organizacji non-profit, które pracowały nad znalezieniem leku na mięśniaki. Kiedy znalazłem White Dress Project, poczułem się, jakbym zdjął ciężar z moich ramion. Opowiedziałem swoją historię i zaangażowałem się w rzecznictwo, ponieważ nikt nie powinien czuć się samotny i przestraszony, gdy ma do czynienia z diagnozą zmieniającą życie.

Wierzę, że edukacja i świadomość są kluczem do nadania rozmachu, że musimy dowiedzieć się więcej o mięśniakach macicy – ​​w tym o tym, jak im zapobiegać i leczyć.

Nawet wiedząc, że mięśniaki macicy są powszechne, trudno się nie zastanawiać — dlaczego ja? Dlaczego moje ciało mnie atakuje? Jednocześnie czuję się szczęśliwy, bo miałem tylko jednego mięśniaka.

Odkąd zacząłem dzielić się moją historią, przyjaciele ujawnili, że oni też mają mięśniaki. Jeden z nich ma 26 mięśniaków. Inna czeka, aż włączy się jej ubezpieczenie zdrowotne, aby mogła usunąć mięśniaki. Moja siostra ma cztery mięśniaki i nie planuje ich jeszcze usunąć.

Nawiązanie otwartej relacji z moim lekarzem oszczędziło mi wiele bólu i niepewności. Mam nadzieję, że zainspiruje to więcej kobiet do obrony.

Nie odrzucaj bólu menstruacyjnego i obfitych miesiączek jako tylko części „kobiety przekleństwa”. Porozmawiaj ze swoim lekarzem i znajdź kogoś, kto go wysłucha. Następnie możesz podjąć kroki, których potrzebujesz, aby odzyskać swoje życie.