Modele przewidywania samobójstw zaostrzają różnice rasowe w opiece zdrowotnej

Kiedy ktoś jest zagrożony samobójstwem, istnieje szansa, że ​​zwróci się o pomoc do systemów opieki zdrowotnej. Klinicyści mogą następnie użyć statystycznych modeli prognozowania, aby określić, kto jest najbardziej zagrożony, działając szybko, aby interweniować i zapewniać opiekę.

Jednak nowe badanie sugeruje, że niektóre z tych modeli pogłębiają różnice rasowe i etniczne poprzez dokładniejsze przewidywanie zgonów samobójczych w niektórych grupach w porównaniu z innymi.

W szczególności wskaźniki przewidywania zgonów samobójczych w przypadku osób rasy czarnej, Indian amerykańskich/rdzennych mieszkańców Alaski (AI/AN) oraz pacjentów bez zarejestrowanej rasy lub pochodzenia etnicznego były mniej dokładne niż w przypadku pacjentów rasy białej, latynoskiej i azjatyckiej. Badanie zostało opublikowane w JAMA Psychiatry pod koniec kwietnia.KątKąt

„Wdrożenie kliniczne tych modeli zaostrzyłoby istniejące dysproporcje w dostępie do zdrowia psychicznego, leczeniu i wynikach dla populacji rasy czarnej, Indian amerykańskich i rdzennych mieszkańców Alaski” – główny autor badania, dr Yates Coley, biostatystyk i badacz z Kaiser Permanente Washington Health Research Institute, mówi Verywell. „Musimy przetestować pod kątem rozbieżności w dokładności i rozważyć możliwe negatywne konsekwencje, w tym szkody”.

W 2018 r. samobójstwo było dziesiątą najczęstszą przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych, zwiększając się o 35% w ciągu ostatnich 20 lat.KątW tym samym roku wskaźniki samobójstw wśród mężczyzn z AI/AN były najwyższe (34,8 na 100 000), a następnie wśród mężczyzn rasy białej, latynoskiej, czarnej i azjatyckiej. Wskaźniki były ogólnie niższe w przypadku kobiet, ale najbardziej dotknięte chorobą były kobiety i dziewczęta z AI/AN (10,5 na 100 000), a następnie kobiety rasy białej, Azjatki, czarne i latynoskie.

„Wskaźniki samobójstw AI/AN są niezwykle wysokie i utrzymują się na tym poziomie od kilkudziesięciu lat” – dr Lisa Wexler, profesor w Szkole Pracy Socjalnej Uniwersytetu Michigan, która bada zapobieganie samobójstwom Indian i rdzennych mieszkańców Alaski oraz odporność młodzieży rdzennej. ale kto nie był zaangażowany w badanie, mówi Verywell. „Dla czarnej młodzieży, zwłaszcza młodszych dziewcząt, zachowania samobójcze narastają w szybkim tempie. Trudności w identyfikacji ryzyka w naszych modelach w tych dwóch populacjach sygnalizują ważny punkt refleksji, którym należy się zająć”.

Modelowanie statystyczne do przewidywania samobójstw

Spośród ponad 1,4 miliona pacjentów uwzględnionych w danych, 768 zgonów samobójczych zarejestrowano w ciągu 90 dni po 3143 wizytach w zakresie zdrowia psychicznego. Przeprowadzając analizy, badacze skupili się na liczbie wizyt osób, które zginęły w wyniku samobójstwa, stwierdzając, że wskaźniki samobójstw były najwyższe w przypadku pacjentów:KątKąt

• Bez zarejestrowanej rasy/pochodzenia etnicznego (313 wizyt)
• Azjaci (187 wizyt)
• Biały (2134 wizyty)
• Indianin/rdzenni mieszkańcy Alaski (21 wizyt)
• Latynos (392 wizyty)
• Czarny (65 wizyt)

Niezależnie od wskaźnika samobójstw czy liczby wizyt w opiece zdrowotnej, dodatkowe testy statystyczne wykazały, że modele predykcyjne były najbardziej wrażliwe na pacjentów rasy białej, latynoskiej i Azjatów, a najmniej wrażliwe na pacjentów rasy czarnej i AI/AN oraz pacjentów bez rasy/pochodzenia etnicznego.

Oznacza to, że modele predykcyjne opracowane w celu wspomagania systemów opieki zdrowotnej w ocenie, kto jest najbardziej zagrożony samobójstwem, mogą być lepsze w przewidywaniu dla niektórych grup niż dla innych, przy czym w największej niekorzystnej sytuacji znajdują się pacjenci rasy czarnej i AI/AN.

Modele wykorzystywały następujące parametry do przewidywania samobójstwa:

• Charakterystyka demograficzna
• Choroby współistniejące
• Wcześniejsze próby samobójcze
• Diagnostyka zdrowia psychicznego i używania substancji
• Leki psychiatryczne
• Wcześniejsze spotkania ze zdrowiem psychicznym
• Odpowiedzi na Kwestionariusz Zdrowia Pacjenta 9

Dane te pomogły przewidzieć prawie połowę samobójstw u pacjentów rasy białej, ale tylko 7% u pacjentów z AI/AN i rasy czarnej.

„Wiele osób, które zmarły w wyniku samobójstwa, skorzystało z usług ambulatoryjnych” – mówi Wexler, wskazując, że ci, którzy zmarli, mieli średnio dwie wizyty, a niektórzy poszli do pięciu. „Oznacza to, że istnieje wyraźna możliwość interwencji w znaczący sposób, aby zapobiec śmierci samobójczej”.

Dla wielu ekspertów w tej dziedzinie wyniki te nie są szokujące. „Od dawna studiuję samobójstwo” — mówi Verywell dr Kevin Early, CCJS, CAADC, ICAADC, profesor socjologii na Uniwersytecie Michigan-Dearborn. Kiedy spojrzał na dane, mówi, wcale nie był zaskoczony. „Wyraźnie odzwierciedla głębszy problem, który jest wszechobecny w społeczeństwie amerykańskim, a jest nim nierówność, dysproporcja. To nie tylko dysproporcja gospodarcza, polityczna, społeczna, ale także w kompleksie medyczno-przemysłowym”.

Istniejące rozbieżności mają wpływ

Podczas gdy badanie zwraca uwagę na rasowe różnice w modelach przewidywania, dr Raymond Tucker, profesor psychologii na Louisiana State University, mówi Verywell, że potrzebne są dalsze badania nad określonymi grupami rasowymi i etnicznymi, aby ulepszyć te modele.

„Istnieje rozbieżność w sposobie diagnozowania chorób psychicznych” – mówi. Jest to ważne, biorąc pod uwagę, że jednym z głównych parametrów modeli predykcyjnych była wcześniejsza diagnoza psychiatryczna.

Na przykład, dodaje Tucker, czarni mężczyźni mają nadmierną diagnozę schizofrenii w porównaniu z białymi. „Więc pojawiła się rozbieżność i nie powinniśmy się dziwić, że pojawiła się rozbieżność” – mówi Tucker.

Coley dodaje, że choć trudno jest mieć pewność, zgadza się: Fakt, że wskaźniki samobójstw były najwyższe w przypadku osób o nieujawnionej rasie/pochodzeniu etnicznym, może uwydatnić historyczne różnice w opiece zdrowotnej.

„Jedyną szczególną rzeczą, którą widzieliśmy w naszych danych, było to, że ludzie bez zarejestrowanej rasy i pochodzenia etnicznego mieli niższy wskaźnik typowych czynników ryzyka samobójstwa” – mówi Coley. Oprócz diagnozy psychiatrycznej inne parametry, takie jak wcześniejsze próby samobójcze, leki i wcześniejsze spotkania ze zdrowiem psychicznym, mogą powodować, że modele będą mniej dokładne dla niektórych grup. Osoby te mogą nie mieć dostępu do opieki zdrowotnej lub mogą z niej nie skorzystać, co sprawia, że ​​parametry są nieistotne.

„To jest coś, nad czym musimy przeprowadzić więcej badań” – dodaje Coley. „Sądzimy jednak, że to odkrycie naprawdę podkreśla potrzebę dokładnego audytowania modeli predykcyjnych przed wdrożeniem ich do praktyki klinicznej”.

Piętno zdrowia psychicznego może również wpływać na te dane. „Czarni, Indianie amerykańscy i rdzenni mieszkańcy Alaski są mniej skłonni do udziału w społeczności zdrowia psychicznego niż biali” – mówi Early. „A jednym z powodów jest to, że istnieje piętno”.

Jednocześnie Early oferuje alternatywne domysły, dlaczego niektórzy nie zarejestrowali swojej rasy lub pochodzenia etnicznego. „Często ludzie czują, że jeśli się zidentyfikuję, będzie mniej prawdopodobne, że będę leczony lub otrzymam odpowiednie leczenie” – mówi.

Modele wymagają poprawy

Tucker podkreśla, że ​​modele te są nadal ważne w warunkach klinicznych; dodają kolejne narzędzie do opieki nad pacjentem.

Jednocześnie modele te muszą stać się bardziej inkluzywne we wszystkich grupach rasowych i etnicznych. Jak zatem systemy opieki zdrowotnej mogą wdrożyć te niezbędne narzędzia, jednocześnie czyniąc je przydatnymi dla wszystkich, bez względu na rasę czy pochodzenie etniczne?

„Nie uważamy, że zajmowanie się tymi modelami powinno być obowiązkiem poszczególnych klinicystów lub poszczególnych pacjentów” – mówi Coley. „To rola systemów opieki zdrowotnej, które decydują się na wykorzystanie tych modeli predykcyjnych do przeprowadzenia oceny”.

Dla Coleya to badanie stanowi przewodnik po systemach opieki zdrowotnej, jak przeprowadzać audyt ich modeli predykcyjnych i czynić je bardziej sprawiedliwymi. „Aby potencjalne korzyści z modeli prognozowania klinicznego można było zrealizować w populacjach BIPOC, należy zainwestować w infrastrukturę i zasoby danych elektronicznych kart zdrowia oraz systemy opieki zdrowotnej, które służą bardziej zróżnicowanym rasowo i etycznie populacjom” – mówi Coley.

Wexler sugeruje, że mogą istnieć praktyczne i niedrogie sposoby ulepszania modeli. „Być może wbudowana współpraca z obecnym systemem wsparcia ludzi oraz w sposób reagujący na kulturę — ​​być może partnerstwo z rodzinami, kościołami, plemionami — które wykorzystują mocne strony społeczności Czarnych i AI/AN” — mówi Wexler.

Oprócz docierania do systemów wsparcia, dla Wexlera przewidywanie i zapobieganie samobójstwom wymaga zaangażowania pracowników opieki zdrowotnej w społeczności, aby prowadzili kulturowo reagującą promocję zdrowia w społecznościach. Może to wyglądać jak praca z członkami rodziny lub innymi częściami czyjegoś systemu wsparcia, aby zapewnić im ograniczony dostęp na przykład do broni palnej. Może to również obejmować współpracę z liderami społeczności z organizacji, kościołów lub plemion, aby zmniejszyć piętno zdrowia psychicznego.

Ogólnie rzecz biorąc, Early postrzega to odkrycie jako objaw większego, głęboko zakorzenionego problemu. „Nie ma znaczenia, czy jesteś ubezpieczony jako osoba kolorowa. Nadal masz mniejsze szanse na uzyskanie opieki zdrowotnej” – mówi. „I nawet jeśli masz ubezpieczenie, jakość opieki zdrowotnej, którą masz, nie będzie tak dobra, jak byłaby, gdybyś nie był osobą kolorową”. Aby zmienić te zakorzenione wzorce i nierówności, Early dodaje: „Chciałbym, aby zmieniła się w Ameryce kultura amerykańska”.