Objawy i przyczyny cukrzycy typu 1

Cukrzyca typu 1, kiedyś znana jako cukrzyca młodzieńcza lub cukrzyca insulinozależna, jest przewlekłą chorobą, w której trzustka produkuje niewiele insuliny lub nie wytwarza jej wcale. Insulina jest hormonem niezbędnym do umożliwienia cukrowi (glukozie) wnikania do komórek w celu wytworzenia energii.

Różne czynniki, w tym genetyka i niektóre wirusy, mogą przyczyniać się do wywoływania cukrzycy typu 1. Chociaż cukrzyca typu 1 zwykle pojawia się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, choroba ta może rozwinąć się u dorosłych.

Pomimo aktywnych badań nie ma lekarstwa na cukrzycę typu 1. Leczenie koncentruje się na kontrolowaniu poziomu cukru we krwi za pomocą insuliny, diety i stylu życia, aby zapobiec powikłaniom.

Objawy cukrzycy typu 1

Oznaki i objawy cukrzycy typu 1 mogą pojawić się stosunkowo nagle i mogą obejmować:

• Zwiększone pragnienie
• Częste oddawanie moczu
• Moczenie u dzieci, które wcześniej nie oddawały moczu w nocy
• Ekstremalny głód
• Niezamierzona utrata wagi
• Drażliwość i inne zmiany nastroju
• Zmęczenie i słabość
• Rozmazany obraz

Kiedy musisz iść do lekarza?

Musisz skonsultować się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów u Ciebie lub Twojego dziecka.

Przyczyny cukrzycy typu 1

Naukowcy nie znają dokładnej przyczyny cukrzycy typu 1. Zwykle własny układ odpornościowy organizmu – który normalnie zwalcza szkodliwe bakterie i wirusy – omyłkowo niszczy komórki produkujące insulinę w trzustce. Inne możliwe przyczyny to:

• Genetyka
• Narażenie na wirusy i inne czynniki środowiskowe

Rola insuliny

Gdy znaczna liczba komórek produkujących insulinę zostanie zniszczona, będziesz produkować mało insuliny lub wcale. Insulina jest hormonem pochodzącym z gruczołu znajdującego się za i pod żołądkiem (trzustka).

• Trzustka wydziela insulinę do krwiobiegu.
• Insulina krąży, pozwalając cukrowi dostać się do komórek.
• Insulina obniża ilość cukru we krwi.
• Wraz ze spadkiem poziomu cukru we krwi zmniejsza się wydzielanie insuliny z trzustki.

Rola glukozy

Glukoza — cukier — jest głównym źródłem energii dla komórek tworzących mięśnie i inne tkanki.

• Glukoza pochodzi z dwóch głównych źródeł: pożywienia i wątroby.
• Cukier jest wchłaniany do krwiobiegu, gdzie za pomocą insuliny dostaje się do komórek.
• Twoja wątroba przechowuje glukozę jako glikogen.
• Kiedy poziom glukozy jest niski, na przykład gdy nie jadłeś od dłuższego czasu, wątroba rozkłada zmagazynowany glikogen na glukozę, aby utrzymać poziom glukozy w normalnym zakresie.

W cukrzycy typu 1 nie ma insuliny, która wpuszczałaby glukozę do komórek, więc cukier gromadzi się w krwiobiegu. Ten proces może powodować komplikacje zagrażające życiu.

Czynniki ryzyka rozwoju cukrzycy typu 1

Niektóre znane czynniki ryzyka cukrzycy typu 1 obejmują:

• Historia rodzinna. Każdy, kto ma rodzica lub rodzeństwo z cukrzycą typu 1, ma nieco zwiększone ryzyko zachorowania na tę chorobę.
• Genetyka. Obecność pewnych genów wskazuje na zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 1.
• Geografia. Częstość występowania cukrzycy typu 1 ma tendencję do zwiększania się w miarę oddalania się od równika.
• Wiek. Chociaż cukrzyca typu 1 może pojawić się w każdym wieku, pojawia się ona w dwóch zauważalnych szczytach. Pierwszy szczyt występuje u dzieci w wieku od 4 do 7 lat, a drugi u dzieci w wieku od 10 do 14 lat.

Powikłania cukrzycy typu 1

Z biegiem czasu powikłania cukrzycy typu 1 mogą wpływać na główne narządy w organizmie, w tym serce, naczynia krwionośne, nerwy, oczy i nerki. Utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi może radykalnie zmniejszyć ryzyko wielu powikłań.

W końcu powikłania cukrzycy mogą powodować kalectwo, a nawet zagrażać życiu.

• Choroba serca i naczyń krwionośnych. Cukrzyca dramatycznie zwiększa ryzyko różnych problemów sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej z bólem w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zawałem serca, udarem, zwężeniem tętnic (miażdżyca) i wysokim ciśnieniem krwi.
• Uszkodzenie nerwów (neuropatia). Nadmiar cukru może uszkodzić ściany maleńkich naczyń krwionośnych (naczyń włosowatych), które odżywiają nerwy, zwłaszcza w nogach. Proces ten może powodować mrowienie, drętwienie, pieczenie lub ból, który zwykle zaczyna się na czubkach palców rąk lub nóg i stopniowo rozprzestrzenia się w górę. Źle kontrolowany poziom cukru we krwi może spowodować utratę czucia w dotkniętych chorobą kończynach. Uszkodzenie nerwów wpływających na przewód pokarmowy może powodować problemy z nudnościami, wymiotami, biegunką czy zaparciami. Dla mężczyzn problemem mogą być zaburzenia erekcji.
• Uszkodzenie nerek (nefropatia). Nerki zawierają miliony maleńkich skupisk naczyń krwionośnych, które filtrują odpady z krwi. Cukrzyca może uszkodzić ten delikatny system filtrowania. Poważne uszkodzenie może prowadzić do niewydolności nerek lub nieodwracalnej schyłkowej choroby nerek, która wymaga dializy lub przeszczepu nerki.
• Uszkodzenie oczu. Cukrzyca może uszkadzać naczynia krwionośne siatkówki (retinopatia cukrzycowa), potencjalnie powodując ślepotę. Cukrzyca zwiększa również ryzyko innych poważnych schorzeń wzroku, takich jak zaćma i jaskra.
• Uszkodzenie stopy. Uszkodzenie nerwów w stopach lub słaby dopływ krwi do stóp zwiększa ryzyko różnych powikłań stóp. Nieleczone skaleczenia i pęcherze mogą stać się poważnymi infekcjami, które mogą ostatecznie wymagać amputacji palców stóp, stóp lub nóg.
• Choroby skóry i jamy ustnej. Cukrzyca może sprawić, że będziesz bardziej podatny na infekcje skóry i jamy ustnej, w tym infekcje bakteryjne i grzybicze. Bardziej prawdopodobne są również choroby dziąseł i suchość w ustach.
• Powikłania ciąży. Wysoki poziom cukru we krwi może być niebezpieczny zarówno dla matki, jak i dziecka. Ryzyko poronienia, urodzenia martwego dziecka i wad wrodzonych wzrasta, gdy cukrzyca nie jest dobrze kontrolowana. U matki cukrzyca zwiększa ryzyko cukrzycowej kwasicy ketonowej, cukrzycowych problemów z oczami (retinopatii), nadciśnienia tętniczego wywołanego ciążą i stanu przedrzucawkowego.

Profilaktyka cukrzycy typu 1

Nie ma sposobu, aby zapobiec cukrzycy typu 1. Jednak naukowcy badają zapobieganie tej chorobie lub dalszemu niszczeniu komórek produkujących insulinę u osób nowo zdiagnozowanych.

Zapytaj swojego lekarza, czy możesz kwalifikować się do jednego z tych badań klinicznych, ale dokładnie rozważ ryzyko i korzyści jakiegokolwiek leczenia dostępnego w badaniu.