Objawy toksoplazmozy

Toksoplazmoza nie jest to choroba, o której tyle słyszymy, ale taka, która w pewnym momencie ich życia dotknie prawie jednego na 10 Amerykanów. Objawy toksoplazmozy są zwykle łagodne i mogą obejmować ból mięśni, gorączkę, zmęczenie, ból głowy i obrzęk węzłów chłonnych, które czasami mogą trwać tygodniami. Jednak w zdecydowanej większości przypadków będzie niewiele, jeśli w ogóle, wyraźnych oznak infekcji.

Niezależnie od tego, czy toksoplazmoza przechodzi z matki na płód podczas ciąży, czy też występuje u osób z zaawansowanym wirusem HIV, Toxoplasma gondii, pasożyt wywołujący chorobę, może poważnie uszkodzić mózg, oczy, płuca i inne główne narządy. W tej populacji osób nieleczona toksoplazmoza może prowadzić do ciężkiej niepełnosprawności fizycznej i umysłowej, a nawet śmierci.

Częste objawy

U osób z normalnym układem odpornościowym do 90 procent przypadków toksoplazmozy będzie całkowicie bezobjawowych (bez objawów). W związku z tym większość ludzi nie będzie nawet świadoma, że ​​została zarażona.

Jeśli pojawią się ostre objawy, najczęściej będą one łagodne i mogą obejmować:

• Niska gorączka (poniżej 100,4 .)^o F)
• Bół głowy
• Zmęczenie
• Obrzęk węzłów chłonnych (limfadenopatia)
• Bóle mięśni (mialgia)
• ogólne złe samopoczucie (złe samopoczucie)

Chociaż objawy rzadko się nasilają, czasami mogą utrzymywać się przez całe tygodnie.

Chociaż ostrą toksoplazmozę można w pewnym stopniu zróżnicować brakiem pewnych objawów (takich jak kaszel, ból gardła czy wysypka), można ją potwierdzić jedynie badaniem krwi lub analizą płynu mózgowo-rdzeniowego lub próbki tkanki.

Po pojawieniu się infekcji układ odpornościowy organizmu stopniowo będzie ją kontrolował. Choroba przejdzie następnie w fazę utajoną, w której pasożyt tworzy torbiel, znaną jako bradyzoit, na różnych częściach ciała (w tym mózgu, sercu, oczach, wątrobie i płucach). O ile obrona immunologiczna nie zostanie naruszona, bradyzoity mogą pozostawać w stanie uśpienia przez całe życie.

Objawy wrodzone

Chociaż T. gondii jest zwykle przenoszony przez skażoną żywność lub przez przypadkowy kontakt dłoni z ustami z kocimi odchodami, może być również przenoszony z matki na dziecko w czasie ciąży.

Podczas gdy większość przypadków jest spowodowana nowym zakażeniem matki w czasie ciąży, inne mogą być wynikiem reaktywacji przebytej infekcji (najczęściej u matek zakażonych wirusem HIV).

Ryzyko wad wrodzonych

Podczas gdy ryzyko przeniesienia T. gondii zwykle wzrasta w późniejszych etapach ciąży, potencjalne szkody mogą być największe we wczesnej części pierwszego trymestru. To wtedy komórki macierzyste płodu dopiero zaczynają się specjalizować i rozwijać w komórki mózgu, serca i innych narządów.

Uszkodzenia na tym wczesnym etapie rozwoju mogą być katastrofalne. W rzadkich przypadkach może prowadzić do nieodwracalnej wady wrodzonej zwanej małogłowiem (w której dziecko rodzi się z nienormalnie małą głową i mózgiem) i makrocefalia (tam, gdzie rodzi się dziecko, rodzi się z nienormalnie dużą głową i mózgiem).

Typowe objawy

Wrodzona toksoplazmoza może również zwiększać ryzyko poronienia i urodzenia martwego dziecka.

Niemowlęta z ciężką toksoplazmozą zwykle mają objawy po urodzeniu lub rozwijają się w ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia. Większość objawów będzie związana z triadą powikłań powszechnie obserwowanych w ciężkich przypadkach, w tym: wodogłowie („woda w mózgu”), zapalenie naczyniówki i siatkówki (zapalenie naczyniówki i siatkówki oka) oraz zwapnienie wewnątrzczaszkowe (nieprawidłowe złogi wapnia w mózgu spowodowane infekcją).

Objawy mogą obejmować:

• Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)
• Wymioty
• Biegunka
• Problemy z karmieniem, w tym trudności w połykaniu (dysfagia)
• Problemy z rozmyciem i widzeniem
• Ubytek słuchu
• Problemy z mową (dyzartria)
• Problem z chodzeniem, koordynacją i motoryką
• Opóźnienia rozwojowe
• Niepełnosprawność intelektualna (od lekkiego do ciężkiego)
• Napady padaczkowe

Powikłania z HIV

Toksoplazmoza rzadko dotyka ludzi z nienaruszonym układem odpornościowym. Dopiero gdy układ odpornościowy jest osłabiony, mogą pojawić się poważniejsze objawy choroby. Chociaż może się to zdarzyć w przypadku biorców narządów lub osób poddawanych leczeniu raka (obie grupy są leczone lekami immunosupresyjnymi), grupą najbardziej dotkniętą chorobą są osoby, u których zdiagnozowano AIDS.

Toksoplazmatyczne zapalenie mózgu

AIDS definiuje się jako stadium zakażenia wirusem HIV, w którym dana osoba ma mniej niż 200 komórek T CD4 (rodzaj białych krwinek o kluczowym znaczeniu dla obrony immunologicznej).

Mózg jest w rzeczywistości organem najbardziej dotkniętym reaktywacją T. gondii. Jest to miejsce, w którym bradyzoity nie tylko się rozmnażają, ale utrzymują się, często przez całe życie żywiciela. Bez obrony immunologicznej mózg i centralny układ nerwowy mogą być poważne, a czasem nieodwracalnie uszkodzone.

Objawy toksoplazmatycznego zapalenia mózgu obejmują:

• Bół głowy
• Gorączka
• Słabe mięśnie
• Dezorientacja
• Problemy z mową i pamięcią
• Napady padaczkowe
• Zmiany osobowości
• Demencja
• Schizofrenia
• Śpiączka

Inne powikłania choroby

Mózg nie jest jedynym narządem, na który może wpływać toksoplazmoza. Jeśli T. gondii reaktywuje się w oku (toksoplazmoza oczna), może powodować rozmycie, zaczerwienienie, ból oka, nadmierne łzawienie, ślepe plamki (mroczki) i ekstremalną wrażliwość na światło.

Reaktywacja w płucach (toksoplazmoza płucna) może objawiać się gorączką, dusznością (dusznością), świszczącym oddechem, uciskiem w klatce piersiowej i suchym kaszlem.

Nieleczona toksoplazmoza u osób z HIV prawie zawsze prowadzi do śmierci.

Kiedy iść do lekarza

Ponieważ większość ludzi nie będzie wiedziała, że ​​ma toksoplazmozę, raczej nie będą szukać opieki, a w większości przypadków naprawdę nie będą tego potrzebować.

Jeśli jesteś w ciąży i podejrzewasz, że niedawno miałaś kontakt z Toxoplasma lub zostałaś zarażona tym lekiem, powinnaś pilnie poddać się ocenie w celu ustalenia potrzeby leczenia, aby zapobiec poważnym konsekwencjom dla nienarodzonego dziecka.

Może to obejmować amniopunkcję (w której igła jest używana do usuwania płynu z worka owodniowego w celu sprawdzenia infekcji) lub USG (w celu sprawdzenia objawów, takich jak wodogłowie). Jeśli zostanie postawiona pozytywna diagnoza, w drugim trymestrze ciąży zostaną przepisane antybiotyki, aby zmniejszyć ryzyko powikłań u dziecka. Jeśli masz HIV, możesz zacząć wcześniej.