Podstawy mediany przeżycia (MS)

Mediana przeżycia to statystyka, która odnosi się do tego, jak długo pacjenci przeżywają ogólnie z chorobą lub po pewnym leczeniu. Jest to czas — wyrażony w miesiącach lub latach — kiedy oczekuje się, że połowa pacjentów przeżyje. Oznacza to, że szansa na przeżycie po tym czasie wynosi 50 procent. Daje przybliżoną wskazówkę dotyczącą przeżycia oraz prognozy grupy pacjentów z chorobą nowotworową. Mediana przeżycia jest terminem często używanym we wszystkich badaniach dotyczących leczenia raka.

Przykłady

• „Szacowana mediana przeżycia nie została osiągnięta w grupie niskiego ryzyka”. Tutaj interpretacja byłaby taka, że ​​wśród osób biorących udział w badaniu, które miały raka niskiego ryzyka, naukowcy nie byli w stanie obliczyć mediany przeżycia, ponieważ ponad połowa z nich nadal żyła.
• „Mena czasu przeżycia dla grup średniego i wysokiego ryzyka wyniosła odpowiednio 10 i 5 lat”. W tym przypadku 50 procent osób z chorobą o pośrednim ryzyku nadal żyło 10 lat po przystąpieniu do badania; w przypadku osób z chorobą wysokiego ryzyka połowa nadal żyła 5 lat po rozpoczęciu badania.
• „Del(13q) wiąże się z korzystnym rokowaniem i najdłuższą medianą przeżycia (133 miesiące).” Del(13q) jest anomalią chromosomową występującą w przewlekłej białaczce limfocytowej lub CLL. Nieprawidłowości chromosomalne są przedmiotem cytogenetyki i są wykrywane za pomocą testów. W tym przykładzie mówią, że w określonej grupie z określonym typem CLL nieprawidłowości Del(13q) — w przeciwieństwie do innych nieprawidłowości, które badali — były związane z najdłuższym przeżyciem: połowa osób z tą genetyczną nieprawidłowości w pewnym badaniu nadal żyły 133 miesiące później.

Podobne lub powiązane terminy

• Mediana czasu przeżycia
• Mediana przeżycia całkowitego
• Kaplan Meier

Patrzenie z perspektywy

Czasami użycie mediany przeżycia jest mylące lub mało przydatne. Na przykład, jeśli widzisz medianę przeżycia zgłaszaną dla chłoniaka nieziarniczego lub NHL, odnosi się to do osób z bardzo różnymi chorobami, zmieszanymi razem w jednej statystyce. NHL ma wiele typów i podtypów oraz prognoz i cech choroby, które mogą się znacznie różnić w zależności od typu.

Kiedy badacze mówią o przetrwaniu, należy pamiętać o kilku ważnych prawdach. Generalnie w badaniu na grupie osób nie stosuje się dat w takim sensie, w jakim jesteśmy przyzwyczajeni, w kalendarzu: osoba, która przystąpiła do badania w 2015 r. i osoba, która przystąpiła do badania w 2016 r., mają „dzień zerowy”. który jest ich pierwszym dniem na badaniu.

W czasie zero wszyscy pacjenci żyją, więc przeżycie wynosi 100 procent. Za każdym razem, gdy ktoś umiera, odsetek pacjentów, którzy przeżyli, maleje. Teraz wszyscy w końcu umieramy, więc jeśli patrzysz na wykres przeżycia i przedłużysz badanie wystarczająco długo, przeżycie w końcu spadnie do zera, niezależnie od interesującej nas choroby lub jej terapii.

Patrząc na całe badanie — całą krzywą przeżycia — trudno jest mówić o wszystkich wynikach badania naraz, i tutaj w grę wchodzi mediana przeżycia. Mediana jest średnią wartością dowolnego zestawu liczb, więc mediana przeżycia to czas potrzebny do śmierci połowy osób biorących udział w badaniu – lub czas, w którym połowa nadal żyje, w zależności od tego, jak na to patrzysz.

Czasami, po zakończeniu badania, ponad połowa osób uczestniczących w procesie nadal żyje. W takich przypadkach zamiast tego można zastosować dłuższy czas obserwacji — to znaczy przeżycie pięcioletnie lub dziesięcioletnie.