Pomaganie ludziom z autyzmem w radzeniu sobie z lękiem

Około 40% osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu również cierpi na znaczny niepokój. Dzieje się tak, mimo że lęk nie jest częścią kryteriów diagnozowania autyzmu – ani nie jest jedną z opcji opisowych dostępnych dla klinicystów przy opisywaniu autyzmu danej osoby. Lęk może odgrywać ogromną rolę w życiu ludzi ze spektrum, kontrolując sposób, w jaki wchodzą oni w interakcję ze światem i ograniczając sposób, w jaki inni ludzie wchodzą z nimi w interakcję.

Niestety znalezienie przyczyny (lub w niektórych przypadkach istnienia) lęku u osoby z autyzmem może być trudne. Jednak po jego zidentyfikowaniu często można opracować zestaw narzędzi, które mogą zmniejszyć lęk do poziomu, który można opanować. Otwiera to świat możliwości, w tym tworzenie nowych relacji międzyludzkich, możliwości zatrudnienia i doświadczeń społeczności.

Definiowanie niepokoju

Lęk to stan emocjonalny charakteryzujący się strachem, niepokojem i niepokojem. Niektóre lęki są całkowicie normalne, ale zaburzenia lękowe mogą stać się główną przeszkodą w codziennym życiu. Często zaburzenia lękowe są wynikiem zaburzonego myślenia.

Wiele osób z zaburzeniami lękowymi ma nieuzasadnione obawy lub spostrzeżenia, które są dalekie od rzeczywistości. Niezależnie od tego, czy źródło lęku jest realistyczne, czy nie, lęk jest bardzo realny i może powodować objawy, takie jak ataki paniki, załamania emocjonalne i samookaleczenia.

Istnieje wiele form lęku, w tym:

• Fobia społeczna
• Uogólnione zaburzenie lękowe
• Zaburzenie lękowe
• Fobie
• Lęk separacyjny

Wszystko to może stanowić wyzwanie dla osób z autyzmem, chociaż zespół lęku społecznego wydaje się być najczęstszy. Jednak ważne jest, aby rozpoznać różnicę między osobą ze spektrum z lękiem społecznym a osobą ze spektrum, która po prostu lubi samotność, jak robi to wiele osób z autyzmem. Podobnie, może być trudno stwierdzić, czy zachowania stymulujące (zachowania samostymulujące), takie jak trzepotanie lub chodzenie, są naprawdę oznaką niepokoju, czy tylko objawem ukrytego autyzmu.

Potrzeba czasu i cierpliwości, aby poznać osobę z autyzmem na tyle dobrze, aby oddzielić zachowania autystyczne, dziwactwa osobowości i oznaki lęku. Często rodzice i rodzeństwo są lepsi niż ktokolwiek inny w dostrzeganiu lęku u osoby z autyzmem.

Dlaczego lęk jest powszechny

Nikt nie wie na pewno, dlaczego lęk jest tak powszechny w autyzmie. Istnieją dwie dominujące teorie, obie oparte na badaniach i logicznych wnioskach wyciągniętych z lęku w autyzmie:

1. Lęk jest częstym objawem autyzmu, który może być spowodowany taką samą kombinacją genów i czynników środowiskowych jak sam autyzm. Nie ma wątpliwości, że lęk jest powszechny wśród osób z autyzmem. Istnieją również dowody na korelację między wyższym IQ i wyższym wiekiem ze wzrostem lęku wśród osób z tego spektrum. Osoby z autyzmem często zachowują się tak, jakby były niespokojne, nawet gdy znajdują się w znajomym otoczeniu. W wielu przypadkach może to sugerować, że lęk jest po prostu częścią zaburzenia ze spektrum autyzmu.

2. Osoby z autyzmem mogą odczuwać niepokój z powodu typowych wyzwań, przed którymi stoją. Ta teoria ma sens, biorąc pod uwagę różne stresy, z którymi borykają się osoby z autyzmem, zwłaszcza jeśli poruszają się po szkole, pracy i różnych interakcjach społecznych.

Wspólne wyzwania

Osoby z autyzmem często borykają się z następującymi wyzwaniami:

Napady sensoryczne: dla wielu osób z autyzmem jasne światła, głośne dźwięki i duże tłumy mogą być fizycznie bolesne. Te bodźce można znaleźć praktycznie w każdej szkole publicznej, autobusie szkolnym, ulicy miejskiej, kinie, meczu piłki nożnej i imprezie. Innymi słowy, prawdopodobieństwo, że osoba z autyzmem będzie doświadczać bolesnych ataków sensorycznych przez cały dzień, każdego dnia, jest niezwykle wysokie. To z pewnością wystarczający powód do niepokoju.

Zastraszanie i nietolerancja: Osoby z autyzmem różnią się od wielu swoich rówieśników, a różnice prawie nieuchronnie prowadzą do pewnego poziomu zastraszania i nietolerancji. Ponadto wiele osób z autyzmem ma trudności z odróżnieniem dobrodusznego dokuczania od zastraszania, co powoduje, że osoby z autyzmem często czują się celem tego rodzaju nękania częściej niż ich rówieśnicy.

Wyzwania komunikacyjne: Język mówiony może być trudny dla osób z autyzmem. Ton głosu i niewerbalna mowa ciała są trudne do odróżnienia, podczas gdy idiomy i slang mogą być niezrozumiałe. Oznacza to, że wiele osób ze spektrum spędza większość dnia na zastanawianiu się, czy rozumieją to, co zostało powiedziane, i ma nadzieję, że inni je zrozumieją. Z pewnością może to wywołać wiele niepokoju.

Wyzwania społeczne: Niewiele osób ze spektrum autyzmu potrafi dokładnie ocenić złożoną sytuację społeczną i odpowiednio zareagować. Stosunkowo łatwo jest śledzić skrypty w oficjalnym otoczeniu (przywitanie, uścisk dłoni), ale znacznie trudniej jest wiedzieć, czy możesz dołączyć do rozmowy, czy nie, czy też przyjacielskie powitanie jest oznaką romantycznego zainteresowania.

Świadomość, że nie możesz zinterpretować tych sytuacji społecznych, jest bardzo niepokojąca; możesz źle zgadywać i skończyć, obrażając kogoś nieumyślnie lub być wyśmiewanym przez rówieśników.

Objawy

Jednym z najtrudniejszych aspektów diagnozowania lęku u osób z autyzmem jest fakt, że powszechne objawy autyzmu bardzo przypominają objawy lęku. Kołysanie się, przesuwanie, chodzenie, powtarzanie lub robienie tego samego w kółko, naleganie na rutynę i unikanie interakcji społecznych to działania, które wyglądają jak silny niepokój u typowo rozwijającej się osoby.

W niektórych przypadkach te zachowania są technikami samouspokajania, które odzwierciedlają reakcję na lęk. Jednak w innych przypadkach zachowania nie wydają się być związane z lękiem i są po prostu częścią autyzmu.

Inną kwestią jest to, że wiele osób z autyzmem ma trudności z komunikowaniem swojego stanu emocjonalnego innym. Znaczna liczba osób w spektrum jest niewerbalna, podczas gdy inni w minimalnym stopniu używają języka. Nawet ci, którzy są werbalni i dobrze funkcjonują, mogą mieć problemy z rozpoznaniem i opisaniem swojego stanu emocjonalnego jako „niespokojnego”.

Chociaż nie zawsze łatwo jest rozpoznać lęk w autyzmie, wiesz, jakich zachowań oczekiwać od autystycznego dziecka lub osoby dorosłej, jeśli jesteś opiekunem. Zwróć szczególną uwagę na zachowania i oznaki, że mogą doświadczać niepokoju.

Jeśli twoja ukochana osoba z autyzmem doświadcza lęku, ta osoba może:

• Wyglądaj na przestraszonego lub zaniepokojonego
• Nie chciej wychodzić z domu
• Pot lub potrząśnij
• Mieć więcej załamań emocjonalnych niż zwykle lub być wyjątkowo zdenerwowanym
• Zacznij zachowywać się w sposób agresywny lub autoagresywny
• Odmówić wejścia do określonych miejsc lub pokoi
• Połóż dłonie na oczach lub uszach
• Wygląda na niezwykle nerwowego (kroki, ruchy, kamienie lub mamrotanie częściej niż zwykle)

Narzędzia

Istnieje wiele technik unikania, zmniejszania i radzenia sobie z lękiem u osób z autyzmem. Pierwszym krokiem w tym procesie jest określenie przyczyn lęku; osoba w spektrum może odczuwać frustrację, dyskomfort fizyczny, dyskomfort społeczny, lęk przed zmianą lub martwienie się o przyszłość.

Gdy już wiesz, jak wyglądają przyczyny lęku, możesz podjąć produktywne działania, takie jak:

• Usunięcie wszystkiego, co powoduje niepokój (lub usunięcie osoby z sytuacji wywołującej niepokój). Jeśli jasne światła lub głośne dźwięki powodują dyskomfort i związany z tym niepokój, znajdź sposób na ograniczenie świateł lub dźwięków. Jeśli przebywanie w zatłoczonym teatrze powoduje niepokój, opuść teatr jak najszybciej.

• Dokonywanie zakwaterowań lub zapewnianie wsparcia. Na przykład wiele osób z autyzmem nosi słuchawki z funkcją redukcji dźwięku lub okulary przeciwsłoneczne, aby zmniejszyć problemy sensoryczne. Grupy „Lunch Bunch”, Best Buddies i inne programy społecznościowe typu peer-to-peer mogą pomóc w zmniejszeniu niepokoju społecznego.

• Naucz technik radzenia sobie z lękiem. Kiedy sytuacje wywołujące lęk są nieuniknione, pomocne jest nauczenie kogoś z autyzmem technik radzenia sobie z lękiem. Wyciskanie piłek stresowych, liczenie do dziesięciu, medytacja i ćwiczenia to przydatne metody radzenia sobie ze stresem i lękiem.

Terapie i leki

Te same terapie i leki, które pomagają zmniejszyć lęk u osób typowo rozwijających się, mogą być pomocne dla osób z autyzmem.

Dla osób z autyzmem nauka rozpoznawania lęku jest ważna, ale równie ważne jest nauczenie się umiejętności skutecznego funkcjonowania w złożonych środowiskach społecznych.

1. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) może być bardzo przydatna dla osób z wysoko funkcjonującymi formami autyzmu. Rozmawiając przez lęki i problemy z obrazem siebie, niektóre osoby z autyzmem mogą przezwyciężyć swoje lęki. Takie podejście, w połączeniu z treningiem umiejętności społecznych, może mieć znaczący pozytywny wpływ.

2. Leki mogą być bardzo pomocne w leczeniu lęku w autyzmie, jednak ważna jest współpraca z doświadczonym lekarzem. Osoby z autyzmem mogą być niezwykle podatne na skutki uboczne, dlatego zwykle preferowane są małe dawki. Niektóre z leków stosowanych z największym powodzeniem obejmują leki przeciwdepresyjne SSRI, sertralinę (Zoloft), Prozac, Celexa lub escitalopram (Lexapro).

Może być trudno stwierdzić, czy osoba z autyzmem doświadcza lęku. W rezultacie lęk jest niedostatecznie traktowany wśród osób ze spektrum. Ważne jest, aby zwracać uwagę na oznaki, że ukochana osoba z autyzmem nie zachowuje się w sposób, który jest dla niej normalny.

Osoby z autyzmem mają niewiele mechanizmów obronnych i mogą być bardzo podatne na zastraszanie, nietolerancję lub negatywne zachowanie ze strony innych. Ponadto wiele rzeczy, które denerwują ludzi w spektrum, może być niewidocznych dla ich typowych rówieśników. To do Ciebie, opiekuna, może zależeć zauważenie i rozwiązanie niepokoju w życiu ukochanej osoby.