Powikłania hiperglikemii: identyfikacja przyczyny

Hiperglikemia występuje, gdy we krwi jest za dużo cukru lub glukozy. Często wiąże się z cukrzycą. Zazwyczaj hiperglikemia jest wynikiem niedoboru insuliny, insulinooporności lub połączenia obu.

Jednak osoby, które nie mają cukrzycy, mogą również doświadczyć hiperglikemii. Jest to zwykle spowodowane innym podstawowym stanem chorobowym, stresem (takim jak operacja lub uraz) lub niektórymi lekami.

Oto przegląd tego, co powinieneś wiedzieć o ostrej i przewlekłej hiperglikemii.

Kto jest zagrożony?

Każdego roku około 1,5 miliona Amerykanów diagnozuje cukrzycę, co naraża ich na ryzyko rozwoju hiperglikemii.

Według American Diabetes Association (ADA) cukrzyca nadal dotyka seniorów w wieku powyżej 65 lat, a także Amerykanów pochodzenia azjatyckiego, Latynosów, Murzynów niebędących Latynosami oraz Indian amerykańskich/rdzennych mieszkańców Alaski w większym stopniu niż inne grupy wiekowe i grupy rasowe/etniczne.

Historia rodziny i genetyka

Posiadanie członka rodziny chorego na cukrzycę również zwiększa ryzyko zachorowania na cukrzycę. Chociaż wydaje się, że istnieje genetyczna predyspozycja do wszystkich form cukrzycy, to, że ktoś z Twojej rodziny ma cukrzycę, nie oznacza, że ​​ją zachorujesz.

ADA stwierdza, że ​​chociaż cukrzyca typu 2 ma silniejszy związek z historią rodziny niż cukrzyca typu 1, czynniki środowiskowe i behawioralne również odgrywają pewną rolę. Istnieją interwencje, które mogą pomóc w zapobieganiu lub opóźnianiu diagnozy cukrzycy.

Leki

Stosowanie leków może również przyczynić się do wysokiego poziomu cukru we krwi. Na przykład długotrwałe stosowanie leków, takich jak sterydy, może zwiększać ryzyko wystąpienia wysokiego poziomu cukru we krwi.

Warunki zdrowotne

Niektóre schorzenia inne niż cukrzyca mogą zwiększać ryzyko hiperglikemii. Na przykład osoby z zespołem Cushinga i zespołem policystycznych jajników (PCOS) są bardziej narażone na rozwój hiperglikemii z powodu zwiększonej insulinooporności.

Inne czynniki zdrowotne, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na cukrzycę, obejmują wiek, wagę i czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak zespół metaboliczny, choroby serca i siedzący tryb życia.

Operacja, uraz i infekcje to inne przypadki, w których dana osoba jest narażona na zwiększone ryzyko wystąpienia wysokiego poziomu cukru we krwi.

Identyfikowanie objawów i kiedy należy się niepokoić

Najczęstsze objawy hiperglikemii to nadmierne pragnienie, głód i oddawanie moczu.

Jednak w przypadku cukrzycy – a konkretnie cukrzycy typu 2 – ludzie mogą nie mieć objawów przez wiele lat. W rzeczywistości Centers for Disease Control and Prevention (CDC) szacuje, że 7,3 miliona Amerykanów – około 2,8% populacji – ma niezdiagnozowaną cukrzycę.

Badania przesiewowe w kierunku cukrzycy, szczególnie w populacjach ryzyka, są niezbędne do diagnozowania i leczenia choroby.

Typowe objawy

Niektóre z bardziej powszechnych objawów hiperglikemii to:

• Drętwienie i mrowienie w dłoniach i stopach
• Suchość w ustach
• Sucha, swędząca skóra
• Częste infekcje, takie jak infekcje drożdżakowe lub infekcje jamy ustnej

• Acanthosis nigricans, czyli ciemne, „aksamitne” plamy skóry na pachach, pachwinach, fałdach szyi oraz na stawach palców rąk i nóg. Plastry te są wskaźnikiem wysokiego poziomu insuliny obserwowanego najczęściej w populacji osób rasy czarnej oraz u osób ze stanem przedcukrzycowym lub cukrzycą typu 2.

• Zmęczenie
• Rany, które goją się powoli
• Szybkie bicie serca
• Dezorientacja
• Drażliwość
• Rozmazany obraz

• Utrata masy ciała (najczęściej w cukrzycy typu 1, ale może wystąpić w cukrzycy typu 2, która pozostaje niewykryta przez długi czas)

• Moczenie nocne (częściej u dzieci z cukrzycą typu 1)

Poważne objawy

Mogą również wystąpić ostre powikłania związane z wysokim poziomem cukru we krwi, takie jak cukrzycowa kwasica ketonowa (częściej u osób z cukrzycą typu 1) lub hiperglikemiczno-hiperosmolarny zespół nieketotyczny (częściej u osób z cukrzycą typu 2). Jeśli nie zostaną od razu leczone, te powikłania mogą spowodować śpiączkę lub śmierć.

Cukrzycowa kwasica ketonowa zwykle pojawia się szybko i charakteryzuje się hiperglikemią, podwyższonym poziomem ketonów i kwasicą metaboliczną. Jeśli dana osoba ma następujące objawy cukrzycowej kwasicy ketonowej, potrzebuje natychmiastowej pomocy medycznej:

• Owocowy oddech
• Mdłości
• Wymioty
• Ból brzucha
• Szybki, płytki oddech

Komplikacje

Przypadkowy poziom cukru we krwi, który jest podwyższony po dużym posiłku węglowodanowym lub podczas choroby lub stresującego dnia, niekoniecznie jest powodem do paniki. Jednak stale podwyższony poziom cukru we krwi może powodować ostre i przewlekłe powikłania.

Nadmiar cukru we krwi może wpływać na małe i duże naczynia w organizmie, co zwiększa ryzyko rozwoju powikłań ze strony oczu, serca, nerwów, nerek i mózgu.

Jeśli masz cukrzycę i regularnie masz podwyższony poziom cukru we krwi, powinieneś porozmawiać z lekarzem o swoim leczeniu. Jeśli nie masz cukrzycy, ale doświadczasz objawów i masz czynniki ryzyka choroby, ważne jest, aby poinformować o tym lekarza.

Osoby z cukrzycą: ostra hiperglikemia

Ostrą hiperglikemię można rozwiązać poprzez edukację w zakresie samodzielnego leczenia cukrzycy i wprowadzenie zmian w planie leczenia.

Istnieje wiele przyczyn ostrej hiperglikemii, w tym błędy w przyjmowaniu leków, zbyt duża ilość węglowodanów, przyrost masy ciała, brak ruchu, choroba i stres.

Lek

Ostra hiperglikemia może wystąpić, jeśli nie dopasowujesz leków do posiłków, pominiesz dawkę leku, nie przyjmujesz odpowiedniego rodzaju leku, otrzymujesz niewłaściwą dawkę lub stosujesz niewłaściwą technikę wstrzykiwania (jeśli są na wstrzyknięciach insulinowych lub nieinsulinowych).

Na przykład dla osób z cukrzycą, które przyjmują insulinę, zwykła zmiana miejsc wstrzyknięć lub unikanie guzowatych obszarów może pomóc w obniżeniu poziomu cukru we krwi.

Spożycie węglowodanów

Węglowodany rozkładają się na glukozę i są preferowanym źródłem energii organizmu. Większość osób z cukrzycą musi zmodyfikować spożycie węglowodanów, aby nie dopuścić do zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi.

Ostra hiperglikemia może wystąpić, jeśli spożywasz zbyt dużo węglowodanów podczas posiłku. W takim przypadku zmniejszenie węglowodanów przy następnym posiłku może pomóc w obniżeniu poziomu cukru we krwi.

Jeśli masz problem z ustaleniem, które pokarmy powodują wzrost poziomu cukru we krwi, umów się na spotkanie z zarejestrowanym dietetykiem (RD) lub certyfikowanym specjalistą ds. opieki i edukacji diabetologicznej (CDCES).

Przybranie na wadze

Przybieranie na wadze może zwiększać insulinooporność u osób z cukrzycą, co z kolei może zwiększać ryzyko wysokiego poziomu cukru we krwi.

Brak aktywności fizycznej

Jeśli masz cukrzycę i jesteś zazwyczaj aktywny, zmniejszenie aktywności fizycznej może spowodować wzrost poziomu cukru we krwi.

Ćwiczenia pomagają obniżyć poziom cukru we krwi poprzez zwiększenie wrażliwości na insulinę. Gdy komórki są wrażliwe na insulinę, glukoza może być pobierana z krwiobiegu do komórek w celu wykorzystania ich jako energii.

Zapalenie trzustki

Podwyższony poziom cukru we krwi może prowadzić do zapalenia trzustki. Wydaje się, że istnieje korelacja między cukrzycą a zapaleniem trzustki, co może być związane z opornością na insulinę i podwyższonym poziomem cukru we krwi.

Choroba i stres

Bycie chorym lub stresem zwiększa poziom cukru we krwi poprzez aktywację kortyzolu, co zwiększa insulinooporność. Osoby z cukrzycą typu 1 muszą współpracować ze swoim lekarzem, aby opracować „schemat na dzień choroby”, aby zapobiec zbyt wysokiemu poziomowi cukru we krwi.

Jeśli jesteś chory, poinformuj o tym swojego lekarza. Będą w stanie udzielić Ci wskazówek, jak dostosować poziom insuliny, przeprowadzić test na obecność ciał ketonowych i utrzymać nawodnienie.

Osoby z cukrzycą: przewlekła hiperglikemia

Przewlekły podwyższony poziom cukru we krwi może prowadzić do powikłań dotyczących oczu, serca, nerek, nerwów i mózgu.

Retinopatia

Przedłużone okresy hiperglikemii mogą uszkodzić małe naczynia w oku, prowadząc ostatecznie do retinopatii cukrzycowej.

Retinopatia cukrzycowa może zacząć się pojawiać jeszcze przed rozpoznaniem cukrzycy, co jest jednym z powodów, dla których ADA zaleca, aby wszystkie osoby, u których niedawno zdiagnozowano cukrzycę typu 2, poddawały się badaniu rozszerzonego oka wkrótce po zdiagnozowaniu.

Nefropatia

Nefropatia to termin medyczny określający chorobę nerek. Wysoki poziom cukru we krwi może uszkadzać naczynia w nerkach i uniemożliwiać im filtrowanie produktów przemiany materii. Niezdolność do prawidłowego filtrowania powoduje gromadzenie się białka i rozlewanie go do moczu (mikroalbuminuria).

Wczesne wykrycie choroby nerek można leczyć i zapobiegać dalszym uszkodzeniom. Jednak długotrwała choroba nerek w połączeniu z wysokim ciśnieniem krwi i wysokim poziomem cukru we krwi może prowadzić do schyłkowej niewydolności nerek (ESRD), co może prowadzić do konieczności dializy lub przeszczepu nerki.

Choroba sercowo-naczyniowa

Choroba sercowo-naczyniowa jest główną przyczyną śmierci osób z cukrzycą. Niektóre rodzaje chorób serca obejmują miażdżycę (stwardnienie tętnic), arytmie i niewydolność serca.

Osoby ze źle kontrolowaną cukrzycą, które mają nadwagę, mają w rodzinie choroby serca i mają wysokie ciśnienie krwi, podwyższony poziom cholesterolu i wysoki poziom trójglicerydów, mają zwiększone ryzyko rozwoju chorób serca.

Neuropatia

Podwyższony poziom cukru we krwi może prowadzić do uszkodzenia nerwów w całym ciele. Niektóre typowe rodzaje uszkodzeń nerwów obejmują neuropatię obwodową, gastroparezę i neuropatię autonomiczną.

Neuropatia (szczególnie neuropatia obwodowa) może być bolesna i zwiększa ryzyko rozwoju infekcji skóry.

Demencja

Zgodnie ze Standardami Opieki ADA „Ludzie z cukrzycą mają większą częstość występowania demencji z jakiejkolwiek przyczyny, choroby Alzheimera i otępienia naczyniowego niż osoby z prawidłową tolerancją glukozy”.

Jednak zwiększona zachorowalność może nie ograniczać się do osób z cukrzycą. Niektóre badania wykazały, że wysoki poziom glukozy we krwi u osób z cukrzycą i bez cukrzycy zwiększa ryzyko demencji.

W prospektywnym, społecznościowym badaniu kohortowym z udziałem 2067 uczestników naukowcy odkryli, że wyższe poziomy glukozy wiązały się ze zwiększonym ryzykiem demencji w populacjach bez cukrzycy i z cukrzycą.

Powikłania wysokiego poziomu cukru we krwi dla osób, które nie mają cukrzycy

Gdy poziom cukru we krwi jest podwyższony przez dłuższy czas, może uszkadzać naczynia krwionośne i narządy.

Jeśli masz hiperglikemię, która jest spowodowana czymś innym niż cukrzyca, kontrolowanie poziomu cukru może zapobiec rozwojowi stanu przedcukrzycowego lub cukrzycy, a także zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań.

Niektóre stany, sytuacje i leki mogą zwiększać ryzyko wysokiego poziomu cukru we krwi u osób bez cukrzycy. Niektóre czynniki przyczyniające się do tego to:

• zespół Cushinga
• Zespół policystycznych jajników
• Zwłóknienie torbielowate
• Choroby trzustki
• Chirurgia i stres
• Uraz
• Leki
• Nadwaga i otyłość
• Czynniki stylu życia, które zwiększają ryzyko wystąpienia stanu przedcukrzycowego lub insulinooporności, w tym siedzący tryb życia, zła dieta i palenie

Wysoki poziom cukru we krwi lub hiperglikemia jest zwykle związany ze stanem przedcukrzycowym i cukrzycą. Jeśli masz cukrzycę i masz wysoki poziom cukru we krwi, ważne jest, aby omówić plan leczenia z lekarzem.

Dostosowanie schematu leczenia może pomóc w utrzymaniu odpowiedniej kontroli stężenia glukozy we krwi oraz opóźnić lub zapobiec powikłaniom cukrzycy. Może również pomóc w zapobieganiu nagłym zdarzeniom hiperglikemicznym, takim jak cukrzycowa kwasica ketonowa.

Jeśli nie zdiagnozowano u Ciebie cukrzycy, ale uważasz, że masz objawy wysokiego poziomu cukru we krwi, takie jak zwiększone oddawanie moczu i zmęczenie, zapytaj lekarza, czy powinieneś wykonać badanie na hiperglikemię.

Wysoki poziom cukru we krwi nie zawsze jest związany z cukrzycą. Może się to również zdarzyć, jeśli masz operację, masz inny stan zdrowia lub po traumatycznym wydarzeniu.