Prostocele

Co to jest rektocele?

Odbytnica to stan, w którym ściana tkanki oddzielającej odbytnicę od pochwy jest osłabiona, co pozwala na ruch ściany pochwy. Często przednia ściana odbytnicy wybrzusza się na tylnej części pochwy. Rozmiar wypadnięcia często wskazuje, czy jest objawowe. Jeśli wypadnięcie jest niewielkie, może przebiegać bezobjawowo (brak objawów). Jednak większe wypadanie może powodować zauważalne wybrzuszenie przez otwór pochwy. W ciężkich przypadkach zaleca się operację naprawy odbytnicy.

Jakie są objawy odbytu?

To pokazuje odbyt, który został wprowadzony do pochwy.

Małe wypadanie tylne może nie powodować żadnych oznak ani objawów. W przeciwnym razie możesz zauważyć:

• Miękkie wybrzuszenie tkanki w pochwie, które może wystawać lub nie przez otwór pochwy
• Trudności z wypróżnianiem z koniecznością naciskania palcami na wybrzuszenie pochwy, aby pomóc wypchnąć stolec podczas wypróżnienia („szynkowanie”)
• Uczucie ciśnienia w odbycie lub pełności
• Uczucie, że odbytnica nie została całkowicie opróżniona po wypróżnieniu
• Problemy seksualne, takie jak uczucie zakłopotania lub wyczuwanie rozluźnienia tonu tkanki pochwy
• Wiele kobiet z wypadaniem tylnym doświadcza również wypadania innych narządów miednicy, takich jak pęcherz, macica czy jelito cienkie.

Kiedy wypadanie tylne jest niewielkie, nie potrzebujesz opieki medycznej. Wypadanie tylne jest powszechne, nawet u kobiet, które nie miały dzieci. W rzeczywistości możesz nawet nie wiedzieć, że masz wypadnięcie tylne. Jeśli wystąpią nietypowe objawy, takie jak te wymienione powyżej, dobrze jest umówić się na wizytę u lekarza.

Co powoduje rectocele?

Istnieje kilka czynników, które przyczyniają się do wystąpienia rectocele.

• Ciąża i poród
• Przewlekłe zaparcia lub nadwyrężenia z wypróżnieniami
• Przewlekły kaszel lub zapalenie oskrzeli
• Powtarzające się ciężkie podnoszenie
• Nadwaga lub otyłość

Poród drogą pochwową, zwłaszcza poród mnogi i starzenie się, są głównymi czynnikami ryzyka. Przedłużający się poród i duże dzieci mogą rozciągnąć i osłabić mięśnie dna miednicy, co prowadzi do osłabienia podparcia pochwy. Nie zdarza się to u wszystkich kobiet, ale zdarza się u wielu, które mogą nie wyzdrowieć całkowicie z procesu porodu. Menopauza inicjuje wiele zmian w ciele kobiety, które mogą wpływać na napięcie mięśni w okolicy miednicy.

Ogólnie rzecz biorąc, starzenie się osłabia mięśnie w całym ciele, w tym w okolicy miednicy. Inne czynniki, takie jak otyłość i przewlekły kaszel związany z astmą, palenie tytoniu i choroby układu oddechowego, są również związane z osłabieniem tych mięśni. Przewlekłe zaparcia i dążenie do wydalenia odpadów mogą osłabiać mięśnie miednicy.

Kobiety bez objawów często diagnozują problem podczas rutynowych badań ginekologicznych. Kobiety z objawami są również zwykle diagnozowane przez ginekologa. Lekarze specjalizujący się w ginekologii zazwyczaj mogą ją zdiagnozować na podstawie dokładnego wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego. Testy laboratoryjne lub badania obrazowe są rzadko potrzebne.

Te badania fizykalne obejmują test funkcji pęcherza i test wytrzymałości dna miednicy.

Test wytrzymałości dna miednicy: Podczas badania miednicy lekarz bada siłę dna miednicy, mięśni zwieraczy oraz mięśni i więzadeł podtrzymujących ściany pochwy, macicę, odbytnicę, cewkę moczową i pęcherz. Nieprawidłowości w tym teście mogą pomóc zdiagnozować wypadanie pochwy i ustalić, czy ćwiczenia Kegla byłyby pomocne dla pacjentki.

Test funkcji pęcherza: Inaczej zwane urodynamiką, testy funkcji pęcherza określają zdolność pęcherza do przechowywania i wydalania moczu. Jest to mierzone na dwa sposoby. Uroflowmetria mierzy objętość i siłę strumienia moczu. Cystometrogram to zabieg polegający na wypełnieniu pęcherza wodą przez cewnik. Pomiary objętości są odnotowywane, gdy pacjent wskazuje na pilne oddawanie moczu.

Jak leczy się rectocele?

Jeśli środki konserwatywne zawiodą, lekarz może zalecić operację, aby naprawić wypadanie pochwy. Podczas spotkania ze specjalistą chirurgicznym możesz omówić swój wiek i ogólny stan zdrowia, chęć zajścia w ciążę w przyszłości, chęć zachowania funkcji pochwy, stopień wypadania i warunki anatomiczne, które wpływają na decyzję o wyborze zabiegu chirurgicznego. Na przykład histerektomia (usunięcie macicy) może być wymagana w przypadku znacznego wypadnięcia.

Istnieją dwa podstawowe podejścia w zależności od stanu. Wiele operacji przeprowadza się przez pochwę, co nie pozostawia blizn, podczas gdy laparoskopia jest coraz bardziej poszukiwaną metodą naprawy wypadania. Te zabiegi chirurgiczne są przeprowadzane przez wąskie rurki wprowadzane przez nacięcia o długości mniejszej niż cal. Wykazano, że procedury te zmniejszają blizny, utratę krwi i pobyty w szpitalu oraz przyspieszają powrót do zdrowia.

Zabieg chirurgiczny zwany kolporografią przednią napina przednie ściany pochwy, podczas gdy kolporatyka tylna napina ściany tylne. Procedury laparoskopowe są stosowane w celu złagodzenia wysiłkowego nietrzymania moczu, naprawy przepukliny w górnej części pochwy i stworzenia wsparcia dla pochwy, która została osłabiona przez histerektomię. W przypadkach, w których tkanki podtrzymujące zostały osłabione, można umieścić dodatkową tkankę naturalną lub sztuczne materiały (siatkę) w celu wsparcia naprawy.

Hospitalizacja trwa krótko, zwykle jeden dzień, czasem dwa, a rzadko więcej niż cztery. Pacjenci są wypuszczani z receptami na środki przeciwbólowe i antybiotyki, aby zapobiec infekcji.

Czy można zapobiec rectocele?

W większości przypadków wypadaniu pochwy nie można zapobiec. Jeśli jednak zajmiesz się czynnikami ryzyka, zanim staną się problematyczne, może to pomóc w zdrowiu pochwy.

• Regularnie wykonuj ćwiczenia Kegla. Ćwiczenia te mogą wzmocnić mięśnie dna miednicy — szczególnie ważne po urodzeniu dziecka.
• Leczy i zapobiega zaparciom. Pij dużo płynów i jedz produkty bogate w błonnik, takie jak owoce, warzywa, fasola i pełnoziarniste płatki zbożowe.
• Unikaj podnoszenia ciężkich przedmiotów i podnoś je prawidłowo. Podczas podnoszenia używaj nóg zamiast talii lub pleców.
• Kontroluj kaszel. Poddaj się leczeniu przewlekłego kaszlu lub zapalenia oskrzeli i nie pal.
• Unikaj przybierania na wadze. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby określić idealną wagę i uzyskać porady dotyczące strategii odchudzania, jeśli ich potrzebujesz.