Przegląd hiperalgezji i allodynii wywołanej przez opioidy

Hiperalgezja wywołana przez opioidy (OIH) i allodynia (OIA) to nieprawidłowe stany bólowe, które wynikają z klasy środków przeciwbólowych zwanych opioidami. Jest to coś, co nazywa się „paradoksalną reakcją”, w której leki, które bierzesz, aby złagodzić ból, faktycznie zaczynają powodować, że stajesz się bardziej wrażliwy na bolesne bodźce.

Opioid (czasami nazywany opiatem lub narkotykiem) to rodzaj środka przeciwbólowego wytworzonego z syntetycznej formy opium, która pochodzi z maku. Hiperalgezja to wzmocniony ból; procesy w układzie nerwowym działają na rzecz zwiększenia intensywności odczuwanego bólu. Allodynia to ból spowodowany czymś, co normalnie nie jest bolesne, takim jak lekki dotyk lub przesuwanie się tkaniny po skórze.

Opioidy są dostępne tylko na receptę. Typowe opioidy to:

• hydrokodon
• Oksykodon
• Kodeina
• Morfina
• Metadon
• Fentanyl
• Meperydyna
• hydromorfon

Objawy

OIH i OIA są trudne do zauważenia, ponieważ głównym objawem jest ból — właśnie to, na co są one przepisywane. To, na co musisz uważać, to:

• Nasilenie bólu pomimo leczenia
• Ból spowodowany nieprawidłowymi przyczynami, w tym temperatura, która nie jest wystarczająco ekstremalna, aby uszkodzić skórę (alodynia termiczna), ból spowodowany nieściernymi ruchami skóry, takimi jak lekkie tarcie lub szczotkowanie (alodynia mechaniczna) lub ból spowodowany uciskiem, takim jak delikatny uścisk lub pasek to nie jest szczególnie ciasne (alodynia dotykowa)
• Zmiany we wzorcach bólu lub wyzwalaczach w czasie

Jeśli ból, na który jesteś leczony, nie obejmuje allodynii, jest to najbardziej prawdopodobna rzecz, którą zauważysz. Wiele osób opisuje ból „skóry”, podobny do oparzenia słonecznego, a ból związany z ubraniem jest powszechną dolegliwością.

W przeciwnym razie kluczem jest obserwowanie i rozmawianie z lekarzem o wszystkim nowym.

Ból wywołany opioidami a zwiększona tolerancja na leki

Możliwe jest również, że nie masz pojęcia, że ​​to się dzieje i po prostu myślisz, że leczenie bólu jest mniej skuteczne niż kiedyś, co jest częstym problemem. Powszechnie wiadomo, że długotrwałe stosowanie opioidów prowadzi do zwiększonej tolerancji, co może prowadzić do regularnego zwiększania dawek.

Tak więc czasami poziom bólu rośnie nie dlatego, że powodują go opioidy, ale dlatego, że rozwinęła się tolerancja na lek, co oznacza, że ​​po prostu nie działa tak dobrze, jak kiedyś. Odróżnienie nie jest łatwe. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem o tym, co się dzieje i jak dowiedzieć się, co powoduje Twój ból. Samodzielne eksperymentowanie z dawkowaniem może być niezwykle niebezpieczne i może nie dostarczyć przydatnych informacji.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Naukowcy nie są jeszcze pewni, co powoduje OIH. OIA została dostrzeżona znacznie niedawno i wiemy o niej jeszcze mniej niż OIH. Jednak naukowcy badają kilka możliwości. Według przeglądu badań nad OIH, niektóre możliwe mechanizmy obejmują:KątKąt

• Nieprawidłowości w sposobie przetwarzania sygnałów bólowych przez mózg
• Wadliwe działanie wyspecjalizowanych receptorów w mózgu
• Zwiększone ilości neuroprzekaźnika glutaminianu, który może nadmiernie stymulować komórki mózgowe
• Nadmierna aktywność receptorów w rdzeniu kręgowym, które stymulują specjalne nerwy czuciowe zwane nocyceptorami w obwodowym układzie nerwowym
• Zmniejszony wychwyt zwrotny niektórych neuroprzekaźników, który utrzymuje podwyższony poziom aktywności w mózgu
• Zwiększona wrażliwość neuronów rdzeniowych na neuroprzekaźniki glutaminian i substancję P, która przekazuje nocyceptywne sygnały bólu

Niektóre z tych mechanizmów mogą działać razem, powodując i utrzymując ból wywołany opioidami. Podczas gdy większość badań koncentruje się na ośrodkowym układzie nerwowym, w niektórych przypadkach może być zaangażowany obwodowy układ nerwowy. Cytowany powyżej przegląd zawiera dowody na to, że OIH może rozwijać się w różny sposób również w przypadku różnych rodzajów bólu.

Czynniki ryzyka

Nie każdy, kto przyjmuje opioidy, rozwinie OIH lub OIA. Badania sugerują, że genetyka może odgrywać pewną rolę. Regularne przyjmowanie opioidów przez długi czas zwiększa ryzyko, podobnie jak przyjmowanie dużych dawek. Szybkie zwiększanie dawki zwiększa również ryzyko.

Ponieważ u wielu osób rozwija się tolerancja na te leki, normalne jest, że ilość przyjmowana na przewlekły ból z czasem wzrasta, co oznacza, że ​​coraz bardziej prawdopodobne jest wystąpienie bólu wywołanego opioidami.

Diagnoza

OIP jest trudny do zdiagnozowania. Nie ma na to żadnego testu ani skanu, więc Twój lekarz musi wziąć pod uwagę Twoje objawy i poszukać innych możliwych przyczyn nasilonego lub nowego bólu. Nazywa się to diagnozą wykluczenia, ponieważ można ją postawić tylko wtedy, gdy wykluczone są inne możliwości.

Poważną przeszkodą w rozpoznaniu OIP są stany bólowe, które charakteryzują się tak zwanym „bólem ośrodkowym” lub „uczuleniem ośrodkowym”. Stany te obejmują fibromialgię, reumatoidalne zapalenie stawów, migrenę, zespół jelita drażliwego, zespół ME/przewlekłego zmęczenia i zespół stresu pourazowego.

Osoby z tymi schorzeniami często już mają hiperalgezję i/lub allodynię, które mogą maskować wersje wywołane opioidami. Bez względu na przyczynę bólu, ważną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest zmiana nasilenia lub charakteru bólu. Poszukaj tego typu zmian:

• Bardziej rozległy lub rozproszony ból, gdy podstawowa przyczyna jest stabilna lub ustępuje
• Zwiększone nasilenie bólu, mimo że przyczyna pozostaje stabilna lub ustępuje
• Zwiększony ból po wzroście dawki opioidów
• Zmniejszony ból, gdy przyjmujesz mniej środków przeciwbólowych

Im więcej będziesz w stanie powiedzieć swojemu lekarzowi o tym, jak zmienił się Twój ból i jaki może mieć związek z używaniem opioidów, tym łatwiej będzie uzyskać jasny obraz tego, co powoduje ból.

Leczenie

Kiedy opioidy zaczną powodować lub nasilać ból, masz kilka alternatyw dla zmiany strategii radzenia sobie z bólem.

Jeśli przyczyna bólu jest przejściowa, logicznym sposobem leczenia jest odstawienie opioidów. W zależności od dawki i czasu jej przyjmowania może być konieczne stopniowe odstawienie, aby uniknąć dodatkowych objawów.

Jeśli jednak przyczyna bólu się utrzymuje, lekarz może zalecić zmniejszenie dawki, aby sprawdzić, czy pozbędzie się bólu wywołanego opioidami. Kiedy odstawiasz opioidy, możliwe jest, że ból OIH lub OIA tymczasowo się pogorszy przed odejściem.

Możesz również znaleźć ulgę, zmieniając rodzaj używanego opioidu. Na przykład hydrokodon, fentanyl i tramadol pochodzą z różnych klas, więc jeden może stanowić problem, a inni nie.

Czasami pracownicy służby zdrowia próbują dodać inny rodzaj środka przeciwbólowego – inhibitor COX-2 lub niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) – wraz z niską dawką opioidów. Leki te mogą pomóc w przeciwdziałaniu nieprawidłowemu działaniu glutaminianu i substancji P, które, jak się uważa, przyczyniają się do niektórych przypadków OIH i prawdopodobnie OIA.

Inne leki, które mogą być przydatne w leczeniu bólu związanego z opioidami, obejmują:

• Dekstrometorfan
• Metadon (jeśli OIP nie jest w tej samej klasie)
• Buprenorfina
• Ketamina
• Deksmedetomidyna w połączeniu z aksetylem flurbiprofenu

Kurkumina uzupełniająca (substancja w kurkumie przyprawowej) może odwrócić OIH. W badaniu z 2016 r. naukowcy poinformowali, że przeszczepy określonego typu komórek macierzystych odwracają OIH, a także tolerancję na morfinę. Te zabiegi wymagają dalszych badań, zanim będą mogły być zalecane.

Zapobieganie

Oczywiście lepiej jest przede wszystkim zapobiegać bólowi wywołanemu przez opioidy. Badanie z 2017 r. zaleca zmianę klas opioidów, pozostawanie przy możliwie najniższych dawkach i łączenie opioidów z nieopioidowymi środkami przeciwbólowymi.KątPowolne miareczkowanie (narastanie) do wyższych dawek może również powstrzymać rozwój OIH i OIA.

Zabiegi uzupełniające/alternatywne

Część profilaktyki może obejmować nielekowe leczenie bólu, które może pomóc w utrzymaniu niskiego poziomu używania opioidów, nie pogarszając jakości życia. Niektóre opcje obejmują:

• Akupunktura
• Terapia masażem
• Fizykoterapia
• Chiropraktyka
• Biofeedback
• Terapia poznawczo-behawioralna
• Suplementy

Niektóre osoby z przewlekłym bólem odczuwają ulgę dzięki delikatnym ćwiczeniom, takim jak:

• Joga
• Taichi
• Qigong

Właściwe dla Ciebie podejście nielekowe zależy od przyczyny bólu i ogólnego stanu zdrowia. Pamiętaj, aby omówić te opcje z lekarzem.

Przewlekły ból ma wystarczająco dużo żniw w twoim życiu, ponieważ nie potrzebujesz leków, które powodują, że cierpisz jeszcze bardziej! Jednocześnie może być naprawdę przerażające, gdy przestaniesz brać leki, na których działanie polegałeś. Postaraj się skoncentrować na tym, jak bardzo może to zmniejszyć ból i poprawić Twoje życie, i pamiętaj, że masz alternatywne metody leczenia do zbadania.