Przegląd napadów toniczno-klonicznych

Napad toniczno-kloniczny, dawniej nazywany napadem typu grand mal, jest „klasycznym” rodzajem napadu, który większość ludzi zna. Obejmuje utratę przytomności lub świadomości oraz niekontrolowane szarpnięcia i sztywność ramion, nóg lub ciała. Zwykle trwa to od kilku sekund do kilku minut.

Objawy

Objawy napadów toniczno-klonicznych mogą obejmować dowolną kombinację następujących:

• Niezwykłe uczucie przed napadem, często opisywane jako aura
• Szarpanie i usztywnianie jednej lub więcej kończyn
• ślinienie się
• Nietrzymanie moczu lub stolca
• Gryzienie języka
• Spadanie w dół
• Krzyki, pomruki lub dźwięki
• Ruchy gałek ocznych lub szarpanie gałek ocznych
• Dezorientacja lub senność później; niemożność przywołania zdarzenia

Z powodu upośledzonej świadomości możesz nie zdawać sobie sprawy, że masz taki napad.

Napad toniczno-kloniczny można sklasyfikować jako napad pierwotny lub wtórnie uogólniony.

Powoduje

Kiedy mózg jest uszkodzony, aktywność elektryczna, która normalnie kontroluje funkcje mózgu, może zostać zakłócona lub niestabilna. Jedna lub więcej części mózgu może wtedy „nie wypalić”, powodując niepożądane działania fizyczne, które często objawiają się napadem toniczno-klonicznym.

Wiele problemów medycznych może powodować napady toniczno-kloniczne, w tym:

• Padaczka: to najczęstsza przyczyna. Możesz się z nim urodzić lub rozwinąć w późniejszym życiu z powodu uszkodzenia mózgu.

• Uszkodzenie mózgu: Uraz głowy, uszkodzenie mózgu, udary, tętniaki, guzy mózgu i infekcje mózgu mogą powodować długotrwałą epilepsję.
• Ciężkie choroby/infekcje i wysoka gorączka: Napady padaczkowe powinny ustąpić, gdy te problemy ustąpią.
• Niektóre leki
• Przedawkowanie lub odstawienie narkotyków lub alkoholu z powodu zaburzeń czynności mózgu
• Nieprawidłowości elektrolitów
• Niewydolność narządów

Diagnoza

Często na podstawie objawów klinicznych rozpoznaje się napad toniczno-kloniczny. Testy diagnostyczne, takie jak elektroencefalogram (EEG) i obrazowanie mózgu, mogą również pomóc w diagnozie i stworzeniu planu leczenia.

Diagnoza napadu opiera się na:

• Opis: Jeśli miałeś pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, prawdopodobnie nie pamiętasz tego zdarzenia. Jeśli jednak doświadczyłeś wtórnie uogólnionego napadu toniczno-klonicznego, możesz przypomnieć sobie, jak się czułeś bezpośrednio przed napadem. Jeśli ktoś był w pobliżu, pomocny jest ich opis wydarzenia.

• EEG: EEG to test wykrywający fale mózgowe. Jeśli miałeś napad lub masz skłonność do napadów, twoje EEG może wykazywać jeden lub więcej obszarów lub nieprawidłową aktywność elektryczną mózgu. EEG jest szczególnie pomocne, jeśli podczas testu masz napad, który koreluje z anomalią elektryczną.

• EEG bez snu: Czasami EEG nie wykazuje nieprawidłowości elektrycznych, gdy jesteś dobrze wypoczęty, ale pokaże je, gdy jesteś pozbawiony snu.

• Obrazowanie mózgu: tomografia komputerowa mózgu (CT) i rezonans magnetyczny (MRI) nie wykazują napadów, ale mogą zidentyfikować nieprawidłowości, które mogą powodować napady toniczno-kloniczne, takie jak guz mózgu, udar, ropień lub nieprawidłowe naczynia krwionośne w mózg.

Leczenie i profilaktyka

Leczenie napadów toniczno-klonicznych koncentruje się przede wszystkim na zapobieganiu, jednak w niektórych sytuacjach, np. w przypadku przedłużających się napadów, leczenie będzie konieczne w trybie pilnym.

Leki stosowane w leczeniu stanu padaczkowego obejmują dożylne formy lorazepamu, diazepamu i midazolamu.

Unikanie wyzwalaczy

Istnieje wiele sposobów skutecznego zapobiegania napadom. Kontrolowanie używania wyzwalaczy, takich jak alkohol, narkotyki i leki, jest zdecydowanie najbezpieczniejszym sposobem zapobiegania napadom.

Leki

Większość osób podatnych na nawracające napady toniczno-kloniczne może doświadczyć napadu z powodu gorączki, infekcji, senności lub w ogóle nieznanego wyzwalacza. Leki przeciwpadaczkowe, zwane również lekami przeciwdrgawkowymi, są często zalecane w celu zapobiegania lub ograniczania nawracających napadów.

Powszechne leki przeciwpadaczkowe stosowane w leczeniu napadów toniczno-klonicznych obejmują:

• Keppra (lewetyracetam) *
• Depakote (kwas walproinowy) *
• Lamictal (Lamotrygina)*
• Topamax (topiramat) *
• Zonegran (Zonisamid) *
• Fycompa (perampanel) *
• Tegretol, Karbatrol (karbamazepina)
• Dilantin (fenytoina)
• Neurontyna (gabapentyna)
• Fenobarbital
• Gabitril (tiagabina)

*Preferowane leki przeciwdrgawkowe w pierwotnie uogólnionych napadach toniczno-klonicznych

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że zmniejszysz liczbę napadów toniczno-klonicznych, gdy lekarze wykryją przyczynę i zażyją leki przeciwdrgawkowe. Większość osób z padaczką może zapobiegać napadom i mieć dobrą jakość życia. To powiedziawszy, napady toniczno-kloniczne mogą stanowić pewne wyzwania społeczne i emocjonalne. Nauka wyjaśniania swojej choroby ludziom w Twoim życiu może pomóc w zapobieganiu strachowi i nieporozumieniom oraz zapewnić Ci potrzebne wsparcie.