Przegląd PCOS i niepłodności

Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest główną przyczyną niepłodności owulacyjnej. Do 80% kobiet z PCOS doświadcza powiązanych problemów z płodnością. Jeśli masz trudności z zajściem w ciążę, masz wiele możliwości leczenia. Pewne modyfikacje stylu życia są pierwszym wyborem w celu poprawy płodności, a następnie leki, leczenie hormonalne i procedury wspomaganego rozrodu.

Jak PCOS wpływa na płodność

Znakiem rozpoznawczym PCOS są nieregularne miesiączki lub ich brak. Niektóre osoby z PCOS mogą nie mieć miesiączki przez miesiące, a nawet lata, podczas gdy inne będą doświadczać krwawienia przez kilka tygodni na raz. Niewielki odsetek osób z PCOS doświadczy cykli miesięcznych.

Nieregularne lub nieobecne cykle miesiączkowe w PCOS są spowodowane brakiem równowagi hormonalnej.

• Normalnie hormony płciowe, takie jak hormon luteinizujący (LH), są wydzielane ze stałą częstotliwością tętna. W PCOS LH jest wydzielany z dużą szybkością tętna.
• Wzorzec wydzielania LH wysyła sygnały do ​​jajników, aby wypompowały wyższy poziom męskich hormonów, takich jak testosteron.
• Nadmiar LH i testosteronu wywołują pętle ujemnego sprzężenia zwrotnego, które zmieniają uwalnianie hormonów kontrolujących owulację i menstruację.
• Pęcherzyk, który normalnie zostałby uwolniony do zapłodnienia w czasie ciąży, nigdy w pełni nie dojrzewa i czasami nie jest uwalniany z jajnika.

Drobne pęcherzyki wyglądają jak sznur pereł na USG, czasami otaczając jajnik. Te pęcherzyki nazywane są cystami ze względu na swój wygląd, chociaż różnią się od torbieli jajników, które mogą rosnąć i pękać.

Poronienia są również powszechne w przypadku PCOS i mogą być spowodowane brakiem równowagi hormonów płciowych i wyższym poziomem insuliny.

Chociaż ciąża może być trudna, pojawiło się wiele pozytywnych postępów medycznych, które pomagają w utrzymaniu płodności w PCOS.

Modyfikacje stylu życia

Zmiany w stylu życia mogą mieć duży wpływ na regulację hormonów i przygotowanie organizmu do ciąży. Może to poprawić jakość jajeczek i owulacji, zwiększając szanse na zajście w ciążę.

Wprowadzanie zmian w diecie, ćwiczeniach, poziomie stresu i jakości snu może pomóc w poprawie płodności.

Zdrowa dieta

Jedną z najlepszych diet dla PCOS jest dieta bogata w przeciwutleniacze, która koncentruje się na umiarkowanych ilościach nieprzetworzonych węglowodanów. Należą do nich owoce, warzywa, fasola, soczewica i zboża, takie jak komosa ryżowa i owies. Zaleca się włączenie tłuszczów z nienasyconych źródeł (np. oliwy z oliwek, orzechów, nasion, ryb i awokado).

Zaleca się unikanie rafinowanych lub przetworzonych źródeł węglowodanów, takich jak krakersy, białe pieczywo, biały ryż, precle i słodkie potrawy, takie jak ciastka, ciasteczka i słodycze, aby obniżyć poziom insuliny i stan zapalny.

Jeśli nie masz pewności, od czego zacząć, rozważ konsultację z zarejestrowanym dietetykiem, który może pomóc w dokonaniu zrównoważonych zmian w Twojej diecie.

Regularna aktywność fizyczna

Badania pokazują, że regularne ćwiczenia mogą poprawić owulację i insulinooporność.KątStaraj się wykonywać co najmniej 30 minut aktywności fizycznej każdego dnia. Tę kwotę można podzielić na trzy 10-minutowe segmenty lub dwa 15-minutowe segmenty.

Spacery to jedna z najbardziej dostępnych aktywności, którą można zaplanować w ciągu dnia.

Witamina D

Witamina D to nie tylko witamina, ale także hormon. Receptory witaminy D zostały znalezione na niezapłodnionych jajach. Witamina jest polecana dla każdej kobiety, która może zajść w ciążę, ponieważ odgrywa ważną rolę w rozwoju kości i zębów płodu, skóry i wzroku. Korygowanie niedoborów może również zapobiegać wadom cewy nerwowej u rozwijającego się płodu.

W przypadku osób z PCOS, niektóre badania sugerują, że suplementacja witaminy D może poprawić objawy poprzez regulację poziomu hormonu anty-Müllerowskiego i hamowanie postępu stanu zapalnego.

Metformina

Metformina jest jednym z najczęstszych leków przeciwcukrzycowych, który okazał się przydatny w zmniejszaniu insulinooporności u osób z PCOS. U wielu osób z tym zespołem metformina może również poprawić regularność miesiączki. Istnieją badania, które pokazują, że metformina może również zmniejszać ryzyko poronienia i cukrzycy ciążowej.

Jednak jak dotąd nie ma dowodów na to, że metformina zwiększa wskaźniki ciąż w PCOS. Lek nie jest zatwierdzony przez FDA do leczenia niepłodności związanej z PCOS.

Clomid i Femara

Czasami modyfikacje stylu życia nie są skuteczne w poprawie płodności w PCOS. Clomid (cytrynian klomifenu) tradycyjnie podawano w celu poprawy owulacji. Ma skumulowany wskaźnik ciąż od 60 do 70% w sześciu cyklach.

Nowsze badania pokazują, że Femara (letrozol) może działać lepiej niż Clomid w leczeniu niepłodności związanej z PCOS i jest uważany za leczenie pierwszego rzutu w indukcji owulacji u osób z PCOS.

W przeciwieństwie do Clomidu, letrozol nie podnosi poziomu estrogenu, a zamiast tego powoduje wytwarzanie większej ilości hormonu folikulotropowego (FSH). Poprawia wyściółkę macicy i wiąże się z mniejszą liczbą porodów mnogich niż Clomid.

Gonadotropiny

Gonadotropiny są również stosowane w celu zwiększenia szans na poczęcie w PCOS. Gonadotropiny składają się z FSH, LH lub ich kombinacji. Twój lekarz może zasugerować połączenie tych hormonów z lekami na płodność (na przykład letrozol z „wyzwalającym” zastrzykiem LH w połowie cyklu) lub stosowanie ich samodzielnie.

Inną opcją, którą może zalecić Twój lekarz, jest stosowanie gonadotropin z procedurą inseminacji domacicznej (IUI).

Głównym ryzykiem związanym z gonadotropinami jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). To wtedy jajniki nadmiernie reagują na leki na płodność. Nieleczona lub ciężka może być niebezpieczna.

Wiercenie jajników

Kiedy masz PCOS, twoje jajniki mają grubszą warstwę zewnętrzną niż normalnie i wytwarzają więcej testosteronu. Ta laparoskopowa operacja tworzy kilka maleńkich otworów w zewnętrznej warstwie jajników (dlatego czasami nazywana jest operacją „whiffle ball”), które zmniejszają ilość testosteronu wytwarzanego przez jajniki.

Około połowa osób, które przeszły operację, zachodzi w ciążę w pierwszym roku po operacji. Zaletą jest to, że zabieg wykonuje się tylko raz, więc może być tańszy niż leczenie gonadotropinami. Kolejną zaletą jest to, że nie zwiększa ryzyka ciąż mnogich.

Technologia wspomaganego rozrodu

Istnieją dwie główne procedury, które możesz rozważyć, jeśli inne strategie nie zadziałały — IUI i IVF.

Inseminacja domaciczna (IUI)

Inseminacja domaciczna (IUI) to procedura niepłodności, której czas zbiega się z owulacją.

Twój partner zostanie poproszony o pobranie próbki nasienia lub możesz pobrać ją od dawcy nasienia. Plemniki są następnie „myte” (oddzielane od innych elementów nasienia) i zbierane w mniejszą, bardziej skoncentrowaną objętość. Próbka jest następnie umieszczana w cienkim, wysterylizowanym, miękkim cewniku i gotowa do inseminacji.

Wziernik, taki jak używany podczas badania ginekologicznego, umieszcza się w pochwie i delikatnie oczyszcza szyjkę macicy. Twój lekarz włoży cewnik do pochwy i uwolni nasienie do jamy macicy. Twój lekarz może poprosić Cię o pozostanie w pozycji leżącej przez kilka minut po inseminacji.

Zapłodnienie in vitro (IVF)

Zapłodnienie in vitro (IVF) jest bardziej inwazyjną i kosztowną procedurą niepłodności, która jest czasami stosowana, jeśli wszystkie inne metody leczenia niepłodności zawiodą. IVF polega na stosowaniu wstrzykiwanych leków na płodność w celu stymulacji jajników, aby dostarczyły dużej liczby dojrzałych komórek jajowych. Jaja są następnie pobierane z jajników i łączone z nasieniem na szalkach Petriego.

Jeśli jajeczka zostaną zapłodnione, jedna lub dwie komórki zostają przeniesione do macicy. Ta procedura jest znana jako transfer zarodków. Dwa tygodnie później Twój lekarz zleci test ciążowy, aby sprawdzić, czy cykl się powiódł.

Kiedy szukać pomocy

Jeśli masz trudności z zajściem w ciążę, możesz zasięgnąć porady endokrynologa reprodukcyjnego. Ci świadczeniodawcy specjalizują się w ocenie czynników, które przyczyniają się do płodności.

American College of Obstetrics and Gynecology ACOG zaleca badanie niepłodności, gdy para nie jest w ciąży przez 12 miesięcy lub dłużej lub 6 miesięcy lub dłużej, jeśli kobieta ma 35 lat lub więcej.

Radzenie sobie z problemami z płodnością jest trudne dla kobiet i par — zwłaszcza jeśli wydaje się, że wszyscy wokół ciebie łatwo zachodzą w ciążę. Jeśli okaże się, że niepłodność odbiła się emocjonalnie, rozważ współpracę z przeszkolonym specjalistą ds. zdrowia psychicznego lub dołączenie do grupy wsparcia niepłodności w Twojej okolicy.