Przegląd tęgoryjca

Tęgoryjec to pasożyt jelitowy, który dotyka ponad pół miliarda ludzi na całym świecie. Kiedyś szeroko rozpowszechnione w Stanach Zjednoczonych, infekcje tęgoryjców teraz nieproporcjonalnie dotykają biedne obszary o ograniczonym dostępie do urządzeń sanitarnych i opieki medycznej. Larwy robaka żyją w skażonej glebie, zarażając ludzi głównie poprzez przekopywanie się przez podeszwy ich bosych stóp.

Pomimo dostępnego bezpiecznego i skutecznego leczenia, szacuje się, że na całym świecie zarażonych tęgoryjcem jest obecnie od 576 do 740 milionów ludzi, co czyni go jedną z najczęstszych zaniedbanych chorób tropikalnych dotykających ludzi.

Podczas gdy większość osób z infekcjami tęgoryjcami nie ma żadnych objawów, osoby z długotrwałymi infekcjami mogą w rezultacie doświadczać problemów przez całe życie, zwłaszcza dzieci.

Objawy

Nie każdy zarażony tęgoryjcem będzie miał objawy. Kiedy to robią, często jest to swędzenie lub wysypka w miejscu, w którym larwy przeniknęły przez skórę (zwykle na spodzie stopy). Osoby mocno zainfekowane mogą jednak doświadczyć:

Podczas gdy większość zarażonych osób nie odczuwa żadnych objawów, choroba może powodować poważne szkody, jeśli nie jest leczona — zwłaszcza u kobiet w ciąży i małych dzieci. Z biegiem czasu robaki żywią się krwią, co powoduje wewnętrzną utratę krwi, niedożywienie i anemię. Długofalowy wpływ może mieć poważne konsekwencje dla rozwoju fizycznego i rozwoju poznawczego dzieci.

Powoduje

Dwa rodzaje tęgoryjców infekują ludzi: Ancylostoma dwunastnica i Necator americanus. Dorosłe i larwalne postacie robaków żyją w jelicie ludzkim i mogą rozprzestrzeniać się przez skażoną glebę.

Istnieją dwa główne sposoby, w jakie ludzie zarażają się tęgoryjcami: kontakt ze skórą do gleby i połknięcie przez skażoną żywność lub źródła wody.

Cykl życia tęgoryjca

Cykl życiowy tęgoryjca wygląda bardzo podobnie do innych pasożytów jelitowych. Jaja robaka są obecne w kale zarażonych osobników. Kiedy ludzie wypróżniają się na wolnym powietrzu (zamiast w toalecie lub latrynie) lub gdy kał jest zbierany jako nawóz, jaja dostają się do gleby.

Z biegiem czasu z jaj wylęgają się i uwalniają larwy, które następnie dojrzewają. Kiedy ludzie stykają się z ziemią — na przykład chodzą boso lub gdy dzieci bawią się w błocie — larwy wnikają w skórę, aby dostać się do ludzkiego ciała. To samo może się zdarzyć, jeśli ludzie jedzą żywność lub piją wodę skażoną jajami, które mogły znajdować się w glebie. W obu przypadkach larwy przedostają się do jelit, gdzie dojrzewają do postaci dorosłych i składają jaja, kontynuując cykl.

Diagnoza

Diagnozowanie tęgoryjca jest stosunkowo prostym i prostym procesem. Lekarze lub inni pracownicy służby zdrowia pobierają próbkę kału i szukają jaj tęgoryjców pod mikroskopem. Ponieważ może być trudno wykryć jaja, jeśli infekcja jest lekka, CDC zaleca, aby pracownicy służby zdrowia lub technicy laboratoryjni stosowali procedurę koncentracji, aby zwiększyć szanse, że jaja zostaną zauważone.

Leczenie

Dostępnych jest wiele opcji leczenia tęgoryjca, w tym niektóre, które mogą leczyć infekcję już za pomocą jednej dawki. Ponieważ te opcje leczenia są bezpieczne i skuteczne, często są one podawane zapobiegawczo osobom bez diagnozy lub dostarczane do całych społeczności co roku, aby utrzymać infekcje pod kontrolą.

Leki

Tęgoryjec można łatwo leczyć za pomocą wielu leków przeciwrobaczych – takich jak albendazol, mebendazol i embonian pyrantel – zaprojektowanych w celu pozbycia się pasożytów z organizmu. Leki te są przyjmowane doustnie w ciągu jednego lub trzech dni, w zależności od rodzaju leku i jego dawki, i mogą być podawane dzieciom w wieku jednego roku.

Suplementy żelaza

Dzieciom, kobietom w ciąży lub innym osobom, u których rozwinie się anemia w wyniku infekcji tęgoryjcem, pracownicy służby zdrowia często przepisują suplement żelaza oprócz leków przeciwrobaczych. Suplementy te pomagają przywrócić w organizmie zapasy żelaza, które są niezbędne do wytwarzania czerwonych krwinek odpowiedzialnych za przenoszenie tlenu w organizmie.

Chemioterapia zapobiegawcza

Ważną częścią leczenia tęgoryjca jest zapobieganie przyszłym infekcjom. W przeciwieństwie do wirusów lub innych zarazków, tęgoryjcem możesz zachorować przez całe życie. Najlepszym sposobem zapobiegania tęgoryjcom jest oddawanie kału w toaletach lub wychodkach, a nie na otwartej glebie i unikanie używania ludzkich odchodów jako nawozu. To jednak nie zawsze jest praktyczne dla niektórych społeczności.

Masowe administracje leków

Inną taktyką stosowaną w leczeniu tęgoryjca i innych robaków przenoszonych przez skażoną glebę jest przypuszczalne podawanie leków całym społecznościom. Leki stosowane w leczeniu tych infekcji są niedrogie, często darowane i bezpieczne, z niewielkimi skutkami ubocznymi.

W rezultacie kraje mogą spowolnić lub zatrzymać rozprzestrzenianie się robaka w danej populacji, dostarczając leki okresowo, na przykład raz w roku. Pracownicy służby zdrowia, pracownicy służby zdrowia lub inne osoby odwiedzają domy jeden po drugim, aby zastosować leczenie tęgoryjców i innych zaniedbanych chorób tropikalnych.

Choć nie jest już powszechny w Stanach Zjednoczonych, tęgoryjce – wraz z innymi robakami przenoszonymi przez glebę – nadal są główną przyczyną chorób na całym świecie, zwłaszcza wśród osób o słabym dostępie do urządzeń sanitarnych i skutecznego leczenia. Osoby podróżujące w rejony z tęgoryjcem są stosunkowo rzadko zarażane, o ile noszą buty podczas chodzenia na zewnątrz i dokładnie myją niegotowane jedzenie. To powiedziawszy, jeśli masz jakiekolwiek objawy tęgoryjca, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby przetestować go na obecność robaka i, jeśli to konieczne, uzyskać leczenie.