Przyczyny i czynniki ryzyka chrzęstniakomięsaka

Chondrosarcoma to rodzaj nowotworu, który występuje w chrząstce, gładkiej tkance łącznej, która chroni końce kości i wyściela większość stawów. Ten rak zazwyczaj znajduje się w chrząstce w kości udowej (udowej), ramieniu, miednicy lub kolanie.

Podobnie jak w przypadku wielu nowotworów, przyczyna chrzęstniakomięsaka nie jest jasna. Jednak osoby z pewnymi chorobami genetycznymi mają zwiększone ryzyko rozwoju chrzęstniakomięsaka. Stany te obejmują dziedziczne mnogie chrzęstniaki kości, chorobę Olliera, zespół Maffucci i zespół Li-Fraumeni.

W tym artykule zostaną zbadane przyczyny i czynniki ryzyka chrzęstniakomięsaka.

Wspólne czynniki ryzyka

Czynnikiem ryzyka jest wszystko, co może zwiększyć prawdopodobieństwo zachorowania. Dokładna przyczyna czyjegoś raka może nie być znana. Ale czynniki ryzyka mogą zwiększyć prawdopodobieństwo zachorowania na raka. Niektóre czynniki ryzyka mogą nie być pod Twoją kontrolą.

Wiek i płeć: Chondrosarcoma jest nowotworem wieku dorosłego i starszego wieku. Większość pacjentów jest w wieku powyżej 50 lat w momencie rozpoznania, z niewielką przewagą mężczyzn.

Lokalizacja: Chondrosarcoma może wystąpić w każdej kości, ale istnieje tendencja do rozwoju w kości biodrowej i udowej. Chondrosarcoma może powstać w innych płaskich kościach, takich jak bark, żebra i czaszka.

Łagodne nowotwory: Czasami chrzęstniakomięsak rośnie na zdrowej kości, a czasami na łagodnym guzie kostnym zwanym enchondroma. Enchondroma to łagodny guz chrząstki, który wrasta w kość.

Ekspozycja na promieniowanie: Promieniowanie terapeutyczne (takie jak radioterapia w przypadku raka u dzieci) wiąże się z minimalnym ryzykiem rozwoju mięsaka wywołanego promieniowaniem. Średni czas między radioterapią z powodu raka a późniejszym rozwojem nowotworu wtórnego wynosi zwykle 10-15 lat.

Genetyka

W większości przypadków chrzęstniakomięsak nie jest dziedziczny, ponieważ jest mało prawdopodobne, aby był przekazywany z rodzica na dziecko. Większość przypadków raka kości jest wynikiem przypadkowych mutacji DNA.

Istnieją pewne warunki, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju chrzęstniakomięsaka.

Dziedziczne mnogie chrzęstniaki kostne

Jest to syndrom przekazywany w rodzinach (dziedziczony). Powoduje wiele osteochondroma. Są to przerosty chrząstki i kości w pobliżu końca płytki wzrostowej kości długich w rękach lub nogach.

Osteochondroma są zazwyczaj łagodne (nienowotworowe); jednak w niektórych przypadkach guzy te stają się złośliwe (rakowe). Naukowcy szacują, że u osób z dziedzicznymi chrzęstniakami mnogimi ryzyko rozwoju nowotworowego chrzęstniakomięsaka wynosi od 1 do 20 do 1 na 200 w ciągu życia.

Choroba Olliera

Choroba Olliera jest rzadką chorobą szkieletową charakteryzującą się nieprawidłowym rozwojem kości. Chociaż zaburzenie to może być obecne przy urodzeniu, może pojawić się dopiero we wczesnym dzieciństwie, kiedy objawy, takie jak deformacje lub nieprawidłowy wzrost kończyn, są bardziej widoczne.

Choroba Olliera powoduje skupiska enchondrom, które często dotykają dłoni i stóp. Może powodować poważne deformacje kości.

Chociaż enchondromy związane z chorobą Olliera zaczynają się jako łagodne, mogą stać się rakowe. Około 30% osób z chorobą Olliera rozwija chrzęstniakomięsaka. Osoby z chorobą Olliera mają również zwiększone ryzyko innych nowotworów, takich jak rak jajnika lub rak wątroby.

Zespół Maffucciego

Maffucci Zespół dotyczy przede wszystkim kości i skóry. Charakteryzuje się wieloma enchondromami, które zwykle dotykają dłoni i stóp. Różni się od choroby Olliera czerwonymi lub purpurowymi naroślami na skórze składającymi się ze splotów nieprawidłowych naczyń krwionośnych (naczyniaki). Zespół Maffucciego zwiększa ryzyko wystąpienia chrzęstniakomięsaka i innych rodzajów raka.

Zespół Maffucciego występuje bardzo rzadko. W rzeczywistości, odkąd po raz pierwszy opisano tę chorobę w 1881 roku, zgłoszono mniej niż 200 przypadków.

Zespół Li-Fraumeni

Li-Fraumeni Syndrom jest rzadkim dziedzicznym zespołem, który może prowadzić do rozwoju wielu nowotworów, w tym mięsaków (tj. chrzęstniakomięsaka i kostniakomięsaka), białaczki, raka mózgu i raka piersi. Te nowotwory często rozwijają się, gdy ludzie są stosunkowo młodzi.

Osoby z Li-Fraumeni mogą również zachorować na więcej niż jeden nowotwór w ciągu swojego życia. Wydaje się również, że mają większe ryzyko zachorowania na raka w wyniku radioterapii, więc lekarze leczący tych pacjentów mogą unikać naświetlania, jeśli to możliwe.

Czynniki ryzyka związane ze stylem życia

Czynniki ryzyka związane ze stylem życia, takie jak masa ciała, aktywność fizyczna, dieta i palenie tytoniu, odgrywają główną rolę w wielu nowotworach. Ale jak dotąd czynniki stylu życia, którym można zapobiegać, nie zostały powiązane z chrzęstniakomięsakiem.

Wczesne wykrycie daje najlepszą szansę na skuteczne leczenie, dlatego osoby ze znanymi czynnikami ryzyka są zachęcane do regularnych wizyt u lekarza i omawiania ryzyka rozwoju chrzęstniakomięsaka.

Jeśli masz jedną z wyżej wymienionych chorób genetycznych, porozmawiaj ze swoim zespołem opieki zdrowotnej, aby uzyskać więcej informacji na temat ryzyka zachorowania na raka.

Streszczenie

Przyczyna chrzęstniakomięsaka, podobnie jak wielu nowotworów, jest niejasna. Naukowcy wiedzą, że niektóre schorzenia genetyczne, takie jak dziedziczne mnogie chrzęstniaki kości, choroba Olliera, zespół Maffucciego i zespół Li-Fraumeni, zwiększają ryzyko rozwoju tego rzadkiego raka.

Nie ma oczywistych czynników ryzyka lub przyczyn chrzęstniakomięsaka, którym można by zapobiec. Jeśli zdarzy ci się mieć chorobę genetyczną, która naraża cię na zwiększone ryzyko zachorowania na raka, upewnij się, że masz regularne kontrole u swojego lekarza.