Rola serotoniny w wytrysku

Powszechnie wiadomo, że antydepresanty mogą mieć skutki uboczne na tle seksualnym. Mogą prowadzić do problemów z:

• Pragnienie
• Pobudzenie
• Wytrysk
• Orgazm

Te problemy seksualne są najbardziej związane ze stosowaniem dwóch klas leków — selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) — stosowanych w leczeniu depresji i innych zaburzeń nastroju.

Bardzo wcześnie w rozwoju SSRI odkryto, że leki te mogą powodować trudności z wytryskiem. W rzeczywistości te leki są czasami przepisywane mężczyznom, którzy mają problemy z przedwczesnym wytryskiem.

Dlaczego antydepresanty mogą mieć tak głęboki wpływ na zdrowie seksualne, szczególnie u mężczyzn? Nie ma to nic wspólnego z nastrojem. Zamiast tego ma związek z rolą serotoniny i innych neuroprzekaźników w pobudzeniu i wytrysku.

Biologia wytrysku

Seks jest pod wieloma względami funkcją umysłu.

Pobudzenie fizyczne może nastąpić poprzez bezpośrednią stymulację. Może również odbywać się bez bezpośredniej stymulacji. Terapeuci seksualni często zalecają „seksowne myśli” jako interwencję, ponieważ myślenie o seksie może być samo w sobie podnieceniem.

Jak to działa? W ten sam sposób, w jaki przetwarza się wiele myśli – poprzez produkcję różnych neuroprzekaźników. W ten sposób komórki nerwowe komunikują się ze sobą. Uwalniają i reagują na neuroprzekaźniki, w tym:

• serotonina
• Noradrenalina
• Dopamina

Większość naszego zrozumienia roli neuroprzekaźników i struktur mózgowych w podnieceniu i orgazmie pochodzi z badań na zwierzętach. Jednak były też badania na ludziach.

Dzięki badaniom naukowcy odkryli, że kilka obszarów mózgu jest związanych z męskimi funkcjami seksualnymi.

Środkowy obszar przedwzrokowy (MPOA) podwzgórza ma kluczowe znaczenie dla odpowiedzi seksualnej. To tutaj bodźce seksualne z różnych części ciała gromadzą się w celu przetworzenia.

Mózg wysyła następnie sygnały do ​​rdzenia kręgowego, które powodują pobudzenie ciała, a następnie orgazm. Części ciała migdałowatego i kory ciemieniowej są również ważne w kontrolowaniu wytrysku.

Rola neuroprzekaźników

Neuroprzekaźniki są mechanizmem tych sygnałów. Badania na szczurach wykazały, że możliwe jest wywołanie u szczurów orgazmu tylko poprzez aktywację niektórych receptorów neuroprzekaźników w mózgu.

U ludzi serotonina jest neuroprzekaźnikiem najwyraźniej związanym z wytryskiem. SSRI działają poprzez zapobieganie ponownemu wchłanianiu (wychwytowi zwrotnemu) serotoniny przez komórki. Oznacza to, że sygnały wywołane przez serotoninę są wydłużone, utrzymując się przez dłuższy czas.

Co ciekawe, badania na szczurach wykazały, że tam, gdzie zmienia się działanie serotoniny, zmienia się jej działanie. Kiedy serotonina jest wstrzykiwana do niektórych części mózgu szczura, powoduje opóźnienie wytrysku. W innych obszarach mózgu powoduje wytrysk.

Dopamina również odgrywa rolę w wytrysku, chociaż jej rola nie została tak dokładnie zbadana jak serotonina.

Badania na szczurach sugerują, że stymulacja dopaminy może powodować wytrysk. U ludzi istnieją również badania, które to potwierdzają.

Osoby ze schizofrenią leczone lekami przeciwpsychotycznymi, które blokują określony typ receptora dopaminy (receptory typu D2), prawdopodobnie będą mieć trudności z wytryskiem. Te same leki zostały przetestowane u mężczyzn z przedwczesnym wytryskiem.

Podobnie jak SSRI, leki przeciwpsychotyczne wydają się wydłużać czas między pobudzeniem a wytryskiem. Ponadto istnieje niewielka ilość danych sugerujących, że mutacje w transporterach dopaminy mogą zwiększać prawdopodobieństwo przedwczesnego wytrysku u niektórych mężczyzn.

Fazy ​​wytrysku

Wytrysk jest definiowany jako siłowe wypychanie nasienia z ciała. Odbywa się w dwóch fazach.

Pierwsza faza nazywana jest emisją. Wtedy różne składniki nasienia, w tym plemniki, są wydzielane z różnych gruczołów i narządów.

Druga faza to wydalenie. To wtedy intensywne skurcze mięśni w okolicy narządów płciowych powodują wypchnięcie nasienia z penisa.

Warto zauważyć, że niektórzy mężczyźni, którzy przeszli pewne rodzaje operacji raka prostaty, mogą doświadczyć „suchego” wytrysku. Dzieje się tak, ponieważ ich ciała nie wytwarzają już płynnych składników nasienia.

Około jedna trzecia płynu nasiennego pochodzi z prostaty. Operacje nowotworowe mogą również wpływać na inne gruczoły, które przyczyniają się do wytwarzania płynu nasiennego.

Niektórzy mężczyźni, którzy mają wiele orgazmów, mogą mieć wielokrotne orgazmy z tylko jednym wytryskiem. Inni mężczyźni w ogóle nie są w stanie wytryskać. Ten stan jest znany jako anejakulacja.

Erekcja a wytrysk

Ważne jest, aby pamiętać, że erekcja nie jest wymagana do wystąpienia wytrysku. Wytrysk bez erekcji nie jest powszechny, ale jest możliwy.

Najczęstszym tego przykładem są dorastający chłopcy podczas snu, określane mianem nocnych emisji lub „mokrych snów”. Emisje nocne mogą wystąpić z erekcją lub bez niej.

Wytrysk bez erekcji można również stymulować za pomocą wibracji penisa u mężczyzn z niektórymi rodzajami urazów rdzenia kręgowego. Ta technika jest również czasami wykorzystywana do pobierania nasienia do procedur wspomaganego rozrodu.

Chociaż ścieżki fizjologiczne prowadzące do erekcji i wytrysku są ze sobą powiązane, nie są takie same. Dlatego inhibitory PDE-5 stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji nie mają znaczącego wpływu na zdolność mężczyzny do wytrysku.

Wpływają na przepływ krwi do i z penisa. Nie wpływają na uwalnianie składników nasienia ani na skurcze mięśni wydalania.