Stymulacja nerwów krzyżowych w nietrzymaniu stolca

Nietrzymanie stolca, kiedy nieumyślnie wydajesz stolec, może być niezwykle przykrym doświadczeniem. Kiedy zdarza się to na bieżąco, może mieć duży wpływ na jakość życia danej osoby, życie towarzyskie i życie seksualne. Osoby, które regularnie doświadczają nietrzymania moczu, często zmagają się z emocjami głębokiego wstydu, zrozumiałym lękiem przed przyszłymi wypadkami i niską samooceną.

Nietrzymanie stolca jest zaskakująco częstym schorzeniem, dotykającym około 5 do 15% osób (tych, które faktycznie zgłaszają problem!) i do 50% dorosłych mieszkających w domach opieki. Jeśli sam doświadczasz wypadków w łazience, nie wstydź się porozmawiać o tym ze swoim lekarzem. Twój lekarz z pewnością nie osądza i wspiera, a z ulgą dowiesz się, że istnieje wiele opcji rozwiązania problemu. Jedną z takich opcji, w sytuacjach, w których standardowe protokoły leczenia nie wystarczają, jest zastosowanie stymulacji nerwu krzyżowego.

Stymulacja nerwów krzyżowych

Stymulacja nerwów krzyżowych, inaczej zwana neuromodulacją krzyżową, to interwencja medyczna, która została pierwotnie zaprojektowana jako leczenie wypadków pęcherza moczowego. Zabieg polega na wprowadzeniu elektrod w obszar, w którym znajdują się Twoje nerwy krzyżowe. Elektrody te są zawarte w cienkich, elastycznych drutach, które są wkładane pod skórę w okolicy dolnej części pleców w pobliżu kości ogonowej. Przewody te są następnie podłączane do urządzenia, które wysyła impulsy elektryczne o niskim poziomie, aby stymulować te nerwy.

Pierwotne myślenie stojące za tym leczeniem polega na tym, że stymulacja tych konkretnych nerwów poprawi funkcjonowanie zwieracza odbytu i mięśni dna miednicy. Stosowanie urządzenia zostało zatwierdzone jako leczenie nietrzymania stolca przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków w 2011 roku.

Leczenie jest właściwie procesem dwuetapowym. W pierwszym kroku elektrody są umieszczane wewnątrz ciała, ale urządzenie stymulujące pozostaje poza ciałem z małym urządzeniem przyklejonym do pasa. Ta procedura zwykle odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Następnie zostaniesz poproszony o prowadzenie dziennika objawów przez około dwa do trzech tygodni. Twój lekarz będzie wtedy pracował nad dostosowaniem urządzenia, aby spróbować zoptymalizować je do potrzeb Twojego organizmu. Twój lekarz może zalecić ograniczenie niektórych czynności w tym okresie próbnym.

Pod koniec tej pierwszej fazy, jeśli zabieg przynosi korzyści, a urządzenie jest dostrojone do Twojego ciała, zostanie wykonany drugi zabieg w celu wszczepienia urządzenia pod skórę w okolicy brzucha. Zabieg wszczepienia pod skórę zostanie wykonany tylko wtedy, gdy za pomocą tego urządzenia liczba przypadków zabrudzenia została zmniejszona o połowę. Wszczepione urządzenie można nadal regulować za pomocą zewnętrznego urządzenia zdalnego sterowania.

Kim jest kandydat?

Stymulacja nerwu krzyżowego nie będzie brana pod uwagę, dopóki nie zostaną wypróbowane konwencjonalne opcje leczenia. Jeśli po wypróbowaniu zmian dietetycznych i behawioralnych oraz mniej inwazyjnych technik nie osiągnięto odpowiedniego złagodzenia objawów, można zalecić stymulację nerwu krzyżowego. Zabieg wydaje się być pomocny dla osób, które cierpią na bierne nietrzymanie moczu (mimowolne wycieki) i naglące (nie dotarcie do łazienki na czas). Leczenie może być pomocne w przypadku nietrzymania stolca, które ma wiele różnych przyczyn, takich jak:

• Po porodzie: pęknięcie zwieracza odbytu lub uszkodzenie nerwu

• Problemy neurologiczne
• Niewiadomego pochodzenia (idiopatyczne nietrzymanie stolca)

Istnieje również pewne wsparcie badawcze, że stymulacja nerwów krzyżowych może być pomocna, jeśli masz jednocześnie do czynienia z nietrzymaniem moczu i kału.

Jak działa stymulacja nerwu krzyżowego

Nie wiadomo, co dokładnie robi stymulacja nerwów krzyżowych, która poprawia problem z nietrzymaniem moczu. Bada się kilka teorii. Chociaż zdrowy rozsądek sugerowałby, że stymulacja nerwów poprawia funkcjonowanie mięśni dna miednicy i zwieraczy odbytu, badania niekoniecznie dostarczają na to przytłaczających dowodów. Inna teoria mówi, że stymulacja poprawia pracę mięśni całej okrężnicy. Istnieją również dowody na to, że leczenie wpływa na zmiany w częściach mózgu, które kontrolują wstrzemięźliwość.

Jak bardzo to pomocne?

Ogólnie rzecz biorąc, stymulacja nerwu krzyżowego jest postrzegana jako skuteczna, minimalnie inwazyjna opcja leczenia. Posiadanie tego jako opcji zmniejszyło częstość operacji naprawczych zwieracza odbytu. Początkowe efekty mogą być imponujące, a badania wskazują na znaczną redukcję objawów odczuwanych przez 40 do 80% osób, które poddały się zabiegowi. Wyniki te zwykle utrzymują się na wysokim poziomie przez co najmniej rok. Badania wykazały, że aż 80% osób, które poddają się zabiegowi, jest bardzo zadowolonych z wyników i twierdzi, że zabieg poprawił ich jakość życia. Około 25% osób, które mają to urządzenie, może z czasem zauważyć niewielki spadek poprawy objawów. Największym minusem zabiegu jest możliwa konieczność powtórnych zabiegów chirurgicznych.

Skutki uboczne

Sama procedura niesie ze sobą minimalne ryzyko. Jednak ponieważ jest to zabieg chirurgiczny, istnieje niewielkie ryzyko infekcji. Większym problemem jest to, że musisz zdawać sobie sprawę z możliwej potrzeby dalszych operacji. W urządzeniu mogą wystąpić problemy techniczne, które mogą wiązać się z wymianą. Ten wskaźnik dalszych operacji nie jest bez znaczenia, a badania wskazują, że może to być wymagane w przypadku jednej na pięć osób, które mają to urządzenie. Z czasem wzrasta ryzyko konieczności ponownego wszczepienia urządzenia.

Czego można się spodziewać, żyjąc z urządzeniem stymulującym

W najlepszym przypadku mieszkanie z urządzeniem oznacza, że ​​będziesz mógł swobodnie żyć swoim życiem, nie martwiąc się o przypadkowe zabrudzenia. Zostaniesz poinstruowany, jak tymczasowo „wyłączyć” impulsy elektryczne, gdy będziesz gotowy doświadczyć wypróżnienia. Jeśli urządzenie jest ustawione zbyt wysoko, możesz doświadczyć lekkich wstrząsów. Jeśli urządzenie jest ustawione zbyt nisko, możesz nie otrzymywać pełnych korzyści. Aby uzyskać najlepsze wyniki, będziesz w kontakcie z lekarzem, aby upewnić się, że ustawienia są dla Ciebie optymalne.

Zabiegi alternatywne

Chociaż stymulacja nerwu krzyżowego jest uważana za standardową opiekę w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego nietrzymania stolca, nie jest to jedyna dostępna opcja. Oto kilka przykładów innych rzeczy, które Twój lekarz może Ci polecić:

1. Unikanie pokarmów i napojów, które mogą zwiększyć ryzyko wypadku. Obejmuje to napoje alkoholowe, napoje z kofeiną, pikantne potrawy i nadmierne ilości owoców.
2. Zwiększenie spożycia błonnika pokarmowego. Błonnik pokarmowy może pomóc w utrzymaniu jędrności stolca, co pomaga organizmowi zatrzymać kał, dopóki nie usiądziesz wygodnie w toalecie. Błonnik pokarmowy może również pomóc w utrzymaniu miękkich stolców, zachęcając w ten sposób osoby z zaparciami do poruszania się, a tym samym zmniejszając doświadczenie wyciekania stolca wokół zajętego stolca.
3. Twój lekarz może zalecić stosowanie suplementu błonnika, takiego jak Metamucil, w celu poprawy konsystencji stolca i promowania regularnych wypróżnień.
4. Twój lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwbiegunkowych, takich jak Imodium.
5. Leki mogą zostać przepisane w celu rozwiązania wszelkich podstawowych schorzeń, które powodują nietrzymanie moczu.
6. Jeśli zaleganie kału jest problemem przewlekłym (szczególnie dla osób starszych mieszkających w domach opieki), może być zalecany schemat leczenia obejmujący stosowanie czopków, lewatyw i/lub doustnych środków przeczyszczających.
7. Istnieje żel do wstrzykiwania o nazwie Solesta, który zwiększa rozmiar tkanki odbytu. Tworzy to węższy otwór, który poprawia zdolność do zatrzymywania stolca.
8. Istnieje kilka innych nieinwazyjnych metod leczenia, które mogą ukierunkować i złagodzić objawy nietrzymania stolca. Obejmują one:
9. Biofeedback
10. Ćwiczenia dna miednicy (Kegels)
11. Elektrostymulacja