Witamina D zapobiega wysokiemu ciśnieniu krwi

Witamina D jest ważnym składnikiem odżywczym, który reguluje kilka działań metabolicznych organizmu. Witamina D jest produkowana w głębokich warstwach skóry przy wykorzystaniu energii słonecznej. Ponieważ organizm może wytwarzać witaminę D, nie uważa się jej za „niezbędny” składnik odżywczy, chociaż znaczna część witaminy D potrzebnej organizmowi ludzkiemu pochodzi z diety.

Witamina D, współpracując z parathormonem, odpowiada przede wszystkim za regulację ilości wapnia i fosforu we krwi. Witamina D wspomaga również tworzenie tkanki kostnej i wiadomo, że stymuluje produkcję komórek w układzie odpornościowym.

Coraz więcej badań sugeruje, że witamina D może również odgrywać rolę w regulacji ciśnienia krwi i zdrowiu serca. Wiadomo na przykład, że przypadki wysokiego ciśnienia krwi wzrastają zimą oraz w miejscach oddalonych od równika – w obu przypadkach spadek dostępnego światła słonecznego prowadzi do obniżenia produkcji witaminy D.

Czy witamina D może zapobiegać wysokiemu ciśnieniu krwi?

Może – dowody nie są do końca jasne. Chociaż rola witaminy D w ciśnieniu krwi i zdrowiu serca była przedmiotem wielu badań od co najmniej połowy lat 80., wnioski z badań naukowych są trudne do interpretacji. Chociaż wiadomo, że zarówno naczynia krwionośne, jak i serce mają dużą liczbę receptorów witaminy D – co oznacza, że ​​witamina D pełni pewną funkcję w regulowaniu tych problemów – ustalenie, co robią te receptory, było trudne. Badania nad działaniem witaminy D czasami wydają się ze sobą sprzeczne, a czasami dostarczają danych, których nie można dokładnie zinterpretować.

Jedno z badań wykazało, że podawanie witaminy D starszym dorosłym z istniejącym wysokim ciśnieniem krwi powodowało spadek zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia krwi. To samo badanie wykazało również, że jednoczesne podawanie zarówno witaminy D, jak i wapnia powodowało jeszcze większe spadki zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ciśnienia krwi. Dane te sugerują, że witamina D i wapń w jakiś sposób współpracują ze sobą, powodując obniżenie ciśnienia krwi, a wysoki poziom wapnia sprzyja obniżaniu ciśnienia krwi przez witaminę D. Co ciekawe, po dokładniejszym zbadaniu uczestników badania stwierdzono, że że działało to tylko u osób, które na początku miały stosunkowo wysoki poziom wapnia. U osób, które na początku miały niski poziom wapnia, ani witamina D, ani witamina D plus wapń nie były bardzo skuteczne w obniżaniu ciśnienia krwi.

Odkrycia te stały się jeszcze bardziej mylące w wyniku późniejszego badania, które wydawało się wykazywać, że wysoki poziom wapnia jest w jakiś sposób powiązany z ryzykiem wystąpienia problemów sercowo-naczyniowych, w tym wysokiego ciśnienia krwi. W badaniu tym zbadano grupę pacjentów o średniej liczebności i stwierdzono, że poziomy wapnia, glukozy i cholesterolu wydają się wzrastać razem. Oznacza to, że osoby z wysokim poziomem cholesterolu – ważnym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego – również wydawały się mieć wysoki poziom wapnia. To samo badanie wykazało również związek między wysokim poziomem wapnia a wysokim ciśnieniem krwi. Wraz ze wzrostem poziomu wapnia wzrastało również ciśnienie krwi.

Myślenie o tych dwóch badaniach razem jest dobrym przykładem tego, dlaczego obraz witaminy D jest nadal niejasny. Jeśli wysoki poziom wapnia jest powiązany z wysokim ciśnieniem krwi, to dlaczego podawanie niektórym osobom, które mają wysokie ciśnienie krwi, nawet więcej wapnia (plus witamina D) powoduje spadek ciśnienia krwi?

Niedawno badaczom udało się zebrać kilka odpowiedzi na te zagadkowe pytania. Pozornie sprzeczne dane z wielu badań nad witaminą D mogą być wynikiem zmienionej funkcji nerek.Jedno ważne badanie wykazało, że działanie witaminy D wydaje się zmieniać w zależności od funkcji nerek i działania układu renina-angiotensyna. Ponieważ osoby z wysokim ciśnieniem krwi mogą rozwinąć zmienioną czynność nerek i częściej mają nieprawidłowe działanie układu renina-angiotensyna, wcześniejsze badania mogą wcale nie być sprzeczne.

Chociaż jasne jest, że witamina D odgrywa pewną rolę w regulacji ciśnienia krwi, a osoby z niskim poziomem witaminy D są bardziej podatne na problemy sercowo-naczyniowe, dokładna natura tych złożonych zależności musi zostać jeszcze ustalona przed uzyskaniem obrazu. kompletny.

Czy powinienem przyjmować doustne suplementy witaminy D?

Nie ma dowodów sugerujących, że doustna suplementacja witaminy D zapewnia jakikolwiek efekt ochronny przed nadciśnieniem lub chorobami serca. Dotychczasowe dowody sugerują, że źródła witaminy D w diecie są wystarczające, aby uniknąć stanów „ubogich w witaminy”, które są związane z chorobą. W przypadku normalnych, zdrowych osób dorosłych dobrze zbilansowana dieta może zapewnić odpowiednią podaż witaminy D. Osoby z udokumentowanym niedoborem witaminy D mogą wymagać doustnej suplementacji, ale nie jest to spowodowane przyczynami sercowo-naczyniowymi.

Zalecana dzienna porcja witaminy D to:

• 1-70 lat: 15 mikrogramów / 600 IU
• Ponad 70 lat: 20 mikrogramów / 800 IU

Jakie są dobre źródła witaminy D w diecie?

Witamina D znajduje się w wielu produktach spożywczych, a wiele popularnych produktów spożywczych jest „wzbogaconych” w witaminę D. Mleko, płatki zbożowe i mąka do pieczenia to wszystkie produkty, które zawierają „dodaną” witaminę D. Niektóre dobre źródła witaminy D obejmują:

• Łosoś 3 uncje: 447 IU
• Mleko 1 szklanka: 115-124 IU
• Tuńczyk 3 uncje: 154 IU
• Jajka: po 41 j.m

Wszystkie te produkty są częścią zdrowej, zbilansowanej diety.