Wrzodziejące zapalenie odbytnicy a wrzodziejące zapalenie jelita grubego: jakie są różnice?

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest stanem przewlekłym. Jest to jeden rodzaj nieswoistego zapalenia jelit (IBD), z innymi typami, w tym chorobą Leśniowskiego-Crohna i nieokreślonym zapaleniem okrężnicy. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego powoduje zapalenie okrężnicy, która obejmuje jelito grube i odbytnicę.

Istnieją różne rodzaje wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, w tym wrzodziejące zapalenie odbytnicy, zapalenie odbytnicy, lewostronne zapalenie okrężnicy i pancolitis. Rodzaje wrzodziejącego zapalenia jelita grubego są podzielone na kategorie według stopnia zapalenia okrężnicy i odbytnicy.

Wrzodziejące zapalenie odbytnicy to stan zapalny w odbytnicy, podczas gdy inne postacie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy mają stan zapalny w jednym lub kilku odcinkach jelita grubego. W tym artykule omówimy podobieństwa i różnice w ich objawach, przyczynach, diagnozie i leczeniu.

Objawy

Objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego mogą obejmować biegunkę, krew w stolcu lub na stolcu, pilną potrzebę wypróżnienia i skurcze brzucha (zwykle po lewej stronie i czasami ustępujące po wyjściu do łazienki).

We wrzodziejącym zapaleniu odbytnicy biegunka jest mniej powszechna, a zamiast tego mogą występować zaparcia.

Powoduje

Nie wiadomo, dlaczego u ludzi rozwija się wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Choroba ma tendencję do występowania w rodzinach, a osoby, które mają członka rodziny, który żyje z IBD, są bardziej narażone na rozwój choroby. Jednak większość osób żyjących z IBD nie ma krewnych z tą chorobą.

Istnieje składnik genetyczny, ale nie każdy, kto ma geny związane z chorobą, rozwija go.

Zwykle występuje jeden lub więcej wyzwalaczy. Wyzwalacze nie są całkowicie zdefiniowane. Wydaje się jednak, że istnieje związek z mikrobiomem w jelitach. Jelito zawiera różnorodną liczbę bakterii, zwanych mikrobiomem, a osoby z IBD mają tendencję do zaburzeń w mikrobiomie jelitowym. Nazywa się to dysbiozą.

Uważa się, że dysbioza prowadzi do uszkodzenia wewnętrznej warstwy jelita grubego. Ale nie jest jasne, dlaczego tak się dzieje. Niektóre z badanych teorii obejmują pewne rodzaje dodatków do żywności, niektóre rodzaje leków (takie jak antybiotyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak Advil, ibuprofen lub Aleve, naproksen) oraz infekcje.

Diagnoza

Różne formy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego są diagnozowane po spełnieniu szeregu warunków. Pierwszym krokiem, który zrobi lekarz, jest uzyskanie Twojej historii. Opis objawów, a także czas ich trwania i stopień ich nasilenia jest ważną częścią diagnozy.

Poza objawami są objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, które może występować poza okrężnicą, w tym owrzodzenie jamy ustnej i ból stawów. Twój lekarz upewni się, że nie ma infekcji powodującej objawy lub przyczyniającej się do wystąpienia objawów.

Najważniejszą częścią procesu diagnostycznego jest zbadanie wnętrza odbytnicy i/lub jelita grubego oraz tego, co się tam dzieje z tkanką.

Wizualne obejrzenie tkanek i uzyskanie wyników biopsji (próbka tkanki pobrana do dalszego badania w laboratorium) może pomóc lekarzowi określić, czy masz wrzodziejące zapalenie jelita grubego i jaka część okrężnicy jest dotknięta. Jeśli dotyczy to tylko odbytnicy, można postawić diagnozę wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Jeśli więcej jelita jest w stanie zapalnym, można zdiagnozować inną postać wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Testy, które można wykonać, obejmują:

• Kolonoskopia: Ten test obejmuje całe jelito grube. Elastyczną rurkę z kamerą i lampką na końcu wprowadza się przez odbyt do okrężnicy. Lekarz może zobaczyć wewnętrzną wyściółkę jelita i pobrać małe fragmenty tkanki (biopsja) do badania. Ta procedura jest zwykle wykonywana w sedacji.

• Sigmoidoskopia: Sigmoidoskopia jest mniej obszerna niż kolonoskopia i służy do obejrzenia ostatniej części jelita grubego. Zwykle odbywa się to bez środków uspokajających. Biopsje można pobrać do badań.

• Test kału: W teście kału kał musi zostać zebrany i przeniesiony do laboratorium w celu przetestowania. Do zbierania stolca można użyć plastikowego „czapka”, który zakłada się na toaletę (lub plastikowej folii na toalecie). Następnie jest przenoszony do pojemnika na próbki. Gabinet lekarski lub laboratorium może dostarczyć wskazówek i wszelkich potrzebnych narzędzi.

Leczenie

Leczenie stosowane w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego będzie zależeć od kilku czynników. Jednym z nich jest rozległość choroby.

Leczenie wrzodziejącego zapalenia odbytnicy może różnić się od leczenia innych chorób dotykających większą część okrężnicy. Leki na wrzodziejące zapalenie odbytnicy mogą być podawane miejscowo (stosowane bezpośrednio na leczony obszar). To może mieć głębszy efekt.

Zabiegi, które można zastosować, obejmują:

• Kwasy 5-aminosalicylowe (5-ASA): Leki te występują w postaci doustnej i miejscowej. Często stosuje się je miejscowo w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Oznacza to, że podawane są przez odbyt, aby działały bezpośrednio na znajdujące się tam tkanki. Podawane doustnie mogą leczyć zarówno wrzodziejące zapalenie odbytnicy, jak i inne postacie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

• Kortykosteroidy: Sterydy mogą być również podawane we wszystkich postaciach wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. W przypadku wrzodziejącego zapalenia odbytnicy można je podawać doodbytniczo lub doustnie. W przypadku bardziej rozległych postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego sterydy można podawać doustnie.

• Immunomodulatory: Leki takie jak Azasan (azatiopryna), Purinethol (6-merkaptopuryna) i Gengraf (cyklosporyna) są częściej stosowane w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego niż wrzodziejącego zapalenia odbytnicy.

• Biologiczne: Remicade (infliksymab), Humira (adalimumab), Stelara (ustekinumab), Entyvio (wedolizumab) lub Cimzia (certolizumab pegol) mogą być stosowane w przypadku bardziej rozległych rodzajów wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jest mniej dowodów na stosowanie leków biologicznych we wrzodziejącym zapaleniu odbytnicy, chociaż można je rozważyć, jeśli stan nie poprawi się po zastosowaniu innych leków.

Operacja

Nieczęsto zdarza się, że w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy konieczna jest operacja. Szacuje się, że około 12% pacjentów, u których pierwotnie zdiagnozowano wrzodziejące zapalenie odbytnicy, przechodzi operację. Rodzaj operacji, którą można zastosować w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, obejmuje usunięcie części lub całej okrężnicy i wykonanie kolostomii lub ileostomii (otworów w okrężnicy do zbierania odpadów poza organizmem).

Można również zastosować operację wytworzenia odbytnicy z końca jelita cienkiego. Nowa „odbytnica” jest połączona z odbytem, ​​a stolec opuszcza ciało z odbytu. Operacja ta nazywana jest zespoleniem jelita krętego i odbytu (IPAA).

Zapobieganie

Nie wiadomo, jak zapobiegać wrzodziejącemu zapaleniu odbytnicy lub wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego. Dla osób zagrożonych rozwojem IBD z powodu wywiadu rodzinnego pomocna może być rozmowa z lekarzem na temat zmniejszenia ryzyka. Pomocna może być również świadomość możliwych objawów, aby wszystko, co wydaje się być związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, można było natychmiast sprawdzić.

Streszczenie

Wrzodziejące zapalenie okrężnicy obejmuje wrzodziejące zapalenie odbytnicy, a także formy zapalenia okrężnicy obejmujące inne obszary jelita grubego. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego często objawia się biegunką, podczas gdy wrzodziejące zapalenie odbytnicy może mieć objawy zaparcia.

Podstawowa przyczyna obu stanów jest niejasna. Rozpoznanie w obu przypadkach stawia się na podstawie wywiadu, badania fizykalnego i obrazowania. Leki stosowane w leczeniu są podobne, chociaż formy miejscowe mogą być stosowane w przypadku wrzodziejącego zapalenia odbytnicy.

Wrzodziejące zapalenie odbytnicy jest jedną z postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Zdiagnozowanie wrzodziejącego zapalenia odbytnicy może być niepokojące, ponieważ może trwać przez całe życie. Jest to również mylące, ponieważ wiele informacji o chorobie dotyczy bardziej rozległych postaci IBD.

Wrzodziejące zapalenie odbytnicy musi być leczone i obserwowane, ponieważ zapalenie wywołane przez chorobę może rozprzestrzeniać się w okrężnicy. Dostępnych jest wiele metod leczenia, ale te, które wydają się mieć największe szanse powodzenia, są aktualne. Leczenie miejscowe stanowi wyzwanie, ponieważ nie jest tak łatwe do przyjęcia jak pigułka, ale może mieć mniej skutków ubocznych.

Wizyta u gastroenterologa jest ważna dla skutecznego leczenia wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Gastroenterolog może również odpowiedzieć na pytania o to, jak choroba może się zmieniać w czasie.