Zaburzenia jamy opłucnej

Jama opłucnowa to przestrzeń, która znajduje się między opłucną, dwiema cienkimi błonami, które wyścielają i otaczają płuca. Jama opłucnowa zawiera niewielką ilość płynu zwanego płynem opłucnowym, który zapewnia nawilżenie, gdy płuca rozszerzają się i kurczą podczas oddychania. Kiedy w tej przestrzeni znajduje się zwiększona ilość płynu, jest to wysięk opłucnowy i może poważnie ograniczać oddychanie w zależności od rozmiaru. Inne zaburzenia mogą również wpływać na przestrzeń opłucnową, takie jak odma opłucnowa (nagromadzenie powietrza), hemothorax (nagromadzenie krwi) i inne.

Poznaj anatomię i funkcję jamy opłucnej, a także schorzenia, które mogą wpływać na ten obszar ciała.

Anatomia jamy opłucnej

Jama opłucnowa to obszar leżący pomiędzy opłucną ciemieniową (warstwą zewnętrzną), która jest połączona ze ścianą klatki piersiowej i opłucną trzewną (warstwą wewnętrzną), która jest połączona z płucami.W przestrzeni opłucnej znajduje się od 15 do 20 cm3 płynu (w przybliżeniu trzy do czterech łyżeczek) wydzielanych przez komórki opłucnej. (W przeciwieństwie do wysięku opłucnowego ta przestrzeń może się rozszerzyć, aby pomieścić kilka litrów płynu, który może następnie skompresować leżące poniżej płuca.)

Funkcjonować

Rolą jamy opłucnej jest amortyzacja rozszerzania i kurczenia się płuc, przy jednoczesnym zapewnieniu, że robi to płynnie za pomocą płynu smarującego.

Zaburzenia obejmujące jamę opłucnową

Obecność nadmiaru płynu, powietrza lub gazu w jamie opłucnej może zakłócać naszą zdolność oddychania i czasami stanowi nagły przypadek medyczny. Wiele schorzeń może dotyczyć przestrzeni opłucnej.

Wysięk opłucnowy

Wysięk opłucnowy to nagromadzenie nadmiaru płynu w jamie opłucnej, które może mieć wiele różnych przyczyn.Kiedy gromadzi się tylko niewielka ilość płynu, na przykład kilka uncji, osoba może nie odczuwać żadnych objawów, a wysięk można zauważyć tylko podczas badania obrazowego, takiego jak prześwietlenie klatki piersiowej lub tomografia komputerowa. W przeciwieństwie do tego, czasami kilka litrów płynu gromadzi się w przestrzeni opłucnej, powodując poważne duszności, ponieważ płyn znajdujący się w tej przestrzeni zakłóca normalną ekspansję płuc wymaganą do wdechu.

Niektóre przyczyny wysięku opłucnowego obejmują:

• Zastoinowa niewydolność serca: W przypadku zastoinowej niewydolności serca (CHF) może rozwinąć się wysięk opłucnowy z powodu zwiększonego ciśnienia kapilarnego w płucach.
• Infekcje: Wysięk opłucnowy może wystąpić z licznymi infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi.
• Zapalenie
• Nowotwory: Guzy mogą powodować wysięk opłucnowy na wiele sposobów.
• Marskość wątroby: Wodniak wątrobowy jest używany do opisania wlewu opłucnowego spowodowanego marskością wątroby. Wynika to z przemieszczania się nadmiaru płynów puchlinowych z jamy brzusznej do jamy opłucnej.

Złośliwy wysięk opłucnowy

Złośliwy wysięk opłucnowy to powikłanie, które występuje u około 30 procent osób z rakiem płuc, ale może również wystąpić w przypadku przerzutowego raka piersi, białaczek, chłoniaków i zespołu mielodysplastycznego (choroba komórek szpiku kostnego).

Hemothorax

Hemothorax to nagromadzenie krwi w przestrzeni opłucnowej, najczęściej z powodu urazu klatki piersiowej lub operacji klatki piersiowej.

Chylothorax

Chlothorax odnosi się do gromadzenia się chyle (płynu limfatycznego) w jamie opłucnej i występuje, gdy dochodzi do uszkodzenia przewodu piersiowego w klatce piersiowej, takiego jak uraz lub operacja klatki piersiowej.

Odma płucna

Odma opłucnowa (zapadnięte płuco) odnosi się do nagromadzenia powietrza w przestrzeni opłucnowej. Gdy nagromadzi się znaczna ilość powietrza, może uciskać płuca i utrudniać ich rozszerzanie. Jeśli wystąpi odma opłucnowa, może to być proces stopniowy lub zamiast tego szybki proces, który powoduje ucisk płuca pod wyściółką (odma prężna).

Międzybłoniak

Mesothelioma jest nowotworem błon opłucnowych najczęściej związanym z ekspozycją na azbest.

Diagnoza

Wysięk opłucnowy jest często podejrzewany podczas badania RTG klatki piersiowej lub tomografii komputerowej klatki piersiowej, ale konieczne są dalsze badania w celu określenia składników płynu i postawienia diagnozy. Nakłucie klatki piersiowej to zabieg polegający na wprowadzeniu długiej cienkiej igły przez ścianę klatki piersiowej do jamy opłucnej w celu pobrania próbki płynu.Płyn można następnie wysłać do patologii w celu dalszych badań, takich jak chemia, hodowla i analiza mikroskopowa na obecność komórek rakowych.

Wysięk opłucnowy jest zwykle diagnozowany za pomocą procedury zwanej torocentezą, w której igła i strzykawka służą do usuwania płynu z jamy opłucnej. Płyn opłucnowy jest następnie analizowany pod mikroskopem w celu zidentyfikowania przyczyny. Jeśli płyn lub powietrze pozostaje w przestrzeni opłucnowej, można zastosować odpowiednio punkcję klatki piersiowej lub nakłucie igłowe, odbarczając płuca.

Leczenie

Leczenie zaburzeń opłucnej zależy od konkretnego zaburzenia, nasilenia i przyczyn leżących u ich podstaw lub stanów chorobowych.

W przypadku międzybłoniaka, jeśli guz jest sprawny, można przeprowadzić operację usunięcia błon opłucnowych i leżącej poniżej tkanki płucnej.

Łagodny wysięk opłucnowy może ustąpić samoistnie. Toracenteza jest często pierwszym krokiem w przypadku większych wysięków, uważa się, że płyn często ponownie gromadzi się (szczególnie w przypadku złośliwego wysięku opłucnowego). Jeśli tak się stanie, istnieje kilka opcji. Procedura zwana pleurodezą polega na wstrzyknięciu środka drażniącego (takiego jak talk) pomiędzy błony opłucnej, aby zabliźnić błony i wyeliminować przestrzeń opłucnową. W przypadku złośliwego wysięku opłucnowego często umieszcza się stent w jamie opłucnej, aby po ponownym nagromadzeniu płyn można było spuścić w domu. W niektórych przypadkach konieczna jest pleurektomia (usunięcie opłucnej).

W przypadku odmy opłucnowej często umieszcza się rurkę do klatki piersiowej, aby w sposób ciągły usuwać powietrze, aż przeciek powietrza samoistnie ustąpi.

Jama opłucnowa to obszar ciała, który często jest uważany za pewnik, chyba że jest dotknięty nagromadzeniem płynu lub powietrza. Na szczęście szybkie rozpoznanie może często prowadzić do leczenia, które rozwiązuje lub przynajmniej kontroluje te stany.