Zapalenie stawów i nieswoiste zapalenie jelit

Nieswoiste zapalenie jelit (IBD) jest związane z kilkoma innymi stanami, w tym z pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych, szczelinami, przetokami i zapaleniem stawów. Zapalenie stawów jest najczęstszym powikłaniem pozajelitowym, dotykającym około 25% wszystkich pacjentów z IBD. Dwie najczęstsze postacie zapalenia stawów doświadczane przez pacjentów z IBD to zapalenie stawów obwodowych i zapalenie osiowe.

Ponieważ zapalenie stawów jest tak powszechne, ważne jest, aby osoby z IBD zwracały uwagę na bóle i bóle. Chociaż pewna ilość bólu będzie typowa, nadal powinna być zgłaszana podczas wizyt u lekarzy. Utrzymywanie stawów tak zdrowych, jak to tylko możliwe i unikanie czynności, które powodują uszkodzenia, a także radzenie sobie z wszelkimi problemami, jeśli się pojawią, ma kluczowe znaczenie. Jeśli ból staje się dokuczliwy, przed rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek leków przeciwbólowych należy o tym porozmawiać z gastroenterologiem lub reumatologiem, ponieważ osoby z IBD mogą być zmuszone do unikania niektórych rodzajów leków (głównie NLPZ, patrz dyskusja poniżej).

Obwodowe zapalenie stawów

Zapalenie stawów obwodowych występuje najczęściej u osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub chorobą Crohna okrężnicy. Szacuje się, że spośród różnych typów zapalenia stawów, które dotykają osoby z IBD, 60% do 70% jest dotkniętych zapaleniem stawów obwodowych. Zazwyczaj przebieg zapalenia stawów następuje po IBD, z zaostrzeniami i remisją zbiegającą się.

Nie ma jednego testu, który może zdiagnozować zapalenie stawów obwodowych. Zamiast tego stosuje się kilka testów, takich jak badania krwi, analiza płynu stawowego i prześwietlenia, aby wykluczyć inne stany, które mogą powodować objawy.

Objawy zapalenia stawów obwodowych obejmują:

• Ból stawu
• Obrzęk stawów
• Sztywność w jednym lub kilku stawach
• Objawy, które migrują między stawami

Zapalenie stawów obwodowych ma tendencję do wpływania na łokieć, nadgarstek, kolano i kostkę. Nieleczony ból wywołany zapaleniem stawów obwodowych może trwać od kilku dni do tygodni; jednak zwykle nie stwierdza się trwałego uszkodzenia stawów.

Leczenie zapalenia stawów obwodowych często wiąże się z odpoczynkiem bolesnych stawów wraz z szynami i okazjonalnym wilgotnym upałem. Ćwiczenia zalecone przez fizjoterapeutę służą poprawie zakresu ruchu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) są czasami stosowane w celu zmniejszenia zaczerwienienia, obrzęku i bólu stawów w stanie zapalnym – ale NLPZ mogą nasilać objawy IBD.

Inną metodą leczenia tej formy zapalenia stawów jest uzyskanie kontroli nad stanem zapalnym w okrężnicy z powodu IBD. Objawy zapalenia stawów zwykle ustępują, gdy IBD jest uśpione, a kilka leków stosowanych w leczeniu IBD może być również pomocnych w leczeniu zapalenia stawów obwodowych. Pacjenci z IBD leczeni prednizonem często uzyskują dodatkowy efekt uboczny polegający na złagodzeniu bólu stawów. Pacjenci otrzymujący leki przeciwnowotworowe z czynnikiem martwicy alfa (anty-TNF), takie jak Remicade (infliksymab) lub Humira (adalimumab), w leczeniu IBD, mogą również odczuwać poprawę w zakresie objawów zapalenia stawów. Azulfidyna (sulfasalazyna), lek 5-aminosalicylowy, od dawna stosowany w leczeniu IBD, może również łagodzić objawy, chociaż nie ma zbyt wielu dowodów na poparcie jego stosowania. Inny lek przepisywany w leczeniu IBD, metotreksat, może być również skutecznym leczeniem zapalenia stawów obwodowych.

Osiowe zapalenie stawów (spondyloartropatia)

W przypadku zapalenia osiowego objawy mogą pojawić się miesiące lub lata przed wystąpieniem IBD. Objawy obejmują ból i sztywność stawów kręgosłupa, które są najgorsze rano, ale ustępują wraz z aktywnością fizyczną. Aktywne zapalenie stawów osiowych zwykle dotyka osoby młodsze i rzadko utrzymuje się u pacjentów powyżej 40 roku życia.

Osiowe zapalenie stawów może prowadzić do zespolenia kości kręgosłupa. To trwałe powikłanie może prowadzić do zmniejszenia zakresu ruchu pleców i ograniczenia ruchu żeber, co upośledza zdolność wykonywania głębokich oddechów.

Celem leczenia zapalenia stawów osiowych jest maksymalizacja zakresu ruchu kręgosłupa. Fizjoterapia, wykorzystująca ćwiczenia postawy i rozciągania oraz przykładanie wilgotnego ciepła na plecy, to dwie popularne formy leczenia. Niektórzy pacjenci odnoszą korzyści z leczenia NLPZ.

Leczenie IBD zwykle nie ma wpływu na ten rodzaj zapalenia stawów; jednak leki anty-TNF i Azulfidyna mogą przynieść pewne korzyści w łagodzeniu objawów.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS) jest formą zapalenia stawów, w której stawy kręgosłupa i miednicy ulegają zapaleniu. AS ma tendencję do dotykania osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna częściej niż osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i mężczyzn częściej niż kobiety. AS jest uważany za rzadki, ponieważ dotyka tylko około 1% do 6% osób z IBD. Może również występować składnik genetyczny AS, ale nadal nie wiadomo, co powoduje tę formę zapalenia stawów.

Początkowi ZA zwykle towarzyszy utrata elastyczności dolnego odcinka kręgosłupa. Leczenie obejmuje leczenie bólu i rehabilitację w celu utrzymania elastyczności kręgosłupa. Remicade i Humira są zatwierdzone do leczenia zarówno IBD, jak i AS i mogą być skuteczne w leczeniu obu stanów jednocześnie. Azulfidyna może być pomocna w łagodzeniu objawów, zwłaszcza sztywności porannej. Niektóre badania wykazały, że metotreksat jest pomocny w ZA, podczas gdy inne nie wykazują żadnych korzyści; metotreksat jest często stosowany w leczeniu AS w połączeniu z innymi lekami. Jednak nawet po terapii niektóre osoby z AS nadal mają objawy, a kości kręgosłupa mogą się ze sobą zrastać.