Złamanie rzepki: objawy i leczenie

Złamanie rzepki
Inne nazwy	Złamana rzepka

Złamanie rzepki widoczne z boku
Specjalność	Ortopedia
Objawy	Ból, obrzęk, zasinienie przed kolanem
Komplikacje	Uraz więzadła piszczeli, kości udowej lub kolana
Rodzaje	Stabilny, przemieszczony, rozdrobniony, otwarty
Przyczyny	Uraz przedniej części kolana
Metoda diagnostyczna	Na podstawie objawu potwierdzonego prześwietleniem rentgenowskim.
Diagnostyka różnicowa	Dwudzielna rzepka
Leczenie	Casting, szynowanie, operacja
Rokowanie	Ogólnie dobry w leczeniu
Częstotliwość	~ 1% złamań

Objawy złamania rzepki obejmują ból, obrzęk i zasinienie w przedniej części kolana. Osoba może również nie być w stanie chodzić. Powikłania mogą obejmować obrażenia więzadeł piszczeli, kości udowej lub kolana.

Zwykle jest skutkiem mocnego uderzenia w przód kolana lub upadku na kolano. Czasami może to wynikać z silnego skurczu mięśni ud. Diagnoza opiera się na objawach i jest potwierdzona prześwietleniem. U dzieci może być wymagane wykonanie rezonansu magnetycznego.

Leczenie może odbywać się z operacją lub bez operacji, w zależności od rodzaju złamania. Nie przemieszczone złamanie można zwykle leczyć przez odlewanie. Nawet niektóre złamania z przemieszczeniem można leczyć za pomocą gipsu, o ile dana osoba może wyprostować nogę bez pomocy. Zazwyczaj noga jest unieruchomiona w pozycji wyprostowanej przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie dopuszcza się zwiększanie stopnia zgięcia. Inne rodzaje złamań zazwyczaj wymagają operacji.

Złamania rzepki stanowią około 1% wszystkich złamań kości. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety. Najczęściej dotyczy to osób w średnim wieku. Wyniki leczenia są na ogół dobre.

objawy i symptomy

Znane również jako złamanie rzepki, złamanie rzepki zwykle następuje po przebytym urazie i zwykle objawia się obrzękiem, bólem, zasinieniem i niemożnością zgięcia i wyprostowania kolana. Ból jest gorszy, gdy próbuje się wstać, a osoba może nie być w stanie chodzić. Ból może również nasilać się podczas długotrwałego siedzenia. W kolanie można wyczuć bolesną wadę, aw stawie może pojawić się krew.

Komplikacje

Powikłania mogą obejmować obrażenia więzadeł piszczeli, kości udowej lub kolana. W dłuższej perspektywie kolano może nie odzyskać pełnej ruchu, ból może się utrzymywać i istnieje zwiększone prawdopodobieństwo choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Jeśli towarzyszy mu otwarta rana, jak w przypadku otwartego złamania, do powikłań należy również ryzyko infekcji, niezdolność złamanych kości do ponownego zjednoczenia i martwica kości.

Rozpoznanie złamania rzepki

Pionowe złamanie rzepki z linią złamania zaznaczoną czarną strzałką

Diagnoza opiera się na objawach i jest potwierdzona prześwietleniem. U dzieci może być wymagane wykonanie rezonansu magnetycznego.

Diagnostyka różnicowa

Dwudzielna rzepka

Niektórzy ludzie mają normalną dwudzielną rzepkę lub dwuczęściową rzepkę, która może objawiać się złamaniem. Fragment jest zwykle widoczny w górnym zewnętrznym narożniku rzepki i można go odróżnić od złamania na obu kolanach.

Rodzaje

Rzepka może pękać na różne sposoby, w zależności od sposobu, w jaki jest zraniona, i na dwie lub więcej części. Typy obejmują poprzeczne, z jedną linią złamania i są to najczęstsze typy, brzeżne, kostno-chrzęstne i rzadkie typy pionowe lub gwiaździste, w których bezpośrednia siła ściskająca powoduje powstanie rozdrobnionego wzoru. Złamania rzepki można dalej klasyfikować jako przemieszczone, w przypadku których złamane końce kości nie układają się prawidłowo i nie oddzielają się o więcej niż 2 mm, lub nie przemieszczają się i są stabilne, gdy fragmenty kości pozostają ze sobą w kontakcie. Jeśli fragmenty kości rzepki wystają ze skóry, jest to znane jako otwarte złamanie rzepki i zamknięte, jeśli pokrywająca je skóra jest nienaruszona.

Poprzeczne złamanie rzepki
Rozdrobnione złamanie rzepki
Złamanie kostno-chrzęstne rzepki
Złamanie pionowe rzepki

Leczenie złamań rzepki

Leczenie może odbywać się z zabiegiem chirurgicznym lub bez, w zależności od rodzaju złamania i tego, czy pokrywająca go skóra jest nienaruszona czy złamana.

Konserwatywny

Nie przemieszczone złamania można zwykle leczyć przez odlewanie. Nawet niektóre złamania z przemieszczeniem można leczyć za pomocą gipsu, o ile osoba może wyprostować nogę bez pomocy, potwierdzając w ten sposób, że mechanizm czworogłowy nogi jest nienaruszony. W takim przypadku noga jest unieruchomiona w pozycji wyprostowanej przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie dopuszcza się zwiększanie stopnia zgięcia w miarę gojenia.

Operacja

Okablowanie taśmy napinającej: widok z przodu iz boku

Większość złamań rzepki jest poprzecznych lub rozdrobnionych, stąd mechanizm mięśnia czworogłowego jest zaburzony i są leczone przez kombinację drutów w konstrukcji opaski napinającej.
To jednoczy złamane kości, rekonstruując mechanizm prostujący nogi.

W przypadku złamania rzepki w kilku miejscach, czyli rozdrobnienia, tradycyjnie wykonuje się rzepkę (usunięcie całej rzepki), aby zrekonstruować mechanizm prostownika i zapobiec wystąpieniu opóźnienia wyprostu w stawie kolanowym, skutkującego niestabilnością. Jednak niektórzy chirurdzy woleliby raczej zdecydować się na stabilizację wewnętrzną. Częściowa rzepka polega na usunięciu tylko części rzepki i można ją przeprowadzić, jeśli uda się zachować co najmniej 60% rzepki.

Otwarte złamania rzepki wymagają leczenia doraźnego z irygacją, opracowaniem rany i utrwaleniem.

Rehabilitacja

Niezależnie od chirurgicznego lub niechirurgicznego rozwiązania złamania, fizjoterapeuta może doradzić w zakresie progresywnych ćwiczeń z obciążeniem oraz pomóc we wzmocnieniu mięśni nogi, poprawie zakresu ruchu kolana i zmniejszeniu sztywności.

Rokowanie

Wyniki leczenia są na ogół dobre, chyba że zajęta jest powierzchnia stawowa lub mechanizm mięśnia czworogłowego. Istnieje zwiększone ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów u osób, które złamały rzepkę.

Epidemiologia

Złamania rzepki stanowią około 1% wszystkich złamań kości. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety. Najczęściej dotyczy to osób w średnim wieku. Od 6% do 9% złamań rzepki to złamania typu otwartego. Starzejąca się populacja i globalny wzrost liczby TKA doprowadziły do wzrostu liczby złamań okołoprotezowych, z których jednym jest złamanie rzepki.