Leczenie złamanych kości

Unieruchomienie

Najczęstszym rodzajem leczenia złamań jest unieruchomienie. Istnieją różne rodzaje unieruchamiania, w tym szyna, aparat ortodontyczny, odlewy, nosidła i inne.

Unieruchomienie odlewane jest najczęstszą metodą, w której materiał (zwykle gips lub włókno szklane) owija się wokół uszkodzonej kończyny i pozostawia do stwardnienia. Odlewy mają nieskończoną liczbę kształtów i rozmiarów i wymagają odpowiedniej pielęgnacji.

Złamania leczone unieruchomieniem muszą być odpowiednio wyrównane, aby umożliwić gojenie z dobrymi wynikami. Jeśli wyrównanie złamania nie jest wystarczające, może być konieczne dalsze leczenie.

Zmniejszanie (resetowanie) złamanej kości

Procedura zwana redukcją złamania lub redukcją złamania jest interwencją mającą na celu lepsze wyrównanie złamanych kości. Nastawienie złamania może być wykonane jako redukcja zamknięta (nieoperacyjna) lub otwarta (chirurgiczna).

Typową zamkniętą redukcję wykonuje się poprzez podanie znieczulenia miejscowego do złamanej kości lub znieczulenia ogólnego, po którym następuje określony manewr mający na celu wyrównanie złamanej kości. Po zamkniętej redukcji, szyna lub opatrunek zostaną zastosowane, aby utrzymać kości w poprawionym ustawieniu podczas ich gojenia.KątKąt

Trakcja

Trakcja jest starszą formą leczenia złamań, która jest obecnie stosowana znacznie rzadziej. Jednak są pewne sytuacje, w których trakcja może być bardzo przydatną opcją leczenia.KątKąt

Trakcja polega na delikatnym pociąganiu kończyny w celu wyrównania kości. Często metalowa szpilka jest umieszczana w kości z dala od złamania, co nazywa się trakcją szkieletową. Liny i ciężarki są przymocowane do szpilki, aby delikatnie pociągnąć i przytrzymać fragmenty kości w odpowiednim ustawieniu.

Pociąganie skóry to podobna koncepcja, ale zamiast szpilki wbijanej w kość, trakcję umieszcza się poprzez pociągnięcie na zewnątrz kończyny. Trakcja skóry nie może ciągnąć z taką samą siłą, jak trakcja szkieletowa, więc jeśli trakcja jest używana dłużej niż przez krótki czas, zwykle preferowana jest przyczepność szkieletowa.KątKąt

Szpilki

Szpilki mogą być używane do stabilizacji kości, gdy zamknięta redukcja jest używana do poprawy wyrównania, ale odlew jest niewystarczający, aby utrzymać kości na miejscu.

Szpilki są zwykle umieszczane przez skórę w procedurze zwanej zamkniętą redukcją z przezskórnym napinaniem (CRPP). Szpilki są umieszczane na sali operacyjnej, ale zazwyczaj można je usunąć w gabinecie lekarza, a większość procedur usuwania szpilek powoduje niewielki dyskomfort. W przypadku dyskomfortu usunięcie można wykonać na sali operacyjnej.

Mocowanie zewnętrzne

Stabilizacja zewnętrzna również wykorzystuje szpilki, które wchodzą w skórę, ale są utrzymywane razem na zewnątrz ciała za pomocą ramki, aby utrzymać wyrównanie. Zewnętrzne mocowanie może być doskonałą opcją w przypadku urazów, ponieważ można je szybko założyć, można je dostosować w razie potrzeby i umożliwiają dostęp do rany skóry i tkanek miękkich. Stabilizację zewnętrzną często stosuje się w przypadku złamań otwartych (w porównaniu z złamaniami zamkniętymi).

Stabilizacja zewnętrzna może być również pomocna, gdy występuje znaczny obrzęk, który może sprawić, że operacja będzie zbyt ryzykowna. Poprzez tymczasowe unieruchomienie złamania, obrzęk może ulec poprawie, a stabilizację wewnętrzną można rozważyć w późniejszym czasie.KątKąt

Otwarta redukcja z mocowaniem wewnętrznym

Otwarta redukcja z wewnętrzną stabilizacją (ORIF) polega na chirurgicznym otwarciu miejsca złamania, wyrównaniu fragmentów kości, a następnie utrzymaniu ich na miejscu. Najpopularniejszym rodzajem zespolenia wewnętrznego są metalowe płytki i śruby, chociaż istnieje wiele urządzeń, które można wykorzystać do stabilizacji różnego rodzaju złamań.

(ORIF) jest preferowanym leczeniem wielu różnych rodzajów złamań:

• Złamania, które mają tendencję do przemieszczania się pomimo unieruchomienia
• Złamania, które są słabo wyrównane
• Złamania wokół słabo wyrównanych stawów

Ustalenie, kiedy złamanie powinno zostać poddane operacji, to złożona decyzja, która musi uwzględniać wiele zmiennych, w tym rodzaj, lokalizację i ciężkość złamań, a także oczekiwania pacjenta. W niektórych sytuacjach implanty metalowe mogą wymagać usunięcia w późniejszym terminie.KątKąt

Pręty śródszpikowe

Pręt śródszpikowy (IM) to zabieg chirurgiczny mający na celu ustabilizowanie złamanej kości poprzez wprowadzenie metalowego pręta do wydrążonego kanału szpikowego kości. Ta część kości (w której znajduje się szpik kostny) może być używana do trzymania pręta i umożliwia w niektórych przypadkach wczesny ruch i obciążanie

Pręty IM można wykorzystać do złamań kości długich kończyn dolnych, które nie znajdują się blisko stawów (końcówki kości). Chociaż to leczenie często pozwala na wczesny ruch, to jak szybko można wznowić chodzenie po operacji, często zależy od rodzaju złamania.KątKąt