Ryzyko HIV u mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami

Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami (MSM) to termin używany do kategoryzacji mężczyzn, którzy podejmują aktywność seksualną z innymi mężczyznami, niezależnie od tego, jak się identyfikują. Termin ten został stworzony w latach 90. XX wieku przez epidemiologów jako narzędzie nadzoru w celu lepszej identyfikacji dróg przenoszenia wirusa HIV i monitorowania rozprzestrzeniania się choroby poprzez aktywność seksualną mężczyzn i mężczyzn.

Przed użyciem oznaczenia MSM badacze wykorzystywali wyłącznie analizy oparte na tożsamości — a miary ryzyka mogły być wadliwe. Na przykład mężczyźni, którzy określili się jako „wesoły” lub „biseksualni”, niekoniecznie byli aktywni seksualnie, podczas gdy ci, którzy określili się jako „hetero”, mogą być aktywni seksualnie z innymi mężczyznami.

Zamiast tego MSM koncentruje się na zachowaniu, a nie na kulturowej lub społecznej samoidentyfikacji, zapewniając w ten sposób wyraźniejszy obraz wskaźników zakażeń wirusem HIV. To z kolei zapewnia lepsze zrozumienie konsekwencji profilaktyki HIV, w tym określenie, które narzędzia profilaktyczne mogą być najskuteczniejsze w różnych populacjach.

Badania różnią się w zależności od społeczności i kultury, ale badania przeprowadzone przez Departament Zdrowia i Higieny Psychicznej Nowego Jorku wykazały, że spośród 4200 mężczyzn, z którymi przeprowadzono wywiady telefoniczne:

• Prawie co dziesiąty, który zidentyfikował się jako hetero, uprawiał seks wyłącznie z innymi mężczyznami.
• 70% identyfikujących się w ten sposób mężczyzn, którzy angażowali się w męsko-męską aktywność seksualną w takim czy innym czasie, również zgłosiło, że byli w związku małżeńskim.
• 10% żonatych mężczyzn, którzy zidentyfikowali się jako hetero, zgłosiło zachowania tej samej płci w ciągu ostatnich 12 miesięcy

Statystyki HIV wśród MSM w USA

Podczas gdy MSM stanowi od 2 do 6,8% populacji USA,KątTa grupa stanowi 55% wszystkich zakażeń wirusem HIV.

Według Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC), jeśli obecny trend się utrzyma, aż co szósty MSM zostanie zarażony wirusem HIV w ciągu życia. Perspektywy dla Afroamerykanów MSM wydają się jeszcze bardziej ponure, a obecne prognozy sugerują zdumiewające 50% ryzyko zarażenia się wirusem HIV w ciągu życia.

W swoim nadzorze z 2014 r. CDC zauważyło również kluczowe różnice w zakażeniach HIV wśród MSM:

• MSM stanowił 67% wszystkich nowych diagnoz HIV i 83% nowych diagnoz wśród mężczyzn w wieku 13 lat i starszych.
• Młode MSM w wieku od 13 do 24 lat odpowiadają za 92% wszystkich nowych zakażeń wirusem HIV wśród mężczyzn.
• Wskaźniki HIV wśród Latynosów/Latynosów budzą coraz większe obawy. Podczas gdy nowe diagnozy HIV wśród białych i afroamerykańskich MSM są stosunkowo stabilne (odpowiednio o 6% i 2% od 2010 r.), wskaźniki wśród latynoskich/latynoskich MSM wzrosły o 13%.
• Obecnie w USA jest około 687 000 MSM zakażonych wirusem HIV. Z tego 15% pozostaje niezdiagnozowanych.
• Wśród osób, u których zdiagnozowano HIV, tylko 57% pozostaje związanych z opieką specyficzną dla HIV przez ponad rok od diagnozy, podczas gdy tylko 58% na terapii HIV było w stanie utrzymać niewykrywalne miana wirusa, co wskazuje na sukces leczenia.

Te statystyki są w pewnym stopniu zgodne z epidemiami HIV w innych częściach świata. Chociaż częstość występowania HIV (liczba zakażeń występujących w określonym okresie) może być wyższa w niektórych krajach, częstość występowania HIV (część dotkniętej chorobą populacji) jest prawie powszechnie wyższa wśród MSM.

Badania epidemiologiczne sugerują, że częstość występowania HIV wśród MSM jest od trzech do sześciu razy większa na Bliskim Wschodzie, w Europie, Azji Wschodniej i Środkowej oraz w regionie Oceanu, a od 15 do 25 razy większa w Afryce Subsaharyjskiej i Ameryce Środkowej , Ameryka Południowa oraz Azja Południowa i Południowo-Wschodnia.

Jak badania epidemiologiczne wpływają na profilaktykę HIV w MSM

Celem badań epidemiologicznych jest dostarczenie obiektywnego spojrzenia na to, w jaki sposób choroba jest przenoszona, a nie na to, kto jest „odpowiedzialny” za przeniesienie. W związku z tym zapewnia sposoby wdrażania strategii prewencyjnych bez osądu i (najlepiej) bez wpływów politycznych lub moralnych.

Jednym z takich przykładów jest zastosowanie profilaktyki przedekspozycyjnej HIV (PrEP) w MSM. Strategia, zgodnie z którą codzienne stosowanie Truvady (tenofowiru + emtrycytabiny) może zmniejszyć ryzyko zarażenia się wirusem HIV o 90% lub więcej, została dokładnie przebadana w MSM, aby zobaczyć, jak jego stosowanie może być najbardziej skuteczne. W wyniku przeprowadzonych badań, PrEP nie jest zalecany dla wszystkich MSM, ale raczej dla tych, którzy są w grupie wysokiego ryzyka infekcji.

Czemu? Aby był skuteczny, PrEP wymaga codziennego dawkowania, którego wielu mężczyzn nie jest w stanie utrzymać. W związku z tym naukowcy obawiają się, że oporność na leki może rozwinąć się niepotrzebnie u MSM, które mogą już mieć inne środki ochrony. To, wraz z kosztami leczenia i możliwymi skutkami ubocznymi, sprawiło, że PrEP stał się ważnym narzędziem dla grup mniej skłonnych do posiadania innych środków samoobrony.

Należą do nich homoseksualni lub biseksualni MSM, którzy mogą być napiętnowani w swoich społecznościach i obawiać się ujawnienia swojej orientacji seksualnej. Może również obejmować młodsze osoby z MSM (ponieważ młodzież generalnie rzadziej używa prezerwatyw) oraz osoby używające nielegalnych narkotyków, które są z natury podatne na infekcje.

Badania PrEP nad MSM wysokiego ryzyka przyjęły bardziej „rzeczywiste” podejście, oceniając zachowanie homoseksualnych i biseksualnych mężczyzn, zamiast próbować zmienić ich zachowanie. Dzięki takiemu podejściu narzędzia profilaktyczne, takie jak PrEP, mogą być trwałe. Pomaga to zapewnić, że działania zapobiegawcze są kierowane dokładnie tam, gdzie przyniosą największe korzyści.