Zmiany behawioralne po udarze

Udar może spowodować wiele oszałamiających zmian w emocjach i zachowaniu danej osoby. Nagle może wydawać się zupełnie inną osobą niż przed udarem. W pewnym sensie to prawda. Mózgi osób, które przeżyły udar, zostały uszkodzone. Zachowania i emocje, które przejawiają, są odzwierciedleniem tego urazu.

Utrata dawnej tożsamości osoby może skutkować depresją, gniewem i frustracją. Strata i proces żałoby są ze sobą ściśle powiązane. Pacjent po udarze i członkowie rodziny mogą przechodzić przez etapy żałoby (wypieranie się, złość, targowanie się, depresja i akceptacja). Członkowie rodziny mogą również odczuwać smutek, ponieważ stracili poprzednią relację z pacjentem.

Zrozumienie i radzenie sobie z tymi zmianami i stratami są tak samo ważne, jak problemy fizyczne, które są rozwiązywane w procesie rehabilitacji.

Zaburzenia komunikacji

Osoby po udarze mogą mieć trudności z umiejętnościami komunikacyjnymi po udarze. Można je ogólnie podzielić na dwie ogólne kategorie:

• Afazja
• Zaburzenia mowy ruchowej

Afazja

Upraszczając, afazja to utrata zdolności do normalnej komunikacji, wynikająca z uszkodzenia typowo lewej półkuli mózgu, w której mieści się centrum komunikacji. Może wpływać na werbalną ekspresję osoby (wypowiadanie słów) i/lub rozumienie słuchowe (zrozumienie tego, co się do niej mówi). Może również wpływać na ich zdolność do czytania, pisania i radzenia sobie z liczbami.

Dodatkowe informacje dotyczące afazji można uzyskać od patologa mowy lub na następujących stronach internetowych:

• Amerykańskie Stowarzyszenie Słuchu Mowy i Języka (ASHA): www.asha.org
• Amerykańskie Stowarzyszenie Udarów: www.strokeassociation.org

Zaburzenia mowy ruchowej

Niektóre osoby po udarze mogą mieć niewyraźną lub zniekształconą mowę w wyniku osłabienia mięśni lub braku koordynacji (tzw. dyzartria) lub programowania motorycznego mięśni mowy (tzw. apraksja).

Logopeda zostanie poproszony o ocenę umiejętności komunikacyjnych pacjenta i omówienie z rodziną sposobów poprawy komunikacji z osobą po udarze. Patolog mowy zaleci również dalszą obserwację po wypisie ze szpitala.