Apatia i choroba Parkinsona

W miarę postępu choroby często obserwujemy również spadek naszej produktywności. Może to częściowo wynikać z nasilenia objawów ruchowych i towarzyszącej im niepełnosprawności, ale może również być wynikiem podstępnego, dość powszechnego niemotorycznego objawu choroby Parkinsona — apatii. Szacuje się, że około 40 do 45% pacjentów z chorobą Parkinsona cierpi na apatię. Ta liczba jest jednak prawdopodobnie zaniżona, biorąc pod uwagę niejasność objawu, co utrudnia rozpoznanie, co prowadzi do zaniżania wyników.

Apatię można zdefiniować jako brak zainteresowania lub „motywacji, nie w kontekście stresu emocjonalnego, upośledzenia umysłowego lub zmniejszonej świadomości”. W przeciwieństwie do utraty motywacji obserwowanej w depresji, w samej apatii nie ma współistniejącego nastroju depresyjnego. Może objawiać się brakiem własnej inicjatywy w celu rozpoczęcia lub ukończenia niezbędnych zadań lub uczenia się nowych rzeczy i samodzielnego kierowania przyszłymi celami i planami. Ten brak zachowania ukierunkowanego na cel, a także brak reakcji emocjonalnej może mieć znaczący negatywny wpływ na wszystkie obszary życia – osobiste, społeczne i zawodowe. W rzeczywistości inni mogą błędnie interpretować apatię jako podobną do lenistwa lub celowego lekceważenia i braku zainteresowania, wpływając w ten sposób na relacje i interakcje. Ma to szkodliwy wpływ na osobistą jakość życia i przyczynia się do stresu doświadczanego przez partnerów opieki i bliskich.

Jak ludzie z chorobą Parkinsona mogą pokonać apatię?

Po ocenie objawów i rozpoznaniu apatii, Twój lekarz może omówić leki skierowane na zwiększenie energii (takie jak metylofenidat) lub inne leki skierowane na układ dopaminowy, cholinergiczny i serotoninergiczny (niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne). Ale ważniejsze są zmiany behawioralne, które musimy wprowadzić sami.

1. Skonfiguruj harmonogram: Używając dowolnych środków — technologii lub pióra i papieru — ustal harmonogram dnia. Włącz rutynę samoopieki, w tym ćwiczenia, ćwiczenia uważności itp., obowiązki domowe i rodzinne oraz obowiązki zawodowe. Nie twórz po prostu listy, przydzielaj czas na wykonanie każdego zadania i wystarczająco dużo czasu na ukończenie każdego elementu. Upewnij się, że trzymasz się harmonogramu przez cały dzień i odhaczaj zadania z listy, gdy są wykonywane.

2. Nagradzaj siebie: Po pomyślnym zrealizowaniu ustalonego celu, nagrodź się czasem „dla mnie” lub spacerem lub interakcją towarzyską, cokolwiek jeszcze może ci się podobać.

3. Stań się odpowiedzialny: Czasami najlepszą motywacją jest motywacja kogoś innego. Jeśli na przykład chcesz zacząć chodzić na codzienne spacery, ale masz trudności z zainicjowaniem tej aktywności, to posiadanie chodzącego kumpla, który sprawi, że będziesz się ruszać, niezależnie od wewnętrznej motywacji, może Cię utrzymać.

4. Zacznij powoli: jeśli przez długi czas byłeś apatyczny, podjęcie wielu czynności naraz może być trudne. Ale małe postępy, które są skuteczne, mogą być uważane za „wygrane”, które zaczynają motywować do dalszych i większych działań.

5. Fizycznie czujesz się najlepiej dzięki ćwiczeniom: ćwiczenia mają wiele namacalnych korzyści w chorobie Parkinsona i wykazano, że zwiększają motywację i zainteresowanie, zmniejszając w ten sposób apatię i zwiększając produktywność. Daje zwiększoną energię i może powodować wzrost endorfin i innych substancji chemicznych w mózgu, które poprawiają nastrój i motywację.

6. Sen jest ważny: zaburzenia snu są niestety dość powszechne w chorobie Parkinsona. Wynikające z tego zmęczenie spowodowane złym snem w połączeniu z apatią prowadzi do poważnych problemów. Dzięki starannej higienie snu i pomocy medycznej, jeśli sen i zmęczenie ulegają poprawie, a nie występują znaczące czynniki komplikujące, apatia może być łatwiejsza do opanowania.

7. Nie izoluj się: przebywanie wokół energii innych ludzi i angażowanie się w interesujące rozmowy i działania może nie tylko poprawić samopoczucie, ale może też pomóc w pobudzeniu motywacji — ukierunkowanych działań.

Dawno już minęła koncepcja choroby Parkinsona jako wyłącznie zaburzenia ruchu. Jest to znacznie bardziej wszechobecna choroba, której objawy wpływają na naszą motywację, powodując utratę zainteresowania życiem i osłabienie reakcji emocjonalnych. I jak wszystko inne w tej chorobie, problem taki jak apatia wymaga aktywnego leczenia. Niezależnie od tego, czy masz motywację do rozwiązania problemu, czy nie, od tego zależy jakość Twojego życia.