Badanie dyfuzji gazów

Badanie dyfuzji gazu jest również nazywane badaniem dyfuzji płuc lub zdolnością dyfuzyjną płuc dla tlenku węgla (DLCO). Test może być używany między innymi do pomiaru stanu zdrowia przed rozpoczęciem intensywnego programu ćwiczeń.

Przegląd

Co to jest badanie dyfuzji gazu?

Badanie dyfuzji gazu jest jednym z wielu testów czynności płuc, które pomagają określić, jak dobrze funkcjonują płuca. Słowo „płucny” oznacza, że ma do czynienia z płucami. „Dyfuzja” w tym przypadku odnosi się do tego, jak dobrze pęcherzyki lub worki powietrzne w płucach dostarczają tlen i usuwają dwutlenek węgla z krwi w naczyniach włosowatych (maleńkich naczyniach krwionośnych), które je otaczają.

Inne nazwy tego konkretnego testu to test dyfuzji płuc lub zdolność dyfuzji płuc dla tlenku węgla (DLCO).

Kiedy potrzebne jest badanie dyfuzji gazu?

Istnieje wiele powodów, dla których warto przeprowadzić badanie dyfuzji gazu. Może służyć do:

Znajdź przyczynę problemów z oddychaniem pacjenta, takich jak duszność lub inne objawy związane z płucami, takie jak ucisk w klatce piersiowej lub ból w klatce piersiowej; napady kaszlu lub świszczącego oddechu oraz niezdolność do chodzenia lub biegania w tym samym tempie co inni w tej samej grupie wiekowej.
Sprawdź, czy jest jakieś obecne uszkodzenie płuc.
Przebadać osobę zagrożoną chorobą płuc. Czynniki ryzyka obejmują obecność astmy lub alergii; choroba serca; palenie; narażenie na gruźlicę oraz długotrwałe narażenie na działanie azbestu, oparów lub zapylenia.
Określ poziom ryzyka danej osoby przed poddaniem się operacji.
Oceń swoje zdrowie przed rozpoczęciem intensywnego programu ćwiczeń.
Zmierz wpływ znanej już choroby na czynność płuc.
Podaj informacje o tym, jak dobrze może działać obecne leczenie.
Pomóż śledzić, czy istniejący stan się poprawia, czy pogarsza.

Szczegóły testu

Jak wykonuje się badanie dyfuzji gazu?

Badanie dyfuzji gazu jest zwykle prowadzone w specjalnym laboratorium lub klinice funkcji płuc. Przed przyjściem na badanie pacjent otrzyma kilka wskazówek:

Jeśli jakiekolwiek leki wziewne lub leki rozszerzające oskrzela są stosowane w leczeniu trudności w oddychaniu, należy je odstawić na pewien czas przed wykonaniem testu.
Nie jedz obfitego posiłku przed badaniem.
Nie palić 4 do 6 godzin przed badaniem.

Procedura przystąpienia do testu jest następująca:

Pacjent zostanie poproszony o usiąść lub stanąć obok urządzenia pomiarowego zwanego spirometrem. Ta niewielka maszyna mierzy objętość powietrza wchodzącego i wychodzącego z płuc i jest używana w kilku rodzajach testów czynności płuc.
Klips zakłada się na nos pacjenta, a ustnik zakłada się wokół ust tak, aby możliwe było oddychanie tylko przez rurkę połączoną z ustnikiem. Podczas wykonywania tego testu ważne jest, aby szczelnie przylegać do ust.
Pacjent wdycha mieszaninę gazów.
Oddech jest wstrzymywany na 10 sekund, a następnie wydmuchiwany do rurki spirometru.
Maszyna mierzy, ile gazu znakującego znajduje się w wydychanej mieszaninie powietrza, wskazując, ile gazu były w stanie wchłonąć płuca.

Przed lub po teście dyfuzji gazów możliwe jest wykonanie innego rodzaju testu czynnościowego płuc (PFT), jeśli zaleci to lekarz pacjenta. Nie ma powodu, dla którego w tej samej sesji nie można przeprowadzić więcej niż jednego PFT.

Inne rodzaje PFT obejmują spirometrię i pomiary objętości płuc (przez rozcieńczenie lub pletyzmografię ciała).

Jakie są zagrożenia związane z badaniem dyfuzji gazu?

Udział w badaniu dyfuzji gazu rzadko sprawia problemy. U niektórych osób może wystąpić uczucie zawrotu głowy w wyniku wstrzymania oddechu, ale to uczucie powinno być tylko tymczasowe. Wdychanie mieszaniny gazów nie jest szkodliwe.

Wyniki i kontynuacja

Co decyduje o wynikach badania dyfuzji gazu?

Szybkość dyfuzji zależy od wielu czynników, w tym:

Wielkość powierzchni, na której może nastąpić dyfuzja
Objętość krwi w naczyniach włosowatych
Stężenie hemoglobiny (czerwonej części krwinek, której zadaniem jest transport tlenu) obecnej we krwi
Grubość błony między pęcherzykami a naczyniami włosowatymi
Obecność nadmiaru płynu w pęcherzykach płucnych

Kiedy choroba płuc wpływa na którekolwiek z powyższych, może wystąpić niskie tempo dyfuzji, a osoba pozostaje z mniejszym niż maksymalny pobór tlenu.

Na co mogą wskazywać nieprawidłowe wyniki badania dyfuzji gazu?

Obturacyjna choroba płuc

Mukowiscydoza (nadprodukcja śluzu prowadząca do przewlekłych infekcji w płucach)
Rozedma (nieprawidłowy wzrost wielkości przestrzeni powietrznych w płucach, prowadzący do trudności w oddychaniu i infekcji)

Uszkodzenie tkanki płucnej

Reakcje na lek
Azbestoza lub inna choroba płuc spowodowana wielokrotnym narażeniem na włókna unoszące się w powietrzu
Zapalenie pęcherzyków płucnych spowodowane reakcjami alergicznymi
Sarkoidoza (grudki nieprawidłowej tkanki)

Choroby ogólnoustrojowe wpływające na płuca

Zapalenie skórno-mięśniowe – zapalenie wielomięśniowe
Zapalna choroba jelit
Mieszana choroba tkanki łącznej
Reumatoidalne zapalenie stawów
Toczeń rumieniowaty układowy

Choroby serca

Choroba zakrzepowo-zatorowa płuc (zablokowanie naczynia krwionośnego w płucu)
Zawał serca
Zwężenie zastawki mitralnej (zwężenie zastawki mitralnej serca)
Wysokie ciśnienie krwi
obrzęk płuc (płyn w płucach)

Inny

Niewydolność nerek
Palenie papierosów
Anemia i choroby pokrewne
Palenie marihuany

Czasami badanie dyfuzji gazu wykaże szybkość dyfuzji wyższą niż normalnie. W takich przypadkach rolę mogą odgrywać następujące warunki:

Choroby związane ze zwiększonym przepływem krwi w płucach
Czerwienica (nieprawidłowo wysoka liczba czerwonych krwinek)
Ćwiczenie
Krwawienie w płucach

Tags: healthcare guide zaktualizuj informacje o opiece zdrowotnej