Wiedza specjalistyczna, specjalizacje i szkolenia
National Cancer Institute definiuje histopatologię jako „badanie chorych komórek i tkanek za pomocą mikroskopu”.Histologia to nauka o tkankach, a patologia to nauka o chorobach. Podsumowując, histopatologia dosłownie oznacza badanie tkanek w odniesieniu do choroby.
Raport histopatologiczny opisuje tkankę przesłaną do badania oraz cechy tego, jak nowotwór wygląda pod mikroskopem. Raport histopatologiczny jest czasami nazywany raportem z biopsji lub raportem patologicznym.
![lekarka patrząca w mikroskop](https://www.verywellhealth.com/thmb/62qvO47OXfUI1FW0zWgmCNyMHCA=/3867x2578/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/168359986-2--56a506cf3df78cf7728603db.jpg)
Raporty histopatologiczne
Lekarz specjalista wykonujący badanie pod mikroskopem nazywany jest patologiem. Badana tkanka pochodzi z biopsji lub zabiegu chirurgicznego, podczas którego próbka podejrzanej tkanki jest wybierana i wysyłana do laboratorium.
Następnie jest przetwarzany i cięty na bardzo cienkie warstwy (tzw. sekcje), barwiony i badany pod mikroskopem w celu scharakteryzowania szczegółów komórek w tkance.
W przypadku niektórych schorzeń chirurg może bardzo szybko pobrać próbkę tkanki, którą można zinterpretować za pomocą zamrożonych skrawków. Zamrożone skrawki lub plastry są jednak rzadko używane w przypadku chłoniaka ze względu na problemy z interpretacją i pobieraniem próbek.
W chłoniakach węzły chłonne są tkanką najczęściej badaną w histopatologii. W przypadku wielu rodzajów nowotworów krwi do ostatecznej diagnozy może być również wymagana biopsja szpiku kostnego.
Składniki raportu histopatologicznego
Raporty histopatologiczne dotyczące chirurgicznych próbek raka stają się coraz bardziej złożone. Mogą obejmować:
- Mikroskopijny wygląd zajętej tkanki
- Plamy specjalne
- Techniki molekularne
- Inne testy
Techniki molekularne odnoszą się do zdolności analizowania komórek i tkanek na poziomie molekularnym, czyli na poziomie białek, receptorów i genów kodujących te rzeczy.
Interpretacja raportu histopatologicznego
Wiele ustaleń z takiego badania tkanek wiąże się z rokowaniem. Wskaźniki prognostyczne mogą obejmować stopień nowotworu i stopień jego rozprzestrzeniania się oraz to, czy rak został usunięty z marginesem zdrowych komórek otaczających go, lub jeśli istnieją dowody, że rak rozprzestrzenił się poza to, co zostało usunięte.
Systemy oceny różnią się w zależności od rodzaju klasyfikowanego raka, ale ogólnie komórki są oceniane na podstawie tego, jak nienormalnie wyglądają pod mikroskopem, przy czym guzy stopnia 1 wyglądają bardziej normalnie, a guzy stopnia 4 odzwierciedlają więcej nieprawidłowości.
Guz wysokiego stopnia to na ogół taki, w którym komórki mają więcej nieprawidłowości. Ocenianie to nie to samo, co inscenizacja. Inscenizacja ma więcej wspólnego z miejscem, w którym znajduje się rak w ciele i jak daleko się rozprzestrzenił.
Opisy molekularne
Oprócz histopatologii do oceny obecności raka w tkankach można stosować inne techniki, w tym cytologię aspiracyjną cienkoigłową, a niektóre z tych technik mogą być stosowane szerzej w placówkach opieki zdrowotnej na całym świecie.
Białaczki i chłoniaki diagnozuje się na podstawie kombinacji ich wyglądu:
-
Cytochemia: enzymy, które mogą umożliwić zachodzenie pewnych reakcji chemicznych
-
Immunofenotyp: markery lub białka powierzchniowe, które można wykryć za pomocą testów na przeciwciała
-
Kariotyp: zmiany chromosomalne
-
Morfologia: jak wyglądają komórki
Inne techniki pobierania próbek
Często w chłoniakach i innych nowotworach stosuje się technikę zwaną immunohistochemią, aby pomóc ocenić typ guza, rokowanie i leczenie.
Immunohistochemia polega na użyciu przeciwciał do przyklejania się do określonych znaczników lub markerów na zewnątrz komórek rakowych. Te markery, do których przyczepiają się przeciwciała, często mają w nazwie „CD”, co oznacza klaster różnicowania.
Na przykład CD23 i CD5 to mikroskopijne znaczniki, które, jeśli są obecne w komórkach rakowych, mogą wspierać tezę, że przewlekła białaczka limfocytowa (CLL)/chłoniak z małych limfocytów (SLL) jest możliwą diagnozą.
Te same markery są jednak również obecne w innych nowotworach złośliwych, więc lekarze stosują rodzaj procesu eliminacji w oparciu o dostępne informacje i to, co wiadomo o różnych nowotworach złośliwych i ich „typowych” markerach CD.
Innym przykładem markera CD jest CD20, który jest obecny w niektórych chłoniakach, ale nieobecny w innych. Chłoniak rozlany z dużych komórek B lub DLBCL jest bardzo powszechnym chłoniakiem związanym z markerem CD20.
Dla danej próbki komórek białaczki lub chłoniaka markery mogą być testowane przy użyciu całego panelu przeciwciał, które przyczepiają się do różnych markerów, z wbudowaną kontrolą pozytywną i negatywną.
Można przeprowadzić badania molekularne i chromosomalne, aby przyjrzeć się rearanżacjom genów i określonym zmianom w chromosomach. Czasami wstawione lub usunięte geny są powiązane z informacjami o rokowaniu.
Na przykład w przewlekłej białaczce limfocytowej (CLL) określony fragment chromosomu jest tracony, a często razem z nim ginie gen, który pomaga w tłumieniu raka.
Delecję 17p stwierdza się ogółem u około 5% do 10% osób z CLL. CLL z delecją 17p jest formą CLL, którą trudniej jest leczyć konwencjonalną chemioterapią.
Discussion about this post