Co to jest zespół chorej zatoki?

Zespół chorej zatoki występuje, gdy węzeł zatokowy staje się wystarczająco chory, aby spowodować bradykardię (powolne tętno), która powoduje objawy. Zaburzenie to najczęściej obserwuje się u osób powyżej 70. roku życia. Możesz również usłyszeć to jako dysfunkcja węzła zatokowego (SND).

Osoby z zespołem chorej zatoki często wymagają leczenia za pomocą stałego rozrusznika serca, aby złagodzić objawy. Oprócz objawów bradykardii często występuje zespół chorej zatoki z migotaniem przedsionków, który może wymagać dodatkowego leczenia.

Powoduje

Najczęstszą przyczyną zespołu chorej zatoki jest zmiana związana z wiekiem, taka jak zwłóknienie, wpływające na węzeł zatokowy (maleńka struktura w prawym przedsionku, która generuje impuls elektryczny w sercu). Zwłóknienie oznacza, że ​​normalna tkanka zostaje zastąpiona formą blizny.

Kiedy zwłóknienie wpływa na węzeł zatokowy, może wystąpić bradykardia zatokowa.

To samo, związane z wiekiem zwłóknienie, które atakuje węzeł zatokowy, może również wpływać na sam mięsień przedsionkowy. To uogólnione zwłóknienie przedsionków prowadzi do migotania przedsionków, które często towarzyszy zespołowi chorej zatoki.

Ponadto zwłóknienie może również wpływać na węzeł AV. Jeśli tak, bradykardii zatokowej mogą towarzyszyć epizody bloku serca.

W niektórych przypadkach inne schorzenia mogą wpływać na węzeł zatokowy i powodować bradykardię zatokową. Warunki te obejmują:

• Amyloidoza
• Sarkoidoza
• choroba Chagasa
• Niedoczynność tarczycy
• Uraz serca

Jednak zmiany związane z wiekiem są zdecydowanie najczęstszą przyczyną zespołu chorej zatoki.

Objawy zespołu chorej zatoki

Najbardziej widoczne objawy to zwykle spowolnienie akcji serca. Zawierają:

• Łatwa męczliwość
• Zawroty
• Omdlenie
• duszność
• Dezorientacja

U niektórych osób z zespołem chorej zatoki objawy te pojawiają się tylko wtedy, gdy próbują się wysilić; będą czuli się doskonale w spoczynku. W takich przypadkach głównym problemem jest niemożność odpowiedniego zwiększenia częstości akcji serca podczas aktywności, stan zwany niekompetencją chronotropową.

Zespół chorej zatoki i migotanie przedsionków

Osoby z chorobą węzła zatokowego, które mają również epizody migotania przedsionków, często doświadczają objawów spowodowanych bradykardią zatokową. Ponadto mogą mieć objawy tachykardii (szybkie tętno), zwłaszcza kołatanie serca.

Mówi się, że ludzie, którzy mają epizody zarówno wolnego, jak i szybkiego tętna, mają zespół bradykardia-tachykardia lub „zespół brachy-tachy”.

Najbardziej dokuczliwym objawem z tym związanym jest omdlenie. Utrata przytomności zwykle następuje natychmiast po nagłym zakończeniu epizodu migotania przedsionków, co prowadzi do przedłużonego zatrzymania akcji serca.

Ta przedłużona przerwa występuje, ponieważ gdy węzeł zatokowy jest już „chory”, epizod migotania przedsionków ma tendencję do dalszego tłumienia jego funkcji. Kiedy migotanie przedsionków nagle ustaje, węzeł zatokowy może potrzebować kilku sekund, aby „przebudzić się” i ponownie zacząć generować impulsy elektryczne.

W tym czasie może nie być bicia serca przez co najmniej 10 sekund, co prowadzi do skrajnego zawrotu głowy lub omdlenia.

Diagnoza

Zespół chorej zatoki można rozpoznać, gdy osoba z typowymi objawami ma elektrokardiogram (EKG), który wskazuje na znaczną bradykardię zatokową. W idealnym przypadku objawy i odczyt EKG wystąpią w tym samym czasie.

Odmiana zespołu chorej zatoki typu „brachy-tachy” jest diagnozowana, gdy u pacjenta z chorobą węzła zatokowego stwierdza się również epizody migotania przedsionków.

Ponieważ zwłóknienie, które powoduje chorobę węzła zatokowego, czasami wpływa na węzeł AV, osoby z zespołem bradykardii i tachykardii mogą również mieć częściowy blok serca, a zatem stosunkowo wolne tętno, gdy są w migotaniu przedsionków.

Lekarze mogą postawić diagnozę niekompetencji chronotropowej, obserwując tętno pacjenta podczas wysiłku (na przykład podczas testu wysiłkowego). Ponieważ niekompetencja chronotropowa jest dość częstym schorzeniem u osób starszych i można ją łatwo leczyć za pomocą stymulatora reagującego na częstość akcji serca, ważne jest, aby osoby starsze, które doświadczają zmęczenia z łagodnym lub umiarkowanym wysiłkiem, same wystąpiły o właściwą ocenę.

Leczenie

Praktycznie wszystkie osoby z zespołem chorej zatoki powinny być leczone stałym rozrusznikiem serca.

Rozrusznik serca jest szczególnie ważny dla osób z zespołem chorej zatoki typu „brachy-tachy” z dwóch powodów.

1. Osoby te mają stosunkowo wysokie ryzyko wystąpienia omdleń (od tych przedłużonych pauz, gdy migotanie przedsionków ustaje).
2. Wiele leków często stosowanych w leczeniu migotania przedsionków – beta-blokery, blokery kanału wapniowego i leki antyarytmiczne – może znacznie pogorszyć chorobę węzła zatokowego. Wszczepienie rozrusznika serca zapobiegnie omdleniu i pozwoli lekarzowi znacznie bezpieczniej leczyć migotanie przedsionków.