Jak powiedzieć innym o swoim IBS

Zespół jelita drażliwego (IBS) różni się od większości innych schorzeń pod jednym kluczowym względem – jego objawami są procesy cielesne, które przywykliśmy uważać za wstydliwe. Od wczesnego dzieciństwa nauczono nas ukrywać wszelkie oznaki lub dźwięki związane z naszymi jelitami i że publiczne dyskutowanie o tych sprawach jest w złym guście. Niestety, IBS stawia te „tabu” na pierwszym miejscu i w centrum swojego życia.

Z powodu naszego wczesnego warunkowania większość osób z IBS odczuwa wstyd z powodu problemów z jelitami. Jeśli jesteś osobą prywatną lub osobą wrażliwą na to, jak wyglądasz w oczach innych, to poczucie wstydu jest jeszcze bardziej nasilone.

Nierzadko zdarza się również, że osoby z IBS stają się jeszcze bardziej skoncentrowane na „perfekcjonizmie” jako sposobie na zrekompensowanie sobie samooceny niewydolności jelit. A we frustrującym paragrafie 22, próba zapobieżenia zakłopotaniu poprzez ukrywanie swojego IBS przed innymi może wywołać własny stres – stres, który następnie pogarsza objawy IBS.

Może się okazać, że przyniesie to wielką ulgę, gdy zaczniesz opowiadać innym o problemie zdrowotnym, z którym się zmagasz. Oto kilka rzeczy do przemyślenia i kilka strategii przełamania milczenia.

Pokonaj uczucie wstydu i zakłopotania

Należy pamiętać, że określenie „tabu”, które zostało przypisane do objawów jelitowych, jest arbitralne. Tak więc nie musi to być sposób myślenia, w który nadal kupujesz. Sprawdź, czy objawy jelitowe są tak samo częścią ciała, jak kichanie lub ziewanie.

To prawda, że ​​większość ludzi nie żartuje ani nie śmieje się, kiedy kichamy! I tak, istnieje możliwość, że ludzie mogą się śmiać, jeśli mijasz słyszalny hałas, ale to dlatego, że również zostali do tego przygotowani. Pamiętaj, że każda osoba na tej planecie doświadcza objawów jelitowych. Dlatego nie śmieją się z ciebie, sympatyzują z tobą.

Nie ma znaczenia, czy masz IBS-D i musisz wielokrotnie podróżować do łazienki, czy też Twój IBS-C skutkuje długimi czasami spędzonymi w toalecie. Nikt nie będzie cię surowo osądzał, ponieważ wszyscy byli na twoich butach w takim czy innym momencie.

Istotne jest, aby zrozumieć, że problemy z jelitami nie są odzwierciedleniem Ciebie jako osoby i że większość ludzi będzie współczująca. Ci, którzy tego nie robią, są jednostkami o kiepskim charakterze – nie zwracaj uwagi na to, co mówią. Nauczenie się postrzegania własnych objawów w bardziej rzeczowy sposób nie tylko pomoże złagodzić stres związany z poczuciem wstydu, ale także ułatwi otwartą rozmowę z innymi o swojej diagnozie.

Oceń wiarygodność innych

Pamiętaj, że w każdej ludzkiej interakcji „do tanga trzeba dwojga”. Chociaż możesz wykonać wspaniałą robotę, jasno i skutecznie podkreślając siebie, to osobowość drugiej osoby będzie decydować o tym, jak wiadomość zostanie odebrana.

Ostatecznie będziesz chciał mieć swobodę mówienia każdemu o swoim IBS, ale na początku zacznij od osób, które prawdopodobnie będą wspierać i nie osądzać. Oceń także zdolność drugiej osoby do zachowania poufności informacji.

To jest Twoja osobista sprawa i masz prawo decydować, kto zostanie poinformowany, a kto nie. Tak więc, jeśli nie chcesz, aby dowiedziało się o tym całe biuro lub okolica, nie mów o tym komuś, kto lubi plotkować. Jeśli chcesz, aby druga osoba zachowała informacje dla siebie, poproś ją o zachowanie poufności.

Dowiedz się, czy powinieneś powiedzieć

Twoje główne pytanie powinno zawsze brzmieć: „czy jest to w moim najlepszym interesie?” W idealnym przypadku odpowiedź na to pytanie powinna zawsze brzmieć „tak”, ponieważ zmniejszy to stres i nie będzie już musiał wkładać energii w ukrywanie objawów przed innymi.

Jednak w rzeczywistości odpowiedź na to będzie zależeć od twoich okoliczności. Jeśli jesteś nastolatką i borykasz się z problemami ze złymi dziewczynami, możesz nie chcieć dzielić się ze wszystkimi swoimi problemami trawiennymi. Podobnie możesz zdecydować się nie informować swojego pracodawcy, jeśli uważasz, że może to narazić twoją pracę na niebezpieczeństwo (jest to nielegalne zgodnie z ustawą o niepełnosprawnych Amerykanach, ale niestety nadal jest prawdopodobne w prawdziwym świecie).​

Ważny jest również czas. Możesz nie chcieć wspominać o tym na pierwszej randce, ale jeśli związek układa się dobrze, najlepiej byłoby otwarcie powiedzieć o swoim IBS dość wcześnie. Jeśli dana osoba zacznie biegać, możesz pocieszyć się świadomością, że „uniknąłeś kuli” i nie poświęciłeś więcej czasu na inwestowanie w związek z osobą niegodną.

Zaplanuj, co powiesz

Mówiąc innym o swoim IBS, zachowaj prostotę i omów swoje problemy trawienne w sposób rzeczowy. Oto kilka przykładów:

• „Chciałabym opowiedzieć ci coś o sobie. Mam IBS? Wiesz co to jest? To zaburzenie trawienia i dla mnie oznacza to, że cały czas muszę być blisko łazienki.”
• „Mam IBS. Z tego powodu trudno mi się angażować w różne rzeczy. Próbuję, ale nigdy nie wiem do ostatniej chwili, czy będę wystarczająco zdrowy, aby w czymś uczestniczyć”.
• „Cierpię na IBS i dlatego muszę bardzo uważać na to, co jem. Rzeczy, które inni ludzie mogą jeść bez problemu, mogą powodować, że będę musiał radzić sobie z dużym bólem lub rozstrojem żołądka. Dziękuję za troskę, ale Najlepiej sobie radzę, kiedy mogę po prostu samodzielnie zarządzać jedzeniem”.
• „Dziękuję za twoje pomysły dotyczące mojego IBS, ale najlepiej znam swoje ciało. To, co działa na innych, może nie działać na mnie. Nauczyłem się, co pomaga, a co gorzej”.
• „Mam IBS i moje objawy są gorsze rano. Dlatego lepiej jest, abym planował lub umawiał się na wizytę później w ciągu dnia”.
• „IBS to nie tylko coś w mojej głowie. To prawdziwe zaburzenie trawienne, które stres może pogorszyć, ale nie jest spowodowane stresem. Nie ma jeszcze na to lekarstwa, więc muszę ciężko nad tym pracować, aby spróbować utrzymać to od zawładnięcia moim życiem”.

Trzymaj głowę wysoko – nie internalizuj krytyki

Miejmy nadzieję, że z czasem staniesz się bardziej pewny siebie, opowiadając innym o swoich zmaganiach z IBS. Chociaż IBS mógł wywrócić twoje życie do góry nogami, nie musi cię definiować. Jesteś osobą o wspaniałych mocnych stronach i talentach, która akurat ma nieszczęście mieć dysfunkcyjne jelita.

Bądź bardzo ostrożny, aby nie przyswoić sobie negatywności lub krytyki, którą możesz otrzymać od innych. Z jakiegoś powodu, prawdopodobnie ewolucyjnego, nasze mózgi mają tendencję do wzmacniania negatywnych informacji zwrotnych od innych, jednocześnie minimalizując komplementy. Nie pozwól swojemu mózgowi ujść tego na sucho!

Ciężko pracuj, aby zlekceważyć nieprzydatne opinie od tych ignorantów, którzy nie mają pojęcia, jak żyć życiem, które czasami wydaje się być rządzone przez problemy z łazienką. Zamiast tego otaczaj się pozytywnymi, wspierającymi ludźmi. Jeśli okaże się, że są one trudne do zdobycia, ciesz się pięknem Internetu i spróbuj dołączyć do internetowej grupy wsparcia IBS.