Jak presja rówieśników prowadzi do zastraszania

Nastolatkowie są codziennie pod wpływem swoich rówieśników. W rzeczywistości za każdym razem, gdy twoja nastolatka spędza czas ze swoimi rówieśnikami, jest pod wpływem. Nawet jeśli nie zdają sobie z tego sprawy, po prostu spędzając razem czas, uczą się od siebie nawzajem.

Czasami wpływy rówieśników mogą być pozytywne, jak zachęcanie się nawzajem do próbowania nowych rzeczy lub wychodzenia ze strefy komfortu w pozytywny sposób. Ale presja rówieśników również może być negatywna, zwłaszcza gdy dotyczy narkotyków, używania alkoholu, a nawet zastraszania.

Jak zastraszanie zaczyna się od presji rówieśników

Presja rówieśników to presja ze strony innych, aby dostosować się do zachowań, postaw i osobistych nawyków grupy lub kliki. Czasami dzieci z kliki wywierają presję na inne dzieci, aby brały udział w zastraszaniu.

To nękanie może obejmować wszystko, od pozostawiania złośliwych notatek i wyzwisk po sabotowanie relacji innej osoby za pomocą plotek, kłamstw i plotek. W rzeczywistości wiele agresji relacyjnej i cyberprzemocy wiąże się z presją rówieśników.

Innym razem nastolatki i nastolatki będą odczuwać wewnętrzną presję, aby robić rzeczy, które ich zdaniem robią ich rówieśnicy. Na przykład, niektóre dzieci będą brały udział w sextingu, ponieważ myślą, że wszyscy inni też to robią. Innymi słowy, presja rówieśników powoduje, że dzieci robią rzeczy, których inaczej by nie zrobiły, z nadzieją na dopasowanie się lub zwrócenie na siebie uwagi.

Jeśli chodzi o zastraszanie, naciski na zastraszanie innych często zaczynają się od mentalności stada i są szczególnie rozpowszechnione w Internecie. Wiele razy dzieci wywierają presję lub zachęcają innych do cybernękania. Może to obejmować naciski na uczestnictwo we wszystkim, od internetowych list nienawiści po posty w mediach społecznościowych.

Dlaczego dzieci poddają się presji rówieśników

Zazwyczaj, gdy dzieci poddają się presji rówieśników, dzieje się tak dlatego, że chcą być lubiane lub pasować. Obawiają się, że jeśli nie będą współpracować z grupą lub kliką, inne dzieci mogą się z nich wyśmiewać. W rezultacie zastraszanie czasami jest aktem samozachowawczym.

Ponadto niektóre dzieci akceptują myśl, że „wszyscy to robią” i często błędnie czują się mniej odpowiedzialne za znęcanie się, gdy odbywa się to w grupie. Przy tego rodzaju mentalności stada dzieci często pozostawiają za sobą lepszy osąd i zdrowy rozsądek. W rezultacie nie odczuwają tak wielu wyrzutów sumienia, jak w innym przypadku.

Pomóż dzieciom radzić sobie z presją rówieśników

Jeśli chodzi o presję rówieśników, rodzice często czują, że toczą przegraną bitwę. Ale w rzeczywistości rodzice mają znacznie większy wpływ, niż im się wydaje. Chociaż nastolatki i nastolatki odchodzą w tym wieku i starają się zapewnić sobie niezależność, nadal bardzo potrzebują rodziców. Więc nie przegap okazji, aby wkroczyć.

Porozmawiaj ze swoimi dziećmi. Spróbuj zrozumieć presję, której doświadczają. Zapytaj ich o presję, jaką odczuwają, aby zaangażować się w relacyjną agresję, cyberprzemoc i inne formy znęcania się.

Im więcej możesz nawiązać kontakt ze swoimi dziećmi na temat zastraszania, tym bardziej będziesz w stanie wywierać pozytywny wpływ. Daj swoim dzieciom pomysły, jak reagować na presję rówieśników. I upewnij się, że są wyposażeni w solidną samoocenę, umiejętności asertywności i umiejętności społeczne. Te cechy pomagają dzieciom pozytywnie reagować na presję rówieśników.

Jeśli masz politykę zakazującą zastraszania innych i dowiadujesz się, że twoje dziecko jest tyranem – nawet jeśli zostało do tego zmuszone – musisz zastosować działania dyscyplinarne. Jeśli tego nie zrobisz, Twoje dziecko założy, że zasady nie mają zastosowania lub nie są wielkim problemem.

W rezultacie zastraszanie może nasilać się do tego stopnia, że ​​wymknie się spod kontroli lub poważnie zaszkodzi innej osobie. Pamiętaj, że patrzenie w drugą stronę tylko ostatecznie szkodzi dziecku.

Zrozum, że bez względu na to, jak dobrze jesteś rodzicem, twoje dziecko lub nastolatek od czasu do czasu będzie bałagan. Zamiast krzyczeć lub krytykować, pomóż im wziąć odpowiedzialność za ich działania. Na przykład, jeśli był niegrzeczny wobec innej osoby, poproś go o przeprosiny.

Albo jeśli pokryli szafkę bolesnym graffiti, niech ją wyczyszczą. Chodzi o to, aby upewnić się, że zadośćuczynią za znęcanie się.

Oprzyj się także pokusie nadawania dziecku etykietki łobuzowi. Zamiast tego zachęcaj go do zaprzestania zastraszania i skupienia się na byciu miłym, empatycznym i pełnym szacunku. Może to zająć trochę czasu, ale z Twoją pomocą Twoje dziecko może nauczyć się podejmować lepsze decyzje, nawet gdy doświadcza presji rówieśników.