Przegląd
Czy powinieneś leczyć swoją depresję lekami?
Możesz zadać to pytanie swojemu lekarzowi, jeśli czujesz się przygnębiony, a twoi przyjaciele i rodzina wspomnieli ci o tym. Twój lekarz mógł wspomnieć o lekach, jeśli twój nastrój zakłóca pracę, rodzinę lub kontakty towarzyskie przez ponad dwa tygodnie. Niektóre osoby z depresją mogą nawet mieć problemy prawne związane z wybuchami.
Jak działają antydepresanty?
Dostępne są różne leki przeciwdepresyjne na receptę. Nie ma jednego najlepszego leku przeciwdepresyjnego, a najlepszy dla Ciebie zależy od Twoich objawów i indywidualnych potrzeb.
Zazwyczaj antydepresanty pomagają zrównoważyć poziom neuroprzekaźników, które są substancjami chemicznymi odpowiedzialnymi za komunikację między neuronami w mózgu. Te chemikalia obejmują serotoninę, dopaminę i norepinefrynę. Wyższe poziomy tych chemikaliów zwykle odpowiadają niższym poziomom depresji.
Chociaż leki przeciwdepresyjne mogą być pomocne w depresji, skuteczność różni się w zależności od pacjenta. Różni się również to, jak długo leki pozostają w twoim ciele. Niektóre leki pozostają w organizmie przez około 36 godzin, a inne nawet kilka dni.
Szczegóły procedury
Jak dobierane są leki przeciwdepresyjne?
Rodzaj przepisanego leku będzie zależał od objawów, obecności innych schorzeń, innych leków, które obecnie przyjmujesz, kosztu przepisanego leczenia i potencjalnych skutków ubocznych. Jeśli wcześniej miałeś depresję, Twój lekarz może przepisać ten sam lek, który działał w przeszłości. Jeśli w rodzinie występowała u Ciebie depresja, leki, które były skuteczne w leczeniu członków Twojej rodziny, również mogą zostać rozważone.
Zazwyczaj zaczniesz przyjmować lek od małej dawki. Dawka będzie stopniowo zwiększana, aż osiągnie dawkę terapeutyczną lub do momentu pojawienia się poprawy (o ile nie pojawią się skutki uboczne).
Zagrożenia / Korzyści
Jakie są skutki uboczne leków przeciwdepresyjnych?
Dostawca przepisujący lek omówi z Tobą jego potencjalne skutki uboczne. On lub ona spróbuje przepisać lek (leki) z najmniejszą liczbą skutków ubocznych dla twojego stanu zdrowia. Czasami można wypróbować więcej niż jeden lek, zanim osiągnięte zostaną pożądane korzyści.
Będziesz ściśle monitorowany, aby Twój dostawca mógł wykryć rozwój szkodliwych skutków ubocznych i wprowadzić niezbędne zmiany.
Wszystkie leki – nie tylko antydepresanty – mogą powodować skutki uboczne. Pamiętaj, że Twój dostawca przepisuje lek tylko wtedy, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Efekty uboczne, jeśli wystąpią, są zwykle łagodne. Niektóre działania niepożądane zmniejszają się po pewnym czasie przyjmowania leku. Jeśli jednak skutki uboczne nie znikną, znikną po odstawieniu leku. Pamiętaj, aby przedyskutować swoje obawy z lekarzem przed zażyciem jakiegokolwiek leku.
Klasy leków przeciwdepresyjnych i częste działania niepożądane
Obecnie istnieje sześć różnych klas leków zatwierdzonych do leczenia depresji. To są:
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TCA).
- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO).
- Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy (NDRI).
- Niekonkurencyjni antagoniści receptora N-metylo-D-asparaginianu.
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
SSRI są jednymi z najczęściej przepisywanych leków. Niektóre przykłady SSRI obejmują sertralinę (Zoloft®), paroksetynę (Paxil®), fluoksetynę (Prozac®) i citalopram (Celexa®). Skutki uboczne selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) obejmują:
- Podniecenie.
- Mdłości.
-
Biegunka.
-
Problemy seksualne, w tym niski popęd seksualny lub niezdolność do orgazmu.
-
Zawroty głowy.
-
Bóle głowy.
-
Bezsenność.
- Zwiększony niepokój.
- Wyczerpanie.
- Biegunka.
- Suchość w ustach.
- Wstrząsy.
Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
SNRI leczą depresję, a także długotrwały ból i lęk. Niektóre przykłady SNRI obejmują wenlafaksynę (Effexor®), deswenlafaksynę (Pristiq®) i duloksetynę (Cymbalta®). Skutki uboczne SNRI obejmują:
- Bół głowy.
- Zawroty głowy.
- Mdłości.
- Silne pocenie się.
- Suchość w ustach.
- Zaparcie.
- Bezsenność.
-
Problemy seksualne, w tym niski popęd seksualny lub niezdolność do orgazmu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
TCA były jednymi z pierwszych zatwierdzonych leków przeciwdepresyjnych. Ponieważ inne, nowsze leki przeciwdepresyjne wiążą się z mniejszą liczbą skutków ubocznych, TCA są przepisywane rzadziej. Niektóre przykłady tych leków obejmują nortryptylinę (Pamelor®), amitryptylinę (Elavil®) i imipraminę (Tofranil®). Skutki uboczne trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych obejmują:
-
Suchość w ustach.
-
Rozmazany obraz.
- Zwiększone zmęczenie i senność.
- Przybranie na wadze.
- Wstrząsy.
-
Zaparcie.
- Problemy z pęcherzem (zatrzymanie moczu).
- Zawroty głowy.
- Zwiększone tętno.
Inhibitory monoaminooksydazy
MAOI były pierwszymi zatwierdzonymi lekami przeciwdepresyjnymi. Ich stosowanie zostało w dużej mierze zastąpione nowszymi lekami przeciwdepresyjnymi, które są bezpieczniejsze i mają mniej skutków ubocznych. Niektóre przykłady MAOI obejmują fenelzynę (Nardil®), tranylcyprominę (Parnate®) i izokarboksazyd (Marplan®). Skutki uboczne inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) obejmują:
- Senność.
- Suchość w ustach.
- Zawroty głowy.
- Bół głowy.
- Mdłości.
- Bezsenność.
- Biegunka lub zaparcia.
- Przybranie na wadze.
- Niskie ciśnienie krwi.
- Wstrząsy.
- Zwiększona potliwość.
-
Problemy seksualne, w tym niski popęd seksualny lub niezdolność do orgazmu.
- Problemy z pęcherzem (trudności z uruchomieniem przepływu moczu).
Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy
NDRI leczą depresję oraz sezonowe zaburzenia afektywne. Jest często przepisywany przez lekarzy do wielu „nieoficjalnych” zastosowań psychiatrycznych, w tym lęku, zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Bupropion (Wellbutrin®) jest jedynym członkiem tej klasy leków. Niektóre z jego znanych skutków ubocznych obejmują:
- Bół głowy.
- Bezsenność.
- Suchość w ustach.
- Zaparcie.
- Mdłości.
- Zmęczenie.
- Drżenie.
- Zwiększona potliwość.
Niekonkurencyjni antagoniści receptora N-metylo-D-asparaginianu
Esketamina (Ketanest®, Spravato®) to niekonkurencyjny antagonista receptora N-metylo-D-asparaginianu zatwierdzony w 2019 roku. Ten lek przeciwdepresyjny jest dostępny tylko w postaci aerozolu do nosa i należy go stosować razem z doustnym lekiem przeciwdepresyjnym u osób dorosłych, u których depresja nie wystąpiła. nie można było skutecznie leczyć innymi lekami. Esketamina może potencjalnie nadużywać i nadużywać oraz wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych. Można go podawać wyłącznie w certyfikowanym gabinecie lekarskim pod bezpośrednim nadzorem świadczeniodawcy. Esketamina nie jest dostępna w aptekach do użytku domowego. Niektóre z jego znanych skutków ubocznych obejmują:
- Zawroty głowy.
- Mdłości.
- Opanowanie.
- Lęk.
- Zwiększone ciśnienie krwi.
- Dysocjacja (zniekształcenie czasu, przestrzeni, iluzje).
- Wymioty.
- Uczucie pijaństwa.
- Brak energii.
Należy pamiętać, że u większości pacjentów przyjmujących antydepresanty nie występują skutki uboczne. Jednak wszyscy pacjenci powinni być uważnie monitorowani. Nie pij napojów alkoholowych podczas przyjmowania leków przeciwdepresyjnych. Alkohol może zakłócać ich korzystne działanie.
Czy antydepresanty mogą wywoływać myśli samobójcze?
W 2004 roku FDA wydała ostrzeżenie w postaci czarnej skrzynki dotyczące myśli samobójczych wśród osób w wieku od 18 do 24 lat w związku z powszechnymi lekami przeciwdepresyjnymi. To ostrzeżenie jest najsurowszym ostrzeżeniem FDA dotyczącym etykietowania leków na receptę.
Efekt myśli samobójczych jest najczęstszy w przypadku SSRI, występując u około 4% osób, które je przyjmują. Uważa się jednak, że nieleczona depresja stanowi znacznie większe ryzyko samobójstwa niż przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych.
Czy uzależnisz się, jeśli weźmiesz antydepresanty?
Leki przeciwdepresyjne nie uzależniają. Nie powodują „haju”, działają uspokajająco ani nie wywołują ochoty na więcej. Nie są „pigułkami szczęścia”.
Odzyskiwanie i Outlook
Jak długo będziesz musiał brać antydepresanty?
Zazwyczaj leki te muszą być przyjmowane regularnie przez co najmniej 4 do 8 tygodni, zanim w pełni przyniosą efekty. W tym czasie jesteś ściśle monitorowany, aby wykryć rozwój działań niepożądanych i określić skuteczność leczenia.
Aby zapobiec nawrotom depresji, leki są zazwyczaj przepisywane przez 6 do 12 miesięcy po pierwszej depresji. Kiedy ty i twój dostawca ustalicie, że jesteś lepszy, powinieneś spodziewać się kontynuacji leczenia przez co najmniej 4 do 6 dodatkowych miesięcy. Następnie Twój dostawca może stopniowo zmniejszać dawkę leku.
Jeśli poczujesz się lepiej, czy możesz przestać brać leki przeciwdepresyjne?
Po ustaleniu przez Ciebie i Twojego lekarza, że całkowite zaprzestanie przyjmowania leku jest bezpieczne, powinieneś nadal być monitorowany podczas okresowych wizyt kontrolnych (mniej więcej co trzy miesiące), aby wykryć jakiekolwiek oznaki nawrotu depresji.
Może być zalecane długotrwałe leczenie lekami przeciwdepresyjnymi, aby zapobiec kolejnym epizodom depresji u osób, które miały już dwa lub więcej epizodów depresji dużej. Przebyta depresja w rodzinie to kolejny czynnik wspierający długotrwałe leczenie.
Discussion about this post