Przegląd hipokalcemii

Hipokalcemia odnosi się do niskiego poziomu wapnia w badaniu krwi. Może powodować objawy, takie jak mrowienie, skurcze mięśni i problemy z rytmem serca, od łagodnych do zagrażających życiu. Hipokalcemia jest szczególnym problemem dla osób hospitalizowanych. Jedno z badań wykazało, że ponad 20% takich osób można scharakteryzować jako hipokalcemię oprócz innych problemów zdrowotnych.KątKąt

Objawy

Jeśli poziom wapnia jest tylko trochę niski, możesz nie zauważyć żadnych objawów hipokalcemii. Jest również mniej prawdopodobne, że wystąpią objawy, jeśli poziom wapnia będzie stopniowo obniżany w czasie.

Hipokalcemia może powodować objawy, takie jak:

• Odczucia drętwienia lub mrowienia

• Skurcze mięśni, skurcze lub osłabienie

• Sucha skóra lub inne problemy skórne
• Łamliwe paznokcie
• Trudności z połykaniem
• Duszność i świszczący oddech
• Napady padaczkowe
• Problemy z rytmem serca
• Kardiomiopatia
• Zmęczenie
• Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk i splątanie

Jednak nie wszyscy odczują wszystkie te objawy. Czasami objawy te są stosunkowo łagodne, ale w innych sytuacjach mogą powodować problemy zagrażające życiu. U osoby, która jest już w stanie krytycznym, hipokalcemia może zwiększyć ryzyko śmierci.

Powoduje

Zrozumienie regulacji wapniowej

Większość ludzi wie, że wapń jest składnikiem kości. Ale wapń znajduje się również we krwi i w komórkach organizmu. W rzeczywistości wapń bierze udział w wielu ważnych procesach biologicznych. Na przykład odgrywa rolę w krzepnięciu krwi i wspomaganiu funkcjonowania niektórych enzymów. Ma również kluczowe znaczenie dla prawidłowej sygnalizacji w nerwach i mięśniach, w tym w mięśniu sercowym.

Z tego powodu twoje ciało ściśle reguluje ilość wapnia obecnego we krwi. Jeśli jest za wysoko, próbuje go obniżyć; jeśli jest za niski, próbuje go podnieść.

Na przykład, jeśli poziom wapnia jest zbyt niski, gruczoły przytarczyczne normalnie uwalniają hormon przytarczyc (PTH). Ten hormon działa na różne sposoby, aby zwiększyć poziom wapnia, na przykład zmniejszając ilość wapnia uwalnianego z moczem. Normalnie działanie PTH przywraca normalny poziom wapnia. Ale hipokalcemia może wystąpić, jeśli coś obniży poziom wapnia we krwi, ale organizm nie może normalnie reagować, aby zwiększyć poziom wapnia.

Podstawowe przyczyny prowadzące do hipokalcemii

Hipokalcemia może mieć wiele różnych potencjalnych przyczyn. Ze względu na kluczową rolę PTH nie dziwi fakt, że niski poziom tego hormonu (tzw. niedoczynność przytarczyc) jest jedną z głównych przyczyn niskiego poziomu wapnia. Niektóre z przyczyn tego to uszkodzenie przytarczyc spowodowane operacją lub radioterapią, choroba autoimmunologiczna lub choroba genetyczna prowadząca do niskiego poziomu PTH.

Niski poziom witaminy D jest również kolejną ważną przyczyną hipokalcemii. Hormon ten odgrywa ważną rolę w zdolności organizmu do wchłaniania i wykorzystywania wapnia. Ludzie mogą mieć niski poziom witaminy D z wielu różnych problemów, takich jak:

• Niskie spożycie witaminy D w diecie
• Mała ekspozycja na słońce (ponieważ światło słoneczne jest kolejnym źródłem witaminy D)
• Słabe wchłanianie witaminy D (np. jako efekt uboczny operacji pomostowania żołądka)
• Zaawansowana choroba nerek
• Zaawansowana choroba wątroby

Problemy z niektórymi elektrolitami we krwi mogą również czasami prowadzić do hipokalcemii. Na przykład nieprawidłowe poziomy elektrolitów magnezu i fosforanu mogą pośrednio powodować hipokalcemię. Niektóre inne mniej powszechne przyczyny hipokalcemii to zapalenie trzustki i rak, który rozprzestrzenił się na kości.

Niektóre leki czasami powodują hipokalcemię jako efekt uboczny. Niektóre z nich to:

• Niektóre leki na osteoporozę (bisfosfoniany, takie jak zoledronian)
• Niektóre leki przeciwpadaczkowe
• Niektóre leki chemioterapeutyczne (takie jak cisplatyna)
• Leki moczopędne (takie jak furosemid)
• Inhibitory pompy protonowej

Z różnych powodów osoby w stanie krytycznym są bardziej narażone na hipokalcemię. Może to być spowodowane podstawowymi problemami medycznymi, sepsą, problemami z elektrolitami, niektórymi rodzajami transfuzji krwi wpływającymi na wapń lub innymi czynnikami.

Diagnoza

Różne oznaki i objawy mogą skłaniać lekarza do podejrzenia hipokalcemii. Twój lekarz przeprowadzi pełną historię medyczną i zapyta Cię o ostatnie objawy. Rzeczy takie jak skurcze mięśni lub ból i mrowienie w palcach mogą sprawić, że lekarz zacznie myśleć o hipokalcemii.

Kompletny egzamin jest również ważną częścią diagnozy. Twój lekarz może delikatnie poklepać Cię w określone miejsce na policzku. Osoby z hipokalcemią mogą w odpowiedzi mimowolnie napinać mięśnie twarzy.

Badania krwi

Ostateczne rozpoznanie hipokalcemii wymaga wykonania badania krwi na obecność wapnia. Wapń jest powszechnym badaniem krwi, często wykonywanym razem z innymi testami w ramach podstawowego panelu metabolicznego (BMP) lub pełnego panelu metabolicznego (CMP).

Wapń jest zwykle najpierw oceniany za pomocą całkowitego badania krwi z wapniem. Mierzy on wolny wapń we krwi, a także wapń związany ze wspólnym białkiem we krwi (zwanym albuminą).

Jeśli ten test jest niski, możesz potrzebować testu albuminy. Pomoże to lekarzowi uzyskać dokładniejsze wyobrażenie o tym, czy poziom wapnia naprawdę stanowi problem. (Czasami, jeśli masz niski poziom albuminy, może to oznaczać, że tak naprawdę nie masz hipokalcemii, nawet jeśli zostało to wskazane w poprzednim teście.)

Hipokalcemia jest zwykle definiowana jako skorygowany całkowity poziom wapnia w surowicy poniżej 2,12 mmol/l. („Poprawiony” odnosi się po prostu do pewnego sposobu pomiaru wapnia, który odpowiada za albuminę).

Ale rozpoznanie, że hipokalcemia jest obecna, to dopiero pierwszy krok. Bardzo ważne jest również znalezienie przyczyny, dla której dana osoba ma niski poziom wapnia we krwi. Często wymaga to dodatkowych testów.

Dodatkowe badania krwi mogą obejmować:

• Fosforan
• Magnez
• Kreatynina
• Fosfatazy alkalicznej
• Testy na różne formy witaminy D
• Hormon przytarczyc
• „Zjonizowany” wapń (pomiar wapnia niezwiązany z albuminą)
• Pełna morfologia krwi (CBC)

W zależności od kontekstu możesz również potrzebować innych testów, takich jak badanie moczu na wapń, fosforan lub inne elektrolity. Niektórzy ludzie mogą potrzebować dodatkowych testów monitorujących, takich jak EKG, aby sprawdzić, czy ich rytm serca jest w porządku.

Leczenie

Leczenie hipokalcemii będzie się różnić w zależności od wielu czynników. Obejmują one podstawową przyczynę i powagę problemu.

Jeśli poziom wapnia u danej osoby nagle spadnie do bardzo niskiego poziomu, prawdopodobnie będzie ona musiała otrzymać wapń przez linię dożylną (IV). Może to szybciej podnieść poziom wapnia niż przyjmowanie wapnia doustnie. Osoby otrzymujące wapń dożylnie muszą być uważnie monitorowane w warunkach szpitalnych.

Osoby, które mają mniej wapnia, mogą zamiast tego przyjmować doustne suplementy wapnia. Może być konieczne przyjmowanie ich przez dłuższy czas. Witamina D jest również często kluczowym składnikiem leczenia.

W zależności od sytuacji konieczne może być przyjmowanie innych substancji ważnych dla metabolizmu wapnia, takich jak magnez. Lub może być konieczne zaprzestanie przyjmowania leków, które zbytnio obniżają poziom wapnia. W niektórych sytuacjach może być konieczne zażycie nowego leku (np. niektórych leków moczopędnych), które mogą pomóc w zwiększeniu poziomu wapnia.

Inne zabiegi mogą być konieczne, w zależności od okoliczności. Na przykład może być konieczne leczenie choroby podstawowej, takiej jak choroba nerek lub wątroby. Niektóre osoby z niedoczynnością przytarczyc przyjmują hormon zastępczy PTH, który może pomóc w zwiększeniu poziomu wapnia do normalnego poziomu .

Prawdopodobnie będziesz potrzebować dalszego monitorowania, jeśli okaże się, że masz hipokalcemię. Ma to na celu sprawdzenie, czy wapń wrócił do normy i czy leczenie nie zwiększyło go zbytnio. (Może to powodować podwyższony poziom wapnia, hiperkalcemię, która ma swoje własne problemy zdrowotne.) Lekarz pomoże dostosować leczenie i harmonogram monitorowania do konkretnych okoliczności.

Wiadomość, że Ty lub Twoja ukochana osoba ma nieprawidłowość w testach laboratoryjnych, taką jak hipokalcemia, może być przerażająca. Może to stanowić pilny problem medyczny lub sytuację, z którą można sobie poradzić w bardziej zrelaksowany sposób. Na szczęście w obu przypadkach te niskie poziomy wapnia można zwykle skorygować. Nie wahaj się i zanieś wszystkie pytania swojemu zespołowi medycznemu.