Chociaż wielu może nie lubić o tym rozmawiać, zaparcia są niezwykle powszechnym problemem. Większość ludzi w pewnym momencie doświadcza objawów zaparć, a niektórzy radzą sobie z nimi w ciągu swojego życia. Zaparcia mogą być szczególnie uciążliwe dla dzieci i osób starszych. W większości przypadków, które nie są spowodowane lekami lub problemami trawiennymi, zmiany w diecie i regularne ćwiczenia mogą pomóc złagodzić zaparcia.
Chociaż same objawy zaparcia nie zawsze są wyraźnym wskazaniem do wezwania lekarza, ciężkie lub nowo pojawiające się zaparcia, krwawienie z odbytu, silny ból brzucha i/lub inne ostre objawy powinny skłonić lekarza do wizyty. Również bardziej przewlekłe zaparcia mogą wymagać formalnej diagnozy i leczenia przez lekarza.
Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, co może powodować zaparcia, a także jak je diagnozować i leczyć.
Przyczyny zaparcia
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-1134952653-677dddeb27e84323a27473172e8ec678.jpg)
svetikd / Getty Images
Wiele osób może nie zdawać sobie sprawy, że dieta uboga w błonnik i spożycie płynów jest kluczowym czynnikiem przyczyniającym się do zaparć. Osoby, które mają ograniczoną dietę, takie jak osoby z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD), mogą czasami mieć trudności ze spożywaniem większej ilości błonnika.
Bycie zbyt siedzącym może również zatykać jelita, co jest problemem dla osób niepełnosprawnych lub przykutych do łóżka i nie mogących chodzić ani ćwiczyć.
Wiele różnych chorób i stanów może również przyczynić się do rozwoju zaparć. Choroby, które wpływają na układ nerwowy, układ hormonalny i przewód pokarmowy, mogą prowadzić do zaparć.
Zaparcie może wydawać się niepowiązanym problemem, ale w niektórych przypadkach może być spowodowane stanem, który pozornie nie ma nic wspólnego z jelitem grubym.
Innym powszechnym problemem są zaparcia spowodowane lekami. Szeroka gama leków na receptę może przyczynić się do zaparć. Narkotyki, które zwiększają ilość wchłanianej wody w jelicie, często powodują zaparcia, ponieważ są tak powszechnie przepisywane na wiele schorzeń.
Diagnoza zaparcia
Formalne badanie często nie jest konieczne w przypadku sporadycznych zaparć. Co więcej, zdefiniowanie zaparcia dla konkretnej osoby może być trudne, ponieważ ruchy jelit różnią się tak bardzo w zależności od osoby.
Ogólnie rzecz biorąc, zaparcia to rzadkie wypróżnienia (ponad trzy dni przerwy), które są twarde i suche w konsystencji i są trudne do wydalenia. Ale dla wielu sześć wypróżnień tygodniowo może również pasować do definicji zaparcia. Osoby, które nie mają żadnych trudności z wypróżnianiem (z powodu twardych, suchych stolców) mogą również określać siebie jako zaparte, nawet jeśli regularnie wypróżniają się.
Jeśli zaparcia stają się przewlekłe, problem może być czymś więcej niż tylko dietą ubogą w błonnik; lekarz może szukać przyczyny.
Testy mogą obejmować od badań krwi po kolonoskopię. Jeśli istnieje podstawowa przyczyna, leczenie tego problemu może przynieść ulgę.
Leczenie zaparcia
Leczenie zaparć zwykle rozpoczyna się od wprowadzenia zmian w diecie i poziomie aktywności. W razie potrzeby może następnie przejść do środków przeczyszczających i lewatyw.
W wielu przypadkach, ponieważ zaparcia są spowodowane brakiem błonnika w diecie, spożywanie większej ilości błonnika często może odwrócić problem. Pomocny może być także codzienny spacer lub inne formy ćwiczeń.
Jeśli twoje zaparcia nie reagują na te proste metody, które można wykonać w domu bez lekarza, kolejnym krokiem do przywrócenia ruchu jelit mogą być środki przeczyszczające tworzące masę.
W niektórych przypadkach stymulujące środki przeczyszczające lub lewatywy mogą być stosowane krótkoterminowo, ale nie są one zalecane do długotrwałego stosowania, ponieważ mogą wyrabiać nawyki.
Alternatywne środki zaradcze obejmują biofeedback i ponowne szkolenie jelit. Metody te mają za sobą mniej badań, ale można je rozpocząć w dowolnym momencie i stosować wraz z innymi metodami leczenia.
Ostatecznie leczenie zaparć będzie w dużej mierze zależeć od tego, co jest przyczyną problemu. Zaparcia spowodowane chorobą lub problem z jelitami mogą nie reagować, dopóki przyczyna choroby nie zostanie wyleczona.
Discussion about this post