Radzenie sobie z potrójnie ujemnym rakiem piersi

Potrójnie ujemny rak piersi to trudna diagnoza. Ponieważ twój guz nie ma receptorów, które zwykle napędzają wzrost raka piersi, opcje leczenia tego konkretnego rodzaju raka są ograniczone. Radzenie sobie z potrójnie ujemnym rakiem piersi obejmuje zatem nie tylko poruszanie się po fizycznych i praktycznych aspektach leczenia, ale także unikalne emocjonalne aspekty, które wiążą się z dowiedzeniem się więcej o tym, co może działać, a co po prostu nie może.

Fizyczny

Typowe wczesne metody leczenia raka — chirurgia, radioterapia i chemioterapia — mogą być skuteczne w przypadku tego podtypu choroby. Jednak chociaż wiele pacjentek z rakiem piersi będzie przechodzić terapię hormonalną, która zmniejsza ryzyko nawrotu choroby, te metody leczenia nie są skuteczne w zapobieganiu nawrotom potrójnie ujemnych wyników. Te terapie bezpośrednio celują w receptory hormonalne (estrogen, progesteron i HER-2), których nie ma twój rak.

Aktywne leczenie, które może trwać kilka miesięcy, wymaga planowania. Podczas fizycznego powrotu do zdrowia po operacji i radzenia sobie ze skutkami ubocznymi chemioterapii i radioterapii, możesz nie być w stanie pracować i/lub opiekować się domem, małymi dziećmi i zwierzętami domowymi bez pomocy. Możesz również potrzebować pomocy w prowadzeniu pojazdu do iz chemioterapii.

Nikt nie powinien próbować przechodzić leczenia sam, jeśli ma dostępne wsparcie. Jeśli to możliwe, zrekrutuj kilka osób do pomocy, a nie tylko jedną lub dwie. Może to znacznie ułatwić planowanie i zapewnić kopię zapasową na wypadek, gdyby ktoś zachorował lub coś wymyśli.

Ważne rzeczy do zrobienia przed, w trakcie i po leczeniu to:

• Utrzymywanie wizyt lekarskich
• Stosowanie zbilansowanej diety
• Regularne ćwiczenia (porozmawiaj z lekarzem o tym, co jest właściwe na jakim etapie)
• Nie palić
• Ograniczenie spożycia alkoholu
• Dość odpoczynku

Emocjonalny

Po zakończeniu operacji, radioterapii i chemioterapii kończy się również leczenie. Ponieważ osoby, które przeżyły potrójnie ujemne, nie mają ciągłej terapii w celu zmniejszenia częstości nawrotów, może to być źródłem strachu od pierwszego dnia po rozpoznaniu.

Aby zmniejszyć strach i niepokój, może pomóc:

• Zaplanuj testy tak szybko, jak to możliwe, aby zminimalizować czas spędzony na czekaniu bez odpowiedzi.
• Unikaj surfowania po Internecie, próbując znaleźć objawy podobne do twoich, ponieważ każda sytuacja jest inna i możesz zwiększyć swój niepokój.
• Zabierz ze sobą kogoś na wizyty u świadczeniodawców, który będzie mógł robić notatki na temat kolejnych etapów procesu; łatwo zapomnieć o szczegółach, gdy czujesz się przytłoczony i niespokojny, a świadomość, że ktoś się tym zajmuje, może zmniejszyć stres.
• Nie wahaj się zadać tylu pytań, ile potrzeba, aby zrozumieć swoją chorobę i plan leczenia.
• Uzyskaj drugą opinię od innego świadczeniodawcy, który ma duże doświadczenie w leczeniu pacjentów z potrójnie ujemnym rakiem piersi, aby mieć pewność co do swojej diagnozy.
• Porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwościach leczenia i radzenia sobie z depresją i lękiem, jeśli stanowią one dla Ciebie problem.
• Wybierz dwie osoby, do których się udajesz, którzy są dobrymi, nieoceniającymi słuchaczami i zwierzaj się im z tego, co czujesz i czego doświadczasz.

Wiele osób uważa, że ​​kształcenie się na temat potrójnie ujemnego raka piersi pomaga pielęgnować poczucie wzmocnienia.

Skontaktuj się z organizacjami, które mają informacje, programy i usługi wsparcia dla osób zajmujących się przypadkami potrójnie negatywnymi, aby uzyskać potrzebne informacje i pomoc.

Po zakończeniu leczenia daj sobie czas na dostosowanie się. Prawdopodobnie nie jesteś tą samą osobą, którą byłeś przed postawieniem diagnozy, więc nie oczekuj, że „wrócisz do normalności”. Masz teraz nową normalność, która obejmuje przeżycie raka.

Jeśli zmagasz się emocjonalnie podczas jakiejkolwiek części procesu, rozważ wizytę u doradcy zdrowia psychicznego, który pomoże ci przez to przejść.

Społeczny

Grupy wsparcia dla kobiet leczonych z powodu potrójnie ujemnego raka piersi mogą odegrać kluczową rolę w leczeniu. Bycie w grupie online lub w grupie twarzą w twarz z innymi, którzy mają wspólne doświadczenia, może być ogromną pomocą na każdym etapie procesu.

Jeśli należysz do lokalnej grupy i nie możesz umówić się na spotkanie z powodu skutków ubocznych leczenia lub rekonwalescencji chirurgicznej, sprawdź, czy możesz uczestniczyć za pośrednictwem platformy spotkań online, takiej jak Skype. W ten sposób nadal masz dostęp do grupy, gdy sytuacja może być najgorsza.

Gdy poczujesz się lepiej, rozważ dołączenie do grup spacerowych, zajęć gimnastycznych dla osób z chorobami przewlekłymi lub lokalnych oddziałów organizacji rzeczniczych.

Praktyczny

Aby nie zostać pominiętym, napotkasz również wiele praktycznych, codziennych problemów. Niektóre ważne rzeczy, o które należy zadbać na wczesnym etapie, to sprawdzenie takich rzeczy, jak ubezpieczenie, opcje zwolnienia lekarskiego, naliczanie urlopu/czasu chorobowego w pracy i krótkoterminowe ubezpieczenie rentowe.

Jeśli potrzebujesz więcej ubezpieczenia medycznego niż obecnie, zapoznaj się z programami rządowymi, zarówno federalnymi, jak i stanowymi.

Porozmawiaj ze swoim pracodawcą o możliwości podjęcia pracy na lekkim dyżurze, pracy w niepełnym wymiarze godzin lub pracy z domu w czasie, gdy jesteś wystarczająco zdrowy, aby to zrobić, ale nie możesz poradzić sobie z harmonogramem w pełnym wymiarze godzin. Zastanów się również nad rozsądnymi udogodnieniami, które mogą pomóc Ci w jak największym stopniu pracować.

W domu gotuj i zamrażaj posiłki przed rozpoczęciem leczenia. Upewnij się, że nie są ostre ani mocno przyprawione, ponieważ te rzeczy mogą być trudne do zniesienia, gdy wystąpią skutki uboczne chemioterapii.

Jeśli to możliwe, zatrudnij gospodynię lub znajdź kogoś, kto może pomóc w domu. Przyjrzyj się dostawom produktów spożywczych lub usługom odbioru, abyś nie musiał sam chodzić po sklepie lub pomagać znajomym, którzy mogą robić dla ciebie zakupy.

Na czas, kiedy możesz potrzebować stałej opieki, na przykład po operacji, opracuj harmonogram dla tych, którzy pomagają, aby mieć pewność, że będziesz mieć taką pomoc, jakiej potrzebujesz, kiedy jej potrzebujesz.