Różnice między rakiem jelita grubego a rakiem okrężnicy

Często uważa się, że rak jelita grubego i rak jelita grubego to to samo lub podzbiór drugiego. I, prawdę mówiąc, terminy te są często używane zamiennie nawet przez pracowników służby zdrowia. Jednak chociaż istnieją podobieństwa, różnice między rakiem okrężnicy a rakiem jelita grubego mogą być dość wyraźne.

Niektórym termin „rak okrężnicy” może obejmować zarówno raka okrężnicy, jak i raka odbytnicy. Dla innych „rak jelita grubego” może być stosowany do opisania nowotworu okrężnicy, nawet jeśli sama odbytnica nie jest zajęta. Oba są w porządku, ale czy mają rację? Bardziej niejasnym terminem używanym do opisania raka jelita grubego jest rak jelita, który opisuje raka rozpoczynającego się w okrężnicy lub odbytnicy.

Odkładając na chwilę semantykę na bok, istnieją pewne ważne różnice między rakiem okrężnicy a rakiem odbytnicy, które wymagają analizy, z których nie najmniej ważnym jest sposób, w jaki te dwie choroby postępują.

Anatomia okrężnicy i odbytnicy

Okrężnica i odbytnica są częścią jelita grubego, końcowego miejsca przeznaczenia przewodu pokarmowego. Okrężnica ma około pięciu stóp długości i jest podzielona na proksymalną część okrężnicy (pierwsza część połączona z jelitem cienkim) i dalszą część okrężnicy (druga część połączona z odbytnicą). Odbytnica to ostatnie 6-12 cali okrężnicy, która rozciąga się do odbytu.

Sama okrężnica jest również podzielona na dwie strony, których powstanie powstaje podczas embriogenezy (powstawania dziecka). Prawa strona obejmuje wstępującą okrężnicę (proksymalną okrężnicę), podczas gdy lewa obejmuje okrężnicę zstępującą, esicy i dystalną okrężnicę.

Podobieństwa między rakiem jelita grubego a rakiem odbytnicy

Ogólnie rzecz biorąc, raki okrężnicy i odbytnicy mają wyraźne podobieństwa, szczególnie w sposobie manifestowania:

• Częstość występowania: Rak jelita grubego jest trzecią najczęstszą przyczyną zgonów związanych z rakiem w Stanach Zjednoczonych. Około 25 procent raków jelita grubego to raki odbytnicy.

• Czynniki ryzyka: Rak okrężnicy i odbytnicy są bardziej podobne niż różne, jeśli chodzi o przyczyny i czynniki ryzyka. Związek między czerwonym mięsem a rakiem występuje w obu przypadkach, aczkolwiek silniejszy w przypadku raka odbytnicy. Natomiast rak jelita grubego jest silniej powiązany z używaniem alkoholu.

• Objawy: Rak okrężnicy i odbytnicy są bardzo podobne pod względem objawów, chociaż niektóre mogą się różnić. Na przykład krwawienie z górnej części okrężnicy jest bardziej prawdopodobne, że ma brązową lub czarną krew, podczas gdy dystalne nowotwory zwykle powodują jaśniejszą, czerwoną krew.

• Genetyka: Z molekularnego punktu widzenia nowotwory okrężnicy i odbytnicy są niezwykle podobne, aż do rodzaju mutacji genetycznych odpowiedzialnych za ich wzrost. Istnieje pewna zmienność, ale ogólnie rzecz biorąc, te dwa rodzaje raka są wyraźnie powiązane.

Różnice między rakiem okrężnicy a rakiem odbytnicy

Pomimo podobieństw istnieją uderzające różnice między tymi dwoma nowotworami:

• Predylekcje płciowe: Rak okrężnicy jest rozmieszczony prawie równomiernie między płciami, podczas gdy rak odbytnicy występuje nieco częściej u mężczyzn niż u kobiet.KątKąt

• Anatomia: Zaopatrzenie w krew, drenaż limfatyczny i zaopatrzenie nerwów w okrężnicę i odbytnicę są zupełnie inne. Jest to ważne, ponieważ nowotwory dają przerzuty (rozprzestrzeniają się) do innych obszarów ciała poprzez naczynia krwionośne i limfatyczne.

• Nawrót choroby: może to być największy wyróżnik. Ogólnie rzecz biorąc, rak odbytnicy jest trudniejszy do wyleczenia, a nawrót występuje u 15 do 45 procent pacjentów.KątKąt

• Inwazja pobliskich tkanek: Rak okrężnicy, będąc w jamie brzusznej, ma znacznie więcej „miejsca” wokół siebie, podczas gdy rak odbytnicy występuje w znacznie ciaśniejszym miejscu. Dlatego rak odbytnicy ma większą szansę na rozprzestrzenienie się na pobliską tkankę.

• Chirurgia: Operacja raka okrężnicy może być zalecana na dowolnym etapie choroby, podczas gdy sama operacja bez chemioterapii lub radioterapii jest zwykle przepisywana na etapach 1 i 2. Z kolei operację raka odbytnicy można przeprowadzić na etapach od 1 do 3, często w połączeniu z chemioterapią i radioterapią.

• Trudność operacji: Operacja raka okrężnicy jest znacznie prostsza w porównaniu z rakiem odbytnicy. W przypadku chirurgii odbytnicy trudniej jest uzyskać dostęp do guza i uniknąć wielu otaczających go struktur.

• Kolostomia: Osoby, które przeszły operację raka odbytnicy, mają większe prawdopodobieństwo trwałej kolostomii. Dzieje się tak, ponieważ często wymagane jest usunięcie zwieracza odbytu, którego nie można wymienić ani zrekonstruować.

• Radioterapia: Promieniowanie nie jest powszechnie stosowane w przypadku raka okrężnicy, ale jest stosowane w przypadku raka odbytnicy (głównie w stadium 2 lub 3).

• Chemioterapia: Chemioterapia raka okrężnicy jest często stosowana jako uzupełnienie zabiegu chirurgicznego w stopniach 3 i 4 (a czasami 2). W przypadku raka odbytnicy chemioterapia może być stosowana nawet w przypadku pierwszego stadium choroby.

• Powikłania pooperacyjne: Osoby z rakiem odbytnicy są bardziej narażone na powikłania pooperacyjne w porównaniu do osób po operacji raka okrężnicy, które są bardziej podatne na krótkotrwałe powikłania medyczne.

Badania nad rakiem jelita grubego

Wydaje się również, że istnieje dość duża różnica między nowotworami wywodzącymi się z prawej strony okrężnicy (okrężnica wstępująca) a tymi, które powstają po lewej stronie (okrężnica zstępująca, esica, odbytnica).KątKąt

Wiemy już, że tkanki po prawej stronie mają inne komórki niż po lewej stronie, pozostałość po rozwoju embrionalnym. Dane wykazały od tego czasu, że wskaźniki przeżycia raka po lewej stronie są zwykle lepsze niż w przypadku raka po prawej stronie.KątChociaż te odkrycia są uważane za znaczące, nie zostało jeszcze ustalone, czy zmieni to podejście do leczenia.

W miarę jak poprawia się nasze zrozumienie genetyki, zaczynamy również odkrywać różnice w powszechnych mutacjach genów i podstawach molekularnych tych nowotworów. Dzięki lepszemu zrozumieniu tych różnic naukowcy mają nadzieję znaleźć podejścia immunologiczne i biogenetyczne ukierunkowane na te unikalne komórki, co pozwoli na kontrolę, a nawet eliminację choroby.