Rzeczy do rozważenia przy adopcji transrasowej

Adopcja transrasowa ma miejsce, gdy rodzina adoptuje dziecko innej rasy niż własna. Na przykład, gdy rodzice rasy białej adoptują dziecko pochodzące z Alaski lub gdy rodzice rasy czarnej adoptują dziecko pochodzenia azjatyckiego.

Podobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów adopcji, mogą istnieć piękne aspekty tego, jak te rodziny są tworzone, spotykają się, uczą się i rozwijają ze sobą. Ale mogą również wystąpić komplikacje etyczne i ważne kwestie, o których rodzice powinni pamiętać.

Jak dochodzi do transrasowych adopcji

Niektóre rodziny przechodzą do adopcji z konkretnym celem adopcji dziecka innej rasy. Dzieje się tak szczególnie w przypadku rodzin, które szukają adopcji za granicą (co również może mieć własne komplikacje do rozważenia).

Inne rodziny są po prostu zainteresowane adopcją i są otwarte na przyjęcie każdego dziecka, które może zostać z nimi umieszczone, bez względu na rasę.

Większość agencji zastępczych i adopcyjnych zdaje sobie sprawę z komplikacji, które mogą wyniknąć z adopcji międzyrasowej, a także z korzyści dla dziecka wychowywanego w domu z innymi osobami o podobnym pochodzeniu rasowym i etnicznym.

W przypadku Indian and Child Welfare Act (ICWA) istnieją nawet prawa i przepisy, które wymagają priorytetowego umieszczania dzieci rdzennych w rodzinach rdzennych, gdy tylko jest to możliwe.

Niestety, nie zawsze jest wystarczająco dużo domów adopcyjnych z określonymi rasami, aby odpowiadać liczbie dzieci w opiece zastępczej lub dostępnych do adopcji. A jeśli chodzi o adopcje prywatne, czasami pierwsza rodzina celowo decyduje się umieścić dziecko w rodzinie adopcyjnej o innym pochodzeniu rasowym z własnych powodów.

Jedyną rzeczą, z którą zgadza się większość ekspertów, jest to, że chociaż istnieją solidne powody, aby traktować priorytetowo umieszczanie dzieci w rodzinach, które odpowiadają pochodzeniu rasowemu lub etnicznemu dziecka, ostatecznym celem powinno być zawsze umieszczanie dzieci w bezpiecznych i szczęśliwych domach, niezależnie od rasy.

Podczas gdy rodziny utworzone w wyniku adopcji międzyrasowej mogą napotkać dodatkowe wyzwania, nie ma powodu, dla którego nie mogą się rozwijać dzięki dodatkowej edukacji i zaangażowaniu w pielęgnowanie całego siebie dziecka.

Potencjalne obawy

Nie tak dawno temu wszechobecna teoria dotycząca nauczania dzieci o rasie polegała na wychowaniu ich na daltonizm.

Adopcje międzyrasowe w poprzednich dekadach często miały miejsce z myślą o tej teorii, a rodzice i eksperci zakładali, że dziecko innej rasy niż ich rodzice nie musi stanowić problemu, chyba że rodzice to zrobili.

W końcu w świecie daltonistów, dlaczego rasa powinna mieć znaczenie?

Teraz wiemy, jak błędny jest ten sposób myślenia. Nie tylko dlatego, że w wielorasowym świecie nie można być naprawdę daltonistami, ale także dlatego, że mniejszości rasowe nie mają możliwości po prostu ignorowania własnych różnic rasowych. Zmagają się z dyskryminacją i wyjątkowymi doświadczeniami z powodu różnic, z którymi inne grupy rasowe mogą być w stanie wczuć się w empatię, ale nigdy nie będą w stanie w pełni zrozumieć.

Argumentowano, że dzieci pochodzące z mniejszości mogą naprawdę uczyć się o wyzwaniach, z jakimi mogą się zmierzyć, tylko od tych, którzy podzielają ich tożsamość rasową.

Adoptowane dzieci mogą czuć się odizolowane

Dzieci wychowywane w domach, w których ich tożsamość rasowa nie odpowiada tożsamości reszty rodziny, mogą również dorastać, czując się bardzo odmienne i samotne od tych, na których powinny polegać. Może to być szczególnie prawdziwe w niektórych lokalizacjach geograficznych, gdzie istnieje ogólny brak różnorodności, a dzieci nie są w stanie nawiązać zdrowych kontaktów z kimkolwiek, kto wygląda jak one.

Poza tym mniejszości rasowe mają bogatą i wartościową historię, o której chętnie się dowiedzą i będą świętować, gdy wychowują się w domach z tymi, którzy podzielają ich rasową tożsamość. Narracja dla daltonistów prosi ich o ignorowanie tych środowisk, zamiast akceptowania i celebrowania historii i kultury, z której pochodzą.

Różne potrzeby w zakresie higieny osobistej

Dzieci o różnych tożsamościach rasowych mogą również mieć bardzo różne potrzeby w zakresie opieki osobistej w porównaniu z rodzinami, które je wychowują. Czarne dzieci często potrzebują specjalnej i dedykowanej pielęgnacji włosów, której większość rodzin rasy kaukaskiej prawdopodobnie nie jest zaznajomiona.

Brak pomocy w stylizacji ochronnej może spowodować zniszczenie włosów i niepotrzebny dyskomfort.

Przywilej w systemie adopcyjnym

Wreszcie, historia adopcji transrasowej wykazała, że najczęściej rodzice rasy kaukaskiej adoptują osoby spoza swojej rasy, co może budzić pytania i obawy dotyczące wadliwych systemów kulturowych, które utrudniają mniejszościom rasowym utrzymanie i wychowywanie własnych dzieci, jednocześnie pozwalając rodzinom przywilej czerpania korzyści (poprzez możliwość adopcji tych dzieci) w tym procesie.

Pozytywne aspekty

Nic z tego nie ma na celu zniechęcenia rodzin do adopcji transrasowej. Ale potencjalnie negatywne skutki to punkty, które rodziny powinny rozważyć.

To powiedziawszy, istnieją również pozytywy, które można znaleźć w rodzinach zróżnicowanych rasowo. Zwłaszcza tych, którzy poświęcają czas na poznanie i ujawnienie swoich dzieci ich tożsamości rasowej.

Świętujemy różnorodność

Jednym z takich pozytywnych aspektów może być ogólne skupienie się na różnorodności, w ramach której rodzina zobowiązuje się do pełnego świętowania pochodzenia rasowego swojego dziecka oraz do tworzenia konkretnych, zdrowych relacji z przyjaciółmi i rodziną, którzy mogą mieć takie pochodzenie.

Zróżnicowane środowisko domowe może sprawić, że dzieci, które dorastają, będą przyjmować różnorodność we wszystkich aspektach swojego życia — coś, do czego wszyscy powinniśmy dążyć, jeśli chodzi o wychowywanie naszych dzieci.

Rodziny, które zobowiązują się pomagać swojemu transrasowo adoptowanemu dziecku w radzeniu sobie i konfrontacji z niektórymi problemami tożsamości, które mogą pojawić się w wyniku transrasowej adopcji, dodatkowo pomagają swoim dzieciom rozwijać i utrzymywać ogólnie zdrowe umiejętności radzenia sobie. Może to dobrze służyć dzieciom w miarę ich dorastania i stawiania czoła innym wyzwaniom w ich życiu.

Adopcja międzyrasowa może również oznaczać, że dzieci, które w przeciwnym razie nie zostałyby adoptowane, mogą znaleźć domy na zawsze – jest to korzyść, której po prostu nie można zignorować.

Przygotowanie rodziny do adopcji transrasowej

Jeśli zdecydowałeś się pójść naprzód z transrasową adopcją, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla swojego przyszłego dziecka, jest praca nad edukacją już teraz.

Zbierz zasoby

Czytaj książki i opowiadania napisane przez dorosłych adoptowanych przez rasę transrasową (np. In Their Voices: Black Americans on Transracial Adoption).

Departament Zdrowia i Opieki Społecznej Stanów Zjednoczonych opracował listę zasobów, które podzielają poglądy dzieci wychowywanych w rodzinach zróżnicowanych rasowo. Możesz też przyjrzeć się bogactwu badań, które badają potencjalne wyzwania, z jakimi mogą się zmierzyć rodziny powstałe w wyniku adopcji międzyrasowej.

Nie wszystkie z tych relacji będą łatwe do przyswojenia, ale wystawiając się na dobre, złe i brzydkie adopcje międzyrasowe, możesz lepiej przygotować się do pomocy dziecku w obliczu wszelkich wyzwań, z jakimi może się zmierzyć.

Rozważ przeprowadzkę do bardziej zróżnicowanego obszaru

Od tego momentu ważne jest, aby dokładnie przyjrzeć się swojej lokalnej społeczności. Czy Twoje dziecko będzie jedynym z jego pochodzenia rasowego, w którym mieszkasz? Jeśli tak, możesz poważnie rozważyć przeprowadzkę do obszaru, w którym tak się nie stanie.

Chociaż poruszanie się może niektórym wydawać się ekstremalne, nie lekceważ wyzwań, przed jakimi może stanąć dziecko, gdy jest jedyną znaną im osobą, która wygląda jak one.

Udane adopcje międzyrasowe wynikają z tego, że rodziny chcą się kształcić i są w stanie przyznać, że mogą nie być w stanie być wszystkim dla swoich dzieci – te dzieci prawdopodobnie będą musiały połączyć się z innymi osobami, które mają podobne pochodzenie rasowe.

Mówią, że wychowanie dziecka wymaga wioski, a w przypadku adopcji międzyrasowej może to być szczególnie prawdziwe.