Terapia wspomnień w chorobie Alzheimera

Reminiscencja odnosi się do aktu przywoływania wspomnień z przeszłości. Jest to czynność znana wszystkim, ale wspominanie może być bardzo korzystne dla osób z chorobą Alzheimera. Może wspierać samoocenę i rozwijać umiejętności interpersonalne.

Ten artykuł wyjaśnia, czym jest terapia reminiscencyjna w chorobie Alzheimera, korzyści, rodzaje i jak włączyć ją do codziennego życia.

Co to jest terapia reminiscencyjna?

Terapia reminiscencyjna została wprowadzona pod koniec lat siedemdziesiątych. Polega na wymianie wspomnień z przeszłości, aby pomóc osobom z demencją zapamiętać różne rzeczy. Celem zabiegu jest pobudzenie umysłu i poprawa ogólnego samopoczucia.

Klinicyści stosują aktywność reminiscencyjną i terapię w warunkach klinicznych i opiece stacjonarnej z osobami cierpiącymi na demencję, w tym chorobę Alzheimera. Opiekunowie i profesjonaliści mogą następnie poinstruować przyjaciół i krewnych o uczestniczeniu w tym ćwiczeniu ze swoimi bliskimi.

Jak wspomnienie pomaga pamięci

Chociaż osoby z chorobą Alzheimera mają trudności z pamięcią niedawną, mogą być w stanie przypomnieć sobie rzeczy z dzieciństwa. Może to wynikać z tego, że te starsze wspomnienia są dobrze przećwiczone i przećwiczone – co oznacza, że ​​​​człowiek myślał o tych wydarzeniach i powtarzał je wiele razy w ciągu wielu dziesięcioleci.

Nie ma lekarstwa na chorobę Alzheimera, a terapia reminiscencyjna nie jest lekarstwem. Zamiast tego terapia reminiscencyjna pomaga ludziom, potwierdzając ich zdolność do długotrwałego przypominania.

Osoby z demencją często czują się sfrustrowane ograniczeniami pamięci krótkotrwałej. Ale skupiając się na rzeczach, które pamiętają, terapia reminiscencyjna może pomóc osobom z chorobą Alzheimera poczuć poczucie panowania nad pamięcią i zdolnościami poznawczymi.

Inne korzyści

Ta terapia daje poczucie wartości, ważności, przynależności, mocy i spokoju. Może również stworzyć poczucie intymności i nadać szczególnego znaczenia relacjom z opiekunami. Badania nazwały następujące korzyści z terapii reminiscencyjnej:

• Pomaga w depresji: Depresja jest powszechna u osób z zaburzeniami pamięci. Niektóre badania wykazały, że terapia reminiscencyjna może być porównywalna z lekami i innymi podejściami terapeutycznymi do leczenia i zapobiegania depresji u osób z demencją.

• Jakość życia: Badania sugerują, że poprawa jakości życia jest głównym rezultatem terapii reminiscencyjnej. Ta poprawa była widoczna nie tylko u osób leczonych, ale także u opiekunów.

• Komunikacja i interakcja: Badania wskazują, że terapia reminiscencyjna może pozytywnie wpłynąć na komunikację i interakcję osoby.

• Lepsza relacja z opiekunem: Niektóre badania sugerują wstępną sugestię, że terapia reminiscencyjna może poprawić relacje osoby z opiekunem. Teoria mówi, że terapia oferuje możliwość nawiązania kontaktu z kimś na poziomie ludzkim, a nie na poziomie ściśle opartym na potrzebach.

Rodzaje terapii przypominającej

Reminiscencja może być wykorzystana jako sesje indywidualne, grupowe lub rodzinne. Ogólnie dzieli się go na trzy główne typy:

• Proste wspomnienie: W tego typu terapii uczestnicy w pouczający i przyjemny sposób zastanawiają się nad przeszłością.

• Wspomnienie oceniające („przegląd życia”): ten typ może być używany jako podejście do przeglądu życia lub czasami do rozwiązywania konfliktów.

• Historia życia: Ten rodzaj terapii ma na celu opracowanie narracji biograficznej, która łączy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Ta technika może polegać na pomaganiu komuś w napisaniu książki o swoim życiu.

Różnorodne środki przekazu, które wykorzystują różne zmysły, mogą wspomagać akt zapamiętywania. Korzystanie z różnych zmysłów oznacza, że ​​osoby, które mają trudności z porozumiewaniem się werbalnym, mogą mieć możliwość uczestniczenia w terapii reminiscencyjnej na inne sposoby. Obejmują one:

• Wizualne: Używanie fotografii, slajdów, malowanie obrazów lub patrzenie na przedmioty o znaczeniu autobiograficznym

• Słuchowe: korzystanie z muzyki, takiej jak znane melodie z radia, płyt CD lub tworzenie muzyki przy użyciu różnych instrumentów

• Zapach lub smak: używanie zestawów zapachowych lub różnych produktów spożywczych

• Dotykowy: dotykanie przedmiotów, odczuwanie tekstur, malowanie lub ceramika

Włączanie wspomnień w życie codzienne

Nie musisz być wyszkolonym opiekunem, aby uczestniczyć w terapii reminiscencyjnej. Oto kilka sposobów, w jakie przyjaciele i członkowie rodziny mogą zaangażować się w tego rodzaju terapię ze swoimi bliskimi:

• Zadawaj pytania otwarte: tego rodzaju pytania wymagają więcej niż odpowiedzi „tak” lub „nie”. Pytania uzupełniające mogą pomóc w podtrzymywaniu wspomnień i historii.

• Zostaw miejsce na emocje: wspomnienia mogą być czasem bolesne, ale to nie czyni ich „złymi”. Jeśli członek Twojej rodziny zaczyna płakać, słuchaj, współczuj i daj mu znać, że jest w porządku, aby czuć się smutnym.

• Używaj przedmiotów jako podpowiedzi: Zapytaj znajomego lub członka rodziny o jego zdjęcia i pamiątki.

• Zaangażuj zmysły: wąchanie i smakowanie znanych potraw, taniec i słuchanie muzyki to przykłady rzeczy, które mogą wywoływać wspomnienia.

Terapia reminiscencyjna może być cennym narzędziem do podniesienia jakości życia i poczucia własnej wartości osoby żyjącej z chorobą Alzheimera. Ponadto może przynieść korzyści opiekunom, dając im możliwość bliższego kontaktu z bliskimi.

Stosując terapię reminiscencyjną pamiętaj, aby szanować zaangażowanie i wkład jednostki. Za wszelką cenę staraj się zachęcać do udziału, ale jeśli ktoś nie chce brać udziału w działaniu, szanuj jego prawo do odmowy. Ich odmowa jest ważna i potwierdza ich prawo do prywatności, autonomii i władzy nad ich sytuacją.