Wstrzymuj lub wycofuj środki podtrzymujące życie

Słyszysz o tym w wiadomościach, prawdopodobnie znasz kogoś, kto musiał się z tym zmierzyć, a może sam się z tym zmierzysz. Decyzja, kiedy wycofać aparaty podtrzymujące życie lub czy w ogóle je rozpocząć, jest trudna, pomieszana z mylącymi określeniami i silnymi emocjami. Godnym uwagi przypadkiem w mediach był Terry Schiavo w 2005 roku.Jej sprawa dotyczyła tego, czy jej mąż mógłby zdecydować się na zaprzestanie jej sztucznego odżywiania. Wywołało to narodową debatę. Chociaż jej przypadek był bardzo widoczny w wiadomościach, nie jest to jedyny taki przypadek w Stanach Zjednoczonych. Ludzie codziennie stają przed decyzją o wstrzymaniu lub wycofaniu podtrzymywania życia.

Leczenie podtrzymujące życie, znane również jako podtrzymywanie życia, to każde leczenie mające na celu przedłużenie życia bez wyleczenia lub odwrócenia podstawowej choroby. Może to obejmować wentylację mechaniczną, sztuczne odżywianie lub nawadnianie, dializę nerek, chemioterapię i antybiotyki.

Jakość a ilość życia

Postępy w medycynie i technologii pomagają ludziom żyć dłużej. Te postępy w technologii medycznej nie tylko pomagają ludziom żyć dłużej, ale pomagają przedłużyć życie ludziom, którzy nie byli w stanie samodzielnie utrzymać życia. Rodzi to debatę na temat jakości i ilości życia.Pytania etyczne obejmują:

• Czy pomagamy ludziom żyć dłużej kosztem ich komfortu i godności?
• Jeśli nie używamy sztucznych środków do podtrzymywania życia, czy odmawiamy im szansy na dłuższe życie lub pełne wyzdrowienie?
• Co się stanie, jeśli zdarzy się cud, gdy są pod napięciem i zostaną wyleczeni?
• Co się stanie, jeśli odstawimy je od podtrzymywania życia, a wkrótce po śmierci znajdą lekarstwo?

Kto może podejmować decyzje dotyczące podtrzymywania życia?

Kodeks etyki lekarskiej Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego stanowi, że „kompetentny, dorosły pacjent może z wyprzedzeniem sformułować i wyrazić ważną zgodę na wstrzymanie i wycofanie systemów podtrzymywania życia w przypadku, gdy uraz lub choroba sprawiają, że jest on niekompetentny do podjąć taką decyzję.”Ta decyzja jest zwykle podejmowana w formie dyrektywy w sprawie zaawansowanej opieki zdrowotnej lub testamentu życia. W tym samym dokumencie pacjent może wyznaczyć zastępcę, który podejmie za niego decyzję, jeśli nie jest w stanie. Jeśli nie zostanie wydana zaawansowana dyrektywa i nie zostanie wyznaczony surogat, zgodnie z prawem stanowym decyzja o wstrzymaniu lub wycofaniu podtrzymywania życia należy do najbliższych krewnych.

Jak podjąć decyzję

Jeśli sam lub ktoś, kogo kochasz, stanie przed tą decyzją, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest ocena własnych celów i znanych życzeń pacjenta, jeśli takie istnieją. Zbierz wszystkie możliwe informacje na temat rodzajów środków podtrzymujących życie, jakich wymaga pacjent, w tym korzyści i zagrożeń związanych z każdym z nich. Zapoznaj się z Dyrektywą dotyczącą zaawansowanej opieki zdrowotnej, testamentem życiowym lub formularzem Preferowanej Intensywności Opieki, jeśli znajduje się w domu opieki. Jeśli jesteś wyznaczonym zastępcą opieki zdrowotnej, miejmy nadzieję, że rozmawiałeś o życzeniach pacjenta.

Jeśli nie ma dokumentu prawnego, do którego można by się odnieść, a nie rozmawiałeś z pacjentem na temat leczenia podtrzymującego życie, decyzja może być trudniejsza. Zwykle zalecam zebranie wszystkich bliskich krewnych i być może bardzo bliskich przyjaciół, aby omówić, czego pacjent by chciał. Każda osoba będzie miała własne, niepowtarzalne doświadczenia z pacjentem, z których może czerpać. Najlepiej, gdy wszyscy bliscy pacjenta mogą uzgodnić, czy wstrzymać, czy wycofać podtrzymywanie życia. Jeśli nie można podjąć jednomyślnej decyzji, warto spróbować mediacji.Pracownik socjalny lub kapelan często może pomóc w mediacji w takich trudnych sytuacjach. Decyzja ostatecznie spadnie do wyznaczonego lub domyślnego zastępcy, ale jeśli wszyscy bliscy pacjenta będą mogli uczestniczyć w procesie podejmowania decyzji, może to pomóc w nawiązaniu bliższych relacji i zapobiec urazom (i procesom sądowym).

Po podjęciu decyzji

Trudno jest dokonać wyboru, czy wstrzymać, czy wycofać podtrzymywanie życia. Polecam wsparcie emocjonalne w trakcie, a zwłaszcza po podjęciu decyzji. Podjęcie świadomej decyzji, biorąc pod uwagę korzyści, ryzyko i to, czego pacjent chciałby dla siebie, może nadal powodować poczucie winy i niepewności. Porozmawiaj z profesjonalnym doradcą, członkiem duchowieństwa, a nawet dobrym przyjacielem, aby ujawnić te uczucia i zacząć sobie z nimi radzić. Skontaktuj się z lokalną agencją hospicyjną, aby znaleźć grupy wsparcia osób, które przeszły lub przechodzą przez to samo.I na koniec daj sobie przerwę. Możesz podjąć tylko taką decyzję, którą w danym momencie uważasz za najlepszą.