9 rzeczy, które każdy powinien wiedzieć o HIV

Nauka o ludzkim wirusie niedoboru odporności (HIV) jest najważniejszym sposobem na zachowanie zdrowia, jeśli próbujesz uniknąć infekcji lub jesteś nosicielem wirusa HIV. Chociaż współczesne terapie są znacznie prostsze niż kiedykolwiek — tak proste, jak jedna tabletka dziennie — zapobieganie lub leczenie choroby wymaga czegoś więcej niż tylko tabletek. Wymaga wglądu.

2:51

Zrozumieć HIV i AIDS

Oto 9 rzeczy, które powinieneś wiedzieć o HIV, które mogą pomóc Ci zachować zdrowie i szczęście przez wiele lat, niezależnie od tego, czy jesteś zarażony, czy nie.

Wczesne wykrywanie i wczesne leczenie

Mężczyzna całujący kobietę w głowę — Kristen Curette / Stocksy United

Często na początku zakażenia wirusem HIV nie występują żadne objawy, a objawy pojawiają się często po tym, jak wirus spowodował nieodwracalne uszkodzenie układu odpornościowego danej osoby.

Dlatego ważne jest, abyś poddał się testom, jeśli uważasz, że mogłeś zostać narażony. Wczesne leczenie, zanim pojawią się objawy, może znacznie poprawić wyniki.

Leczenie w przypadku diagnozy zwiększa długość życia

30 września 2015 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zrewidowała swoje globalne wytyczne dotyczące leczenia HIV, aby zalecić natychmiastowe rozpoczęcie terapii antyretrowirusowej (ART) w momencie diagnozy.

Zgodnie z przełomowym badaniem Strategic Timing of Antiretroviral Treatment (START), leczenie w momencie diagnozy zwiększa prawdopodobieństwo normalnej długości życia i zmniejsza ryzyko choroby związanej z HIV o ponad 50%.

Dzieje się tak niezależnie od Twojego wieku, orientacji seksualnej, lokalizacji, dochodów czy statusu immunologicznego.

Test na HIV jest dla każdego

Wczesna diagnoza = wczesne leczenie = lepsze zdrowie = dłuższe życie. Aż 20 do 25% z szacowanych 1,2 miliona Amerykanów żyjących z HIV pozostaje niezdiagnozowanych.

Amerykańska Grupa Zadaniowa ds. Usług Prewencyjnych (USPSTF) wydała zalecenia, zgodnie z którymi każda osoba w wieku od 15 do 65 lat powinna być poddawana badaniom przesiewowym w kierunku HIV w ramach rutynowej opieki medycznej. Zalecenia zostały opracowane zgodnie z dowodami wskazującymi, że wczesne rozpoczęcie terapii antyretrowirusowej skutkuje mniejszą liczbą zachorowań związanych z HIV i nie związanych z HIV oraz zmniejsza zakaźność osoby zakażonej wirusem HIV.

Które testy na HIV są najdokładniejsze?

Domowe testy na HIV

W lipcu 2012 r. amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła test OraQuick w domu na HIV, zapewniając konsumentom pierwszy, dostępny bez recepty doustny test na obecność wirusa HIV, który umożliwia uzyskanie poufnych wyników w ciągu zaledwie 20 minut. Zatwierdzenie FDA zostało przyjęte z zadowoleniem przez wiele organizacji społecznych, które od dawna przytaczają korzyści płynące z testów w domu w czasie, gdy 20% z 1,2 miliona Amerykanów zarażonych wirusem HIV jest całkowicie nieświadomych swojego statusu.

Terapia HIV może zmniejszyć ryzyko do zera

Leczenie jako profilaktyka (TasP) to strategia profilaktyczna, w ramach której osoba będąca nosicielem wirusa HIV podejmuje leczenie HIV, aby zapobiec przeniesieniu zakażenia na niezainfekowanego partnera.

Aktualne badania wykazały, że osoby będące nosicielami wirusa HIV, które osiągają i utrzymują niewykrywalny poziom wiremii, eliminują ryzyko przeniesienia wirusa HIV na niezainfekowanego partnera.

Badania PARTNER1 i PARTNER2, które trwały od 2010 do 2018 roku, nie wykazały ani jednego przypadku transmisji wśród 1670 par homoseksualnych i heteroseksualnych o mieszanym statusie, które stosowały TasP w celu zapobiegania HIV.

Wyniki zostały ogłoszone jako przełom w ramach międzynarodowej kampanii zdrowia publicznego pod nazwą „U=U” (Niewykrywalny = Nieprzekazywalny).

PrEP może pomóc w uniknięciu HIV

Profilaktyka przedekspozycyjna (PrEP) to strategia zapobiegania HIV stosowana przez osoby z wysokim ryzykiem ekspozycji na HIV. Wiadomo, że codzienne stosowanie leków przeciwretrowirusowych znacznie zmniejsza ryzyko zarażenia się wirusem HIV o 75 do 92%.

Podejście oparte na dowodach jest uważane za ważną część ogólnej strategii zapobiegania HIV, która obejmuje ciągłe stosowanie prezerwatyw i zmniejszenie liczby partnerów seksualnych. PrEP nie jest przeznaczony do stosowania w izolacji.

W dniu 14 maja 2014 r. Służba Zdrowia Publicznego Stanów Zjednoczonych (USPHS) zaktualizowała swoje wytyczne kliniczne, wzywając do codziennego stosowania PrEP u osób niezakażonych wirusem HIV, uważanych za narażone na znaczne ryzyko zakażenia.

Bezpieczna ciąża jest możliwa

Według Wspólnego Programu Narodów Zjednoczonych ds. HIV/AIDS (UNAIDS) prawie połowa wszystkich par na świecie zarażonych wirusem HIV ma niezgodność serologiczną, co oznacza, że jeden partner jest nosicielem wirusa HIV, a drugi jest nosicielem wirusa HIV.

W samych Stanach Zjednoczonych istnieje ponad 140 000 par heteroseksualnych z niezgodnością serologiczną, z których wiele jest w wieku rozrodczym.

Dzięki znaczącym postępom w ART, a także innym interwencjom zapobiegawczym, pary z niezgodnością serologiczną mają znacznie większe możliwości poczęcia dziecka niż kiedykolwiek wcześniej. Ciąża i opieka prenatalna mogą zminimalizować ryzyko przeniesienia zakażenia zarówno na dziecko, jak i na niezainfekowanego partnera.

Prezerwatywy są tak samo ważne jak zawsze

Poza abstynencją prezerwatywy pozostają najskuteczniejszym sposobem zapobiegania HIV.

Badania wskazują, że prezerwatywy mogą zmniejszyć ryzyko przeniesienia wirusa HIV o 80 do 93%. Dla porównania, PrEP zmniejsza ryzyko przeniesienia o 75 do 92%, a TasP może całkowicie wymazać to ryzyko, ale tylko wtedy, gdy zarażony partner ma niewykrywalne miano wirusa.

Według Centrów Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) tylko 59,8% osób z HIV jest stłumionych wirusem.

Dostępna jest pomoc finansowa

Koszt terapii antyretrowirusowej pozostaje wyzwaniem – a nawet barierą – lub wieloma. Według organizacji non-profit Fair Pricing Coalition (FPC) leki na HIV są często niedostępne lub droższe niż inne leki chroniczne.

Starając się zapewnić przystępny dostęp, FDC wynegocjowało z większością producentów leków na HIV programy współpłacenia i pomocy pacjentom (PAP). Oba programy zapewniają pomoc pacjentom, którzy spełniają kryteria kwalifikacyjne oparte na corocznie aktualizowanym federalnym poziomie ubóstwa (lub FPL).

Jeśli potrzebujesz pomocy w opłaceniu recept, poproś swojego dostawcę opieki zdrowotnej, aby skierował Cię do pracownika socjalnego, który może pomóc Ci wskazać najlepsze sposoby uzyskania pomocy w zakresie leków na receptę.